Archive for september, 2013

sep
30
2013

Oud-hoofdredacteur Nu.nl naar NOS.nl

Wouter Bax, oud-hoofdredacteur van Nu.nl, stapt over naar de redactie van NOS. Samen met NOS-presentator Tim Overdiek gaat Bax aan de slag als eindredacteur, om NOS.nl, de mobiele website en de NOS-apps een verdere impuls te geven. Het duo is verantwoordelijk voor de journalistieke ontwikkelingen van de digitale media.

Bax was jarenlang werkzaam voor dagblad Trouw, voordat hij in 2012 hoofdredacteur werd van Nu.nl. In juni van dit jaar stopte Bax bij het internet-medium. Overdiek presenteert momenteel de middageditie van het NOS Radio 1 Journaal, samen met Lucella Carasso. Eerder was hij correspondent in Washington en Londen. Zijn opvolger is nog niet bekend.

sep
30
2013

Abortus-grens

Onderzoekers van het Eramus Medisch Centrum en het Academisch Medisch Centrum pleiten om de 24-wekengrens te laten vervallen. Tot 24 weken kunnen aanstaande moeders de baby nog laten weghalen via een abortus. Maar als een ‘duidelijke medische indicatie aanwezig is’, moet de abortus ook later kunnen plaatsvinden, zeggen de onderzoekers.

Als reden voor het afbreken van de zwangerschap, wordt onder meer de eventuele (zware) handicap van een baby genoemd. De ernstige afwijkingen zijn belangrijk om het kind te weigeren. Hoewel ik het vermoeden heb dat ‘actueel ondraaglijk lijden’ van een baby een rekbaar begrip is.

Ik maak me hier wel zorgen over. De manier waarover met leven wordt gespeeld. Natuurlijk, ondraaglijk leven en leed is niet iets dat makkelijk is. Maar ongeacht de afwijking of handicap is elk leven de moeite waard. Ook die van een meervoudig gehandicapt kindje.

Daar komt bij dat een ongeboren leven ook leven is. Al snel na de conceptie worden de lichaamsdelen van het kindje zichtbaar. Zoiets gooi je toch niet weg? Ik denk aan een lied van Elly & Rikkert, Koorddanser. Laat ik daarmee afsluiten.

 

Ik hoor ongeboren baby’s gillen in een vuilniszak

Aan een wrede god geofferd op het altaar van het gemak

Door de priesters van de Mammon in een tempel zonder dak

Ik hou mijn hart vast, ik hou mijn hart vast

 

sep
29
2013

Doe Maar: Dit is alles

Dit weekend is de documentaire Doe Maar: Dit Is Alles in première gegaan tijdens het Nederlands Film Festival. BNN-directeur Patrick Lodiers en regisseur Martijn Nijboer volgden de band een aantal maanden. Alles mocht gevraagd worden, en dat leverde volgens de media een openhartige docu op.

Zo vertelde bassist/zanger Henny Vrienten dat hij degene was die Doe Maar de spreekwoordelijke nek om draaide. Hij werkte na de Doe Maar-plaat 4US aan een solo-album. En weigerde vervolgens om met nieuwe ideeën te komen voor het nieuwe –nimmer afgemaakte– Doe Maar-elpee.

Drummer René van Collem legt uit hoe hij bij fans geld aftroggelde om zijn drugsverslaving in stand te houden.

En de rolverdeling tussen de liedjesschrijvers Vrienten en Ernst Jansz. Vrienten was de cynische, politiek geëngageerde. Jansz was de romantische liefdesliedjes-zanger. Werd Doe Maar uitgenodigd om een Vrienten-liedje uit te voeren, dan werd in hetzelfde programma ook een Jansz-liedje gespeeld.

Toen ik Doe Maar in 2000 leerde kennen tijdens hun eerste grootschalige reünie, had ik gevoelsmatig een tegenovergestelde rolverdeling bedacht tussen Jansz en Vrienten. Jansz was de literaire man, de mystieke Indo, die binnen de band de elite vertegenwoordigde. Vrienten was de noeste middenstander, de man die een goed (muzikaal) gevoel had voor commercie.

Later heb ik mijn beeld van Vrienten bijgesteld. Ook hij had zo literaire en poëtische trekken. Zoals bijvoorbeeld zijn bloemlezingen van de Nederlandse poëzie. Ik begon zijn Doe Maar-teksten als Pa te waarderen. Vrienten was niet alleen maar de man die feestjes wist te bouwen.

Mijn beeld van Jansz werd overigens nooit echt bijgesteld. Hij bleef de schrijver.

Nu is er dan de documentaire. Na de optredens in Ahoy, De Kuip (2008), Symphonica (2012) en Glad IJs (2013) is het nu definitief over. Was Ahoy nog een reünie, tussen 2008 en 2013 bestond Doe Maar weer, ware het in een ‘slaaptoestand’.

Dit Is Alles verwijst naar het Vrienten-lied  Is Dit Alles?, waarin hij zijn relatie vanaf een afstandje bekijkt. Dit Is Alles is ook de titel van het boek met alle liedteksten van Doe Maar – van de hand van Jansz en Vrienten, en vanaf de elpee Skunk, tot en met de reünie-plaat Klaar en de solo-cd’s Geen Ballade, Mijn Hart Slaapt Nooit en De Overkant.

Dit Is Alles. Doe Maar is definitief over.

Op zich ben ik daar wel blij mee. Kunnen we ons eindelijk richten op de interessante solo- en nevenactiviteiten van de bandleden.

sep
29
2013

Gezang 481: O grote God, die liefde zijt

O grote God die liefde zijt,

o Vader van ons leven,

vervul ons hart, dat wij altijd

ons aan uw liefde geven.

Laat ons het zout der aarde zijn,

het licht der wereld, klaar en rein.

Laat ons uw woord bewaren,

uw waarheid openbaren.

 

Maak ons volbrengers van dat woord,

getuigen van uw vrede,

dan gaat wie aarzelt met ons voort,

wie afdwaalt met ons mede.

Laat ons getrouw de weg begaan

tot allen die ons verre staan

en laat ons zonder vrezen

de minste willen wezen.

 

Leer ons het goddelijk beleid

der liefde te beamen,

opdat wij niet door onze strijd

uw goede trouw beschamen.

Leg ons de woorden in de mond

die weer herstellen uw verbond.

Spreek zelf door onze daden

van vrede en genade.

 

Wij danken U, o liefde groot,

dat Christus is gekomen.

Wij hebben in zijn stervensnood

uw diepste woord vernomen.

Nog klinkt dat woord; het spreekt met macht

en het wordt overal volbracht

waar liefde wordt gegeven,

wij uit uw liefde leven.

 

© Liedboek voor de Kerken 1973

 

sep
29
2013

Verbeek ontslagen bij AZ

ALKMAAR – Trainer Gert-Jan Verbeek is zondag ontslagen bij AZ. Als reden wordt het gebrek aan chemie tussen de spelersgroep en de trainer gegeven. Opmerkelijk is dat de club uit Alkmaar een prima seizoenstart kent: de club staat vierde in de competitie en won de eerste Europese wedstrijd.

“Misschien is de houdbaarheidsdatum met mijn persoonlijkheid tegenwoordig iets sneller verlopen”, zei Verbeek in een eerste reactie. “Wel vreemd dat ik zelf weinig heb gemerkt van onrust onder de spelers. En de resultaten zijn goed. Ik wens de volgende trainer veel succes.”

Verbeek is sinds de zomer van 2010 actief als trainer van AZ. Hij volgde interim-coach Dick Advocaat op, die de honneurs waarnam na het ontslag van Ronald Koeman. Na zijn actieve voetbalcarrière bij Heerenveen en Heracles, coachte Verbeek achtereenvolgens Heerenveen als assistent, Heracles, Heerenveen als hoofdcoach, Feyenoord, opnieuw Heracles en afgelopen drie jaar dus AZ.

sep
28
2013

Schooldag Kampen

en als ik niet meer huil

als ik de nevel zie boven de stille velden

hoe als de zon zijn stralen breekt

uit gaten in de lucht

hoe vogels strepen trekken in hun vlucht

 

als ik daarom niet meer huil

wil ik dan nog wel bestaan

 

Aan deze zinnen van Bram Vermeulen moest ik denken, toen ik vanochtend naar Kampen reed. De nevel hing nog boven de velden – duidelijk te zien wanneer je vanuit Heerenveen door de polder naar de hoofdstad van de gereformeerden rijdt.

Ik was vandaag een man met een missie. Het was vandaag de jaarlijkse Schooldag, de opening van het seizoen van de Theologische Universiteit van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Afgelopen nacht logeerde ik bij mijn ouders in Heerenveen, zodat ik vanochtend hun auto mee kon nemen.

Vroeger –opa vertelt– was de Schooldag een fenomeen. Duizenden vrijgemaakt-gereformeerden namen voor één dag Kampen in. Deze dag vond woensdags plaats; de laatste jaren daalt het aantal bezoekers gestaag en wisselt ook het programma én de dag.

Zo is geëxperimenteerd met de vrijdag, toen weer de woensdag en dit jaar de zaterdag. Zat voorheen de ochtend- en middagbijeenkomsten, in drie verschillende kerkgebouwen, tot de nok toe gevuld, vandaag was alleen de Broederkerk bijna helemaal vol. De toespraken zijn vervangen door workshops, voor jongeren en kinderen zijn geen alternatieve programma’s meer.

Vandaag was Kampen nauwelijks meer de stad die het was toen de Schooldag zijn hoogtijdagen kende. Liep je voorheen over de hoofden van de mensen, dit jaar was in het centrum een drukke zaterdag.

De Schooldag lijkt daarmee zijn langste tijd te hebben gehad. De vraag is of dat erg is. Het past in ieder geval in de veranderingen binnen het kerkgenootschap. De binding met de achterban wordt waterig. Zoals dat vandaag de dag gaat.

Desondanks heb ik een mooie dag gehad. Met drie vrienden vanuit het Project Beerze.

Toen ik weer naar Heerenveen reed, dacht ik aan het begin van de dag. Ik heb niet gehuild, en me ook niet afgevraagd of ik nog wel wil  bestaan. Ik heb ‘slechts’ genoten.

sep
27
2013

Thirsty Boots

Bob Dylan Wigwam Thirsty Boots

Vorige maand verscheen Another Self Portrait, deel 10 uit de fameuze Bootleg Series van Bob Dylan. Zoals het gaat bij een geoliede PR-machine, dat we kennen uit Amerika, publiceerde muziekuitgeverij Columbia maanden van tevoren al een kruimel van het te verwachten album.

Tijdens Record Store Day, in april, verscheen de elpee-singel Wigwam/Thirsty Boots. Zodra de singel op de markt kwam, kocht ik deze. Niet vanwege Wigwam; op de bijzondere uitgave was het een alternatieve opname van de versie die in 1970 verscheen als singel en de elpee Self Portrait. Opmerkelijk genoeg behaalde Wigwam vier decennia geleden de hoogste notering voor Dylan in Nederland.

Nee, het ging mij vooral om de B-kant, Thirsty Boots. Een nummer van Eric Andersen. Dylan nam ook dit nummer op, maar besloot het niet op het album Self Portrait te zetten. De reden dat Thirsty Boots achterwege bleef, blijft onbekend. We weten het eenvoudig niet. Misschien omdat de uitvoering te mooi was voor het album dat Dylan voor ogen had?

Met Self Portrait wilde de zanger zich vervreemden van zijn publiek, liet hij meermalen optekenen. Dylan gooide de nummers tegen de muur – de nummers die bleven hangen, vond hij geschikt om op te nemen. Omdat de zanger toch in de studio was, nam Dylan ook maar de nummers op die niet aan de muur bleven hangen. Een gemakzuchtige spaghetti-kok, die gauw tevreden is.

De opzet leek geslaagd. De fans herkenden zich met Self Portrait niet meer in de stem van hun generatie. Dit was niet meer de man die fel van leer ging tegen de heersende klasse. Nee, dit was de huisvader geworden, die tevreden was met zijn leven in de schaduw van zijn eigen roem.

Desalniettemin was Dylan blijkbaar geschokt vanwege de reacties op het dubbelalbum, met op de cover een zelfportret (een uitvloeisel van zijn lessen bij schilder Norman Raeben). Vier maanden later verscheen New Morning, met nummers die waren afgekeurd voor de musical Scratch van dichter Archibald McLeish.

Deze periode, inclusief de periode van Nashville Skyline (1969), vormt de basis van Another Self Portrait, waar Thirsty Boots op verscheen – Thirsty Boots, dat dus niet op het oorspronkelijke Self Portrait verscheen.

Een lied waarop de begeleiding minimaal is: slechts een piano, gitaar en mondharmonica. Het nummer klinkt bijna religieus, en doet denken aan de woorden van Jezus over de vermoeide reiziger. Bij het horen van Thirsty Boots gingen mijn gedachten naar Lay Down Your Weary Tune, weer later schoten mij de beelden binnen van de mars met Martin Luther King’s I Have A Dream-speech.

Thirsty Boots.

Ik geniet van dit lied. Als Dylan in staat is om zulke kwetsbare nummers uit te voeren, dan staat Dylan boven tijd en materie. Het lukt hem om covers zo te spelen, dat het over méér gaat dan alleen de tekst. En daardoor krijgt de uitvoering haast eeuwigheidswaarde.

sep
27
2013

Bob Dylan – Only a hobo

As I was out walking on a corner one day
I spied an old hobo, in a doorway he lay
His face was all grounded in the cold sidewalk floor
And I guess he’d been there for the whole night or more

 

Only a hobo, but one more is gone

Leavin’ nobody to sing his sad song
Leavin’ nobody to carry him home
Only a hobo, but one more is gone

 

A blanket of newspaper covered his head
As the curb was his pillow, the street was his bed
One look at his face showed the hard road he’d come
And a fistful of coins showed the money he bummed

 

Only a hobo, but one more is gone
Leavin’ nobody to sing his sad song
Leavin’ nobody to carry him home
Only a hobo, but one more is gone

 

Does it take much of a man to see his whole life go down
To look up on the world from a hole in the ground
To wait for your future like a horse that’s gone lame
To lie in the gutter and die with no name?

 

Only a hobo, but one more is gone
Leavin’ nobody to sing his sad song
Leavin’ nobody to carry him home
Only a hobo, but one more is gone

 

Copyright © 1963, 1968 by Warner Bros. Inc.; renewed 1991, 1996 by Special Rider Music

sep
26
2013

ChristenUnie

Leeuwarden is een van de drie Friese herindelingsgemeenten, net als Heerenveen en de nieuwe gemeente De Friese Meren/De Fryske Marren. De laatste gemeente bestaat uit Joure, Balk en Lemmer. Leeuwarden en Heerenveen worden elk vergroot met een stuk van de huidige gemeente Boarnsterhim.

De gemeenteraadsverkiezingen zijn 13 november, over een week of zeven. Dat is anderhalve maand. In voorbereiding hierop moet nog wel het een en ander worden geregeld. Ik zou de administratieve handelingen aan me voorbij hebben laten gaan, ware het niet dat ik op een kieslijst sta.

Voor de ChristenUnie sta ik op plaats 16 van de kieslijst. In totaal zijn dertig lokale CU’ers beschikbaar om de lijst te vullen. De eerste aftasting voor de lijst kwam in januari van dit jaar. De voorzitter van de kiesvereniging bereidde me voor op de kans dat ik gebeld zou kunnen worden voor de kieslijst.

Een maand of vier later kreeg ik inderdaad het telefoontje. Omdat de vraag al even in de week heeft gelegen, kon ik gelijk aangeven dat ik beschikbaar was voor de lijst. Vanwege de tijdspanne tussen de eerste snuffel en het daadwerkelijke telefoontje, ging ik gelijk al uit van een niet-verkiesbare plek.

In de afgelopen weken kreeg ik van de secretaris een aantal documenten die getekend moesten worden. Allereerst een instemmingsverklaring. Gevraagd worden is één ding, maar de gemeente wil wel zwart op wit hebben dat de gevraagde kandidaat inderdaad beschikbaar is.

Die instemmingsverklaring kan zonder moeite naar de secretaris van de partij. Die verzamelt alle verklaringen, en zal deze dan gezamenlijk bij de gemeente indienen.

De andere verklaring is een ondersteuningsverklaring. Dit document is nodig, omdat Leeuwarden door de herindeling een nieuwe gemeente wordt: de huidige gemeente Leeuwarden wordt opgeheven per 31 december 2013, en de nieuwe gemeente Leeuwarden –inclusief Boarnsterhim-noord- gaat vanaf 1 januari 2014 van start.

Het is deze verklaring die wat meer administratieve rompslomp met zich meebrengt. Want behalve de ondertekening, moet op dit formulier ook een stempel van de gemeente worden gedrukt. Gisteren ben ik met mijn ondersteuningsverklaring bij de gemeente geweest. Stempel erop. En inleveren bij de secretaris van de politieke partij.

Zo heeft de secretaris een flinke stapel papier gekregen. Om mee te mogen doen met de lokale verkiezingen.

Hoewel het dus nog zeven weken duurt voor we naar de stembus mogen, is voor mij geen weg meer terug. Ik ben verkiesbaar. Voor de ChristenUnie, lijst 7, plek 16.

Vanaf heden ga ik daarom mijn maatschappelijke en professionele carrière verder als publicist/politicus.

sep
26
2013

Deel bijdrage Kees van der Staaij tijdens Algemene Beschouwingen 2013

De ark is niet zomaar een bouwwerk. Er is een bijzondere reden waarom mijn hart juist bij dit bouwproject sneller gaat kloppen. Dat heeft natuurlijk alles te maken met de symboliek, de boodschap van deze ark. Als je in Dordrecht de bouwer vraagt: waarom heb jij de ark gebouwd? Dan zegt hij: “Om de mensen te wijzen op de liefde van God en op de noodzaak om ernst met Hem te maken.”

Mooi gezegd. Een boodschap van ernst. Toen Noach ooit aan het bouwen was, werd hij niet erg serieus genomen. Zijn waarschuwingen over onrecht en goddeloosheid werden massaal in de wind geslagen. De gevolgen waren catastrofaal.

Vele eeuwen later komt Jezus in zijn prediking terug op de ark van Noach. In de toekomst zal het zo zijn, zegt hij, dat het gedrag van de mensen weer net zo zou zijn als in de dagen van Noach. En wat was er dan mis? Dan verwacht je een opsomming van vreselijke dingen. Maar dan volgt er: eten, drinken, trouwen. Niks mis mee toch?

Op het eerste gezicht niet. Maar als daar alles mee gezegd is, als God helemaal ontbreekt, als er geen oog is voor Zijn goede geboden, als het alleen maar gaat over koopkracht en economie, dan hebben we niet alleen een economische crisis, maar dan tekent dat ook een aangrijpende geestelijke crisis. Dat is de ernst, ook nu.

Maar de ark is ook een boodschap van liefde, van geborgenheid. Er is redding en vernieuwing mogelijk voor ieder mens, wie hij of zij ook is en wat hij ook op zijn kerfstok heeft. Jezus Christus is de Ark van Behoud. Bij Hem is er leven, perspectief, geborgenheid. Het is verheugend dat die boodschap op zoveel plaatsen in de wereld, van China tot Zuid-Amerika, steeds meer aanslaat. Keer om. Kijk verder. Kijk omhoog.

Dan is het heus niet altijd mooi weer, dan kan er nog heel wat regen vallen. Maar dan zie je soms zomaar ineens een regenboog in de wolken. Als teken van Gods trouw.

Daarom, mijn oproep en bede: Laat Europa, laat Nederland, die boot niet missen!

 

© Kees van der Staaij, SGP