Archive for december, 2013

dec
31
2013

2013 in lemma’s: Het jaar van…

Nog even en dan is het kalenderjaar 2013 voorbij. In een aantal trefwoorden zal ik het jaar proberen te vatten. Waarbij ik gelijk opteken dat mijn jaaroverzicht verre van compleet is.

 

Het jaar van…

 

Bob Dylan

In augustus verscheen Another Self Portait, deel tien van Dylans fameuze Bootleg Series. Deze verzamelaar geeft een nieuwe kijk op Dylans periode van grofweg Self Portrait en New Morning. Een prima album, al was het maar omdat de Dylan-fans weer juweeltjes te horen kregen die decennialang in Columbia’s kluizen lagen.

Verder trad Dylan dit jaar weer twee keer op in de Heineken Music Hall. Zijn Europese tournee kenmerkte zich door een vaste setlist per speelavond – uitzonderingen tijdens de toer bevestigen de regel.

 

Broeder Dieleman

Voor Tonnie Dieleman uit Axel (Zeeland) was het afgelopen jaar zijn grote doorbraak. Erg groot is het nog niet, maar de weg naar het grote publiek is geopend. Ik kwam Broeder Dieleman in februari op het spoor na een interview in het Nederlands Dagblad. Een maand later zag ik hem optreden in Amersfoort, waarna ik hem ben blijven volgen. ‘Diel’ groeide op in de gereformeerde kerk (vrijgemaakt) in Zeeland, maar liet zich tien jaar geleden uitschrijven uit de kerk. Sindsdien noemt hij zichzelf geen christen meer. Maar het geloof heeft hij nog niet helemaal losgelaten, want dat klinkt nog steeds overtuigend door in zijn teksten.

 

Het Koninklijk Huis

Daags voor haar 75e verjaardag, kondigde koningin Beatrix haar abdicatie aan. Op Koninginnedag zou ze afstand doen van de troon, en zou kroonprins Willem-Alexander haar opvolgen. Aldus geschiedde. Sinds het voorjaar hebben we dus een koning!

De troonswisseling kende de schaduw van de afwezigheid van prins Friso. Die lag in die dagen in coma. In de zomer die volgde verhuisde de prins van Londen naar Paleis Huis ten Bosch, dichterbij zijn moeder en familie. Op 12 augustus was zijn lijden voorbij; de prins stierf een natuurlijke dood.

Vier dagen na zijn overlijden, werd prins Friso begraven op de begraafplaats  Nederlands Hervormde Begraafplaats Hoge Vuurseweg in Lage Vuursche. De kerkenraad van de bijbehorende Stulpkerk liet weten dat zij baden voor de koninklijke familie, en plaatste op de website een hoopvolle boodschap.

“Door het Evangelie en door het geloof is er perspectief over dood en graf heen, tot in het eeuwige leven. Jezus zegt: ‘Ik ben de Opstanding en het Leven, wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven’, Johannes 11:25. (…)

We ervaren dat mensenwoorden tekort schieten. In het Woord van God is kracht en troost die onze woorden overstijgt. We hopen van harte dat de familie Zijn nabijheid zal ervaren en wij wensen hen veel sterkte toe in deze moeilijke weg.”

Ook op de deur van de begraafplaats zijn de woorden van Leven te lezen.

Dat prins Friso plotseling overleed, werd duidelijk toen zijn neef Jaime de Bourbon de Parma diezelfde ochtend bekend maakte te trouwen. Niet echt een bericht om mee te delen als in de familie een sterfgeval is. Diezelfde week waren koning Willem-Alexander en koningin Maxima in het buitenland.

Dominee Carel ter Linden leidde de uitvaartdienst, in samenwerking met onder andere dichter-theoloog Huub Oosterhuis.

 

Orlando Bottenbley

De dominee van baptistengemeente De Bethel in Drachten, Orlando Bottenbley, kwam in het nieuws nadat hij een lintje had gekregen. Hij is sinds 13 oktober Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Veel Friezen waren het hier niet mee eens. Hoe kun je iemand een lintje geven die tegen homoseksualiteit en ongehuwd samenwonen is? Dat Bottenbley het lintje kreeg vanwege zijn werk in het maatschappelijk veld – onder meer via de GGZ In de Bres – wordt door de criticasters achterwege gelaten.

 

Werk

Tussen januari en december van dit jaar heb ik verschillende werkprojecten gevolgd. Het begon met een aantal weken in de plantsoenendienst van de gemeente Leeuwarden. Daarna volgden en overlapten elkaar de projecten #WijDoenHetZelf, de Pre-start en de stage bij Friesland Post. In januari volg ik een werkstage bij GEB Berlin. Vanaf februari zou het kunnen dat ik als zelfstandig ondernemer aan de slag ga.

Maar zeker is dat bij lange na nog niet.

 

Culturele Hoofdstad 2018

Leeuwarden werd in september definitief de Nederlandse inzending voor Culturele Hoofdstad 2018. Deze Europese titel duurt een jaar, en wordt gedeeld met het Maltese Valleta. Nu al is de Friese hoofdstad volop cultureel actief. Een mooie happening, dat zijn uitstraling heeft op heel de provincie.

 

De storm, de brand

Eind oktober werd Nederland getroffen door een orkaanachtige storm, die het land plat legde. Ook Leeuwarden zuchtte onder de briesende wind. Diezelfde maand woedde een brand in een pand op de Kelders in Leeuwarden. De 24–jarige Idsart Otte, die in dat pand woonde, kwam om het leven. De brandweermannen hadden met gevaar voor eigen leven geprobeerd de student te redden; het mislukte op een armlengte…

 

Bewegen

Tijdens het project #WijDoenHetZelf kwam ik Victor Plomp tegen, beweeg-ondernemer. Met hem volg ik een traject om gezonder te leven en meer te bewegen. Een mooi project, dat mijn hele leven verder zal duren.

 

Afscheid

Na bijna tien jaar nam ik in de zomer van dit jaar afscheid van TijdVoorActie. Binnen deze organisatie heb ik veel gezien en meegemaakt. Begonnen als TvA-teamlid in Heerenveen, vervolgens teamleider, Mediateamlid, secretaris van het bestuur en uiteindelijk interim-voorzitter geweest. Een leerzame periode, voor mezelf. Waar ik me bijvoorbeeld heb ontwikkeld als bestuurder. Het is mooi om te zien dat TijdVoorActie op een positieve manier bezig blijft.

 

Wat zie je, mensenkind?

In juni verscheen mijn derde boek, ‘Wat zie je, mensenkind?’ Dit is een verhalenbundel met verhalen die ik schreef tijdens het project #WijDoenHetZelf.

 

Lou Reed

Dit jaar overleed gitarist/zanger Lou Reed, 71 jaar. Een leeftijdsgenoot van Bob Dylan. Overleden aan kanker.

 

Willem Jan Otten

De schrijver Willem Jan Otten heeft dit jaar de P.C. Hooftprijs ontvangen. Gefeliciteerd.

 

Magazine 316

In mei verscheen het eerste nummer van Magazine 316, het tijdschrift dat hoort bij Festival316 in Ureterp. Ik heb hieraan meegewerkt als redacteur.

 

Classic Rock Mag

Sinds februari ben ik blogger bij Classic Rock Mag. Een leuk bijbaantje, waarbij ik met regelmaat schrijf over classic rockers, met als ‘specialisme’ Bob Dylan.

 

Taizé

In maart van dit jaar was het eindelijk zover: het Taizé-weekend in Leeuwarden. Sinds ik in de voormalige Hofstad woonde, oriënteerde ik mij op religieus gebied en meldde me bij de initiatiefgroep voor het Taizé-weekend. Met genoegen denk ik terug aan deze drie dagen, waarbij ‘nieuwe solidariteit’ op het programma stond. En voor mij nieuwe liederen – de een nog mooier dan de ander.

 

Verkiezingen

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden van afgelopen november, stond ik op de lijst van de ChristenUnie, plaats 16. Een onverkiesbare plek, maar mijn naam is nu wel publiek verbonden aan deze politieke partij.

 

Ernst Jansz

Begin dit jaar nam Ernst Jansz definitief afscheid met Doe Maar. Eind dit jaar maakte zijn nevenactiviteit CCC Inc. bekend een sabbatical te nemen. Solo gaf Jansz in november een eenmalig optreden in Austerlitz, waarbij hij de heruitgave van Gideons Droom presenteerde, plus integraal de bijbehorende cd speelde. Met een gelegenheidsband. Veel mooier kon de avond niet.

 

De paus

Paus Benedictus XVI kondigde in februari zijn aftreden aan. Sinds 28 februari vanaf 20 uur leeft hij in een teruggetrokken bestaan als emeritus paus. Twee weken later werd hij opgevolgd door de Argentijnse jezuïet Jorge Mario Bergoglio, paus Franciscus I.

dec
30
2013

Boek: André Brink – ‘n Ogenblik in de wind

Dodenherdenking 2013. Ik ben deze editie bij het Joods Monument in Leeuwarden. Dit schoolplein naast de Joodsche School (1886 – 1943) heeft een grote mezoeza en flarden administratie van de Joodsche Raad. Pal naast dit monument is de Grote of Jacobijnerkerk.

Terwijl ik daar denk aan het lijden dat de Joodse gemeenschap heeft doorstaan – van de 655 Joden in het vooroorlogse Leeuwarden keerden er na de oorlog 105 terug…  –  luidt de kerk de klokken. Prompt denk ik aan een tekst van Ernst Jansz, dat ik voor mijn Dodenherdenking-verslag wil gebruiken.

Om het citaat correct over te nemen, zoek ik de tekst op de site van Jansz. Het lied waar mijn citaat uit komt, is Een Ogenblik In De Wind. In de verantwoording die de zanger onder de tekst heeft geplaatst, lees ik dat Jansz de titel heeft ‘geleend’ van het gelijknamige boek van André Brink.

Het boek ’n Ogenblik In De Wind is een reconstructie van een Zuid-Afrikaans drama. Elisabeth Louw is de dochter van een hoge ambtenaar van de Oostindische Compagnie. Zij wil weg uit het leven dat zij en haar familie leidt; om dat voor elkaar te krijgen, trouwt Elisabeth met de Zweedse ontdekkingsreiziger Erik Alexis Larsson.

Met z’n tweeën gaat het pasgetrouwde stel de oerwouden van Zuid-Afrika binnen. In gezelschap van ‘tweeëndertig ossen, vier paarden, acht honden, vijftien kippen en zes Hottentotten’. En een ‘gids’, die de weg echter niet kent en zelfmoord pleegt. Larsson besluit vervolgens om op eigen houtje de bossen te ontdekken – maar ook hij sterft, en de Hottentotten verdwijnen. De jonge weduwe moet zien te overleven.

Elisabeth overleeft. Dankzij de zwarte Adam, die haar bijstaat in de wildernis. Het boek vertelt hoe de blanke Elisabeth en de zwarte Adam elkaar in het begin totaal niet liggen, maar elkaar nodig hebben om te overleven. Langzaam, heel langzaam, ontstaat er een grote liefde tussen de twee mensen, die volgens de heersende opvattingen van die tijd niet elkaars geliefden kunnen zijn.

In dit boek wordt veel geleden. Een vrouw die als volwaardig mens wil worden beschouwd. Een strijd tegen de toenmalige verhoudingen van de blanke wereld. Een strijd van de zwarte tegen de blanke. De liefde die zich niets van onderlinge verhoudingen aantrekt. Een huwelijk om de spanningen van het thuisgezin te ontwijken, op zoek naar avontuur. Doorzettingsvermogen, een fysieke uitputtende reis, een nog te voeren reis van het mentale reizen.

Hoop, door het lijden – een ogenblik in de wind – in.

Ernst Jansz vertelde na afloop van het optreden Gideons Droom, dat hij zich identificeerde met Adam, de zwarte hoofdpersoon van dit boek. Mede door het lezen van ’n Ogenblik In De Wind heb ik iets van Jansz gezien. Niet direct, maar zoals de zon schijnt via de maan in de nacht, zo weerkaatst Jansz voor mij in dit boek.

'n Ogenblik in de wind 'n Ogenblik in de wind - gesigneerd

dec
29
2013

J.J. Slauerhoff

In zijn post-Doe Maar-leven ontwikkelde bassist/zanger Henny Vrienten zich tot een poëzieliefhebber. Hij stelde onder meer een bloemlezing samen met gedichten van De Tachtigers. En hij stelde een bloemlezing samen met gedichten van de scheepsarts Jan Jacob Slauerhoff.

Toen ik voor het eerst in Leeuwarden de Fryske Fespertsjinst bezocht, in de Waalse Kerk, citeerde de voorganger van dienst uit Slauerhoffs poëzie. Slechts in mijn gedichten kan ik wonen. De dominee preekte over het leven dat we op aarde hebben: dat we ons niet thuis voelen, zwervend door de woestijn.

Jan Jacob Slauerhoff werd geboren in Leeuwarden, en groeide op aan de Voorstreek van de voormalige Hofstad. Daar, in dat huis, was een interieurswinkel gevestigd. Met de bijpassende naam Slauerhoff.

Deze zaak is over de kop gegaan. Maar zoals het gaat in onze economie zal ook deze winkel wel weer een vage doorstart maken.

Slauerhoff, Leeuwarden, Vrienten. Het is allemaal weer mooi met elkaar verweven.

000_0003

dec
28
2013

Neerlands Hoop in Bange Dagen

Onlangs kocht ik bij Wobbe, mijn hofleverancier op muziekgebied, een plaat. Een ouderwetse, voor een paar euro. Niet een nieuwerwetse, die je tegenwoordig via Music On Vinyl kunt krijgen. Of een elpeeversie van een cd. Nee, een elpee van vroeger dagen.

Het was een oranje uitvoering. Neerlands Hoop in Bange Dagen – Plankenkoorts. Een album van Freek de Jonge en Bram Vermeulen, die in de jaren zestig en zeventig geëngageerde cabaretiers waren. Wat mij over de streep haalde, was dat op dit album het nummer Opa staat. Ik ken dit lied in de uitvoering van Acda & de Munnik.

Wat me ook over de streep haalde, was dat ik nu een Bram-ding had waarmee ik Vermeulen een beetje kon vangen. Ik heb van hem al een verzamel-cd (Tijdloos), een reguliere cd (Tijd/Vrije Tijd) en een boek (Vriend & Vijand). En nu dus een Neerlands Hoop-relekwie.

Op de achterkant van de hoes zit rechtsboven een klein stickertje. Ik lees drie namen en een jaartal: Ewald, Ina, Britt, 04-05-81. Wat het betekent, weet ik vanzelfsprekend niet. Maar ik vermoed dat dit een jong gezin is, Ewald en Ina met hun dochter Britt. Misschien kochten zij de plaat op 4 mei 1981. Of kregen zij deze cadeau toen Britt 4 mei 1981 werd geboren.

De binnenhoes, waar de zwarte schijf in zit, heeft op de achterkant een stempel. Een deel van de stempel is afwezig, vermoedelijk door een papiertje dat tussen de stempel en de hoes zat. Ik herken het woord ‘anneke’ (deel van een langere naam), een onleesbare straatnaam (met ‘weg’ te herkennen, evenals het huisnummer 13), en de postcode en een telefoonnummer.

Eerst maar zoeken op het telefoonnummer. Dat levert niets op, behalve wat Scandinavische vermeldingen op Google. Dan maar via de postcode. Dat levert wel geschikte gegevens op. Waaronder informatie via het kadaster, wat me leert dat het pand in een redelijk normale wijk staat.

Google leert me ook dat in dit pand een modezaak is geopend, Witteveen. Voor al uw kleding. Maar of Witteveen ook een link heeft met ‘anneke’, haal ik hier niet uit.

Op de achterkant van de binnenhoes staat een tekst, met hand geschreven. Het is te mooi om achterwege te laten.

‘Omdat ik tegenwoordig zo weinig langskom, lijkt het net of ik plankenkoorts heb. In dit geval is dit zeker niet zo. Iemand in Utrecht kwam er voor een kopie mee aanzetten. Binnenkort Freek weer in de stad….. dus nog even genieten van het oude werk alvorens in jullie linnenkast te verdwijnen met de gedachte aan Carré-plaatsen…

Voor Ewald, Ina en Britt van Han. 4-5-81.’

De grote vraag is natuurlijk hoe Plankenkoorts via de linnenkast van het Utrechtse gezin in Leeuwarden is gekomen. En hoe de relatie was tussen Han en Ewald, Ina en Britt. Misschien is het geen toeval dat dit kort handgeschreven berichtje gevonden is in een elpee van Bram en Freek. Niet vanwege de Plankenkoorts. Wel vanwege de groepsnaam.

Neerlands Hoop in Bange Dagen.

dec
27
2013

Geestelijk narcisme

Hans Riphagen is docent aan het baptistenseminarium in Barneveld. Ik kende Riphagen niet – totdat ik vandaag in het Nederlands Dagblad en het Reformatorisch Dagblad een bespreking zag van zijn Opwekking-analyse. Deze analyse staat in het jongste nummer van het evangelische magazine Soteria.

En het is een snoeiharde analyse! Voor zijn artikel onderzocht Riphagen de vijftig meest gezongen aanbiddingsliederen in de Verenigde Staten in 2012, aan de hand van de lijst die Christian Copyright Licensing International (CCLI) jaarlijks publiceert. Veel van deze liederen zijn ook in Nederland bekend, omdat ze in vertaling in de bundel Opwekking zijn opgenomen.

In de lijst zitten dominerende componisten als Chris Tomlin (Our God), Matt Redman (Tienduizend redenen) en Tim Hughes (Here I am to worship). Ook deze artiesten kende ik niet, maar ik neem ter kennisgeving aan dat dit toonaangevende tekstschrijvers zijn.

Het RD schrijft: ‘Als het gaat om de verhouding God-mens, stelt Riphagen dat de meeste aanbiddingsliederen zijn gericht tót God. Juist in een aantal van deze liederen ligt echter een sterke nadruk op reflectie en ervaring. „Hier is terecht veel kritiek op, want de reflectie kan het karakter krijgen van geestelijk narcisme, dat samen met het hoge ervaringsgehalte maakt dat God niet meer is dan een projectie van onze eigen onvervulde verlangens.”’

Muziekredacteur en theoloog Rien van den Berg in het ND: ‘’Het is moeilijk om Jezus nog als mens te herkennen’, schrijft Riphagen. ‘De mens Jezus van Nazareth verdwijnt, en daarmee ook de profetische Jezus, die controversieel, confronterend en storend was. Jezus wordt losgemaakt van de politieke, economische, culturele en religieuze werkelijkheid van de eerste eeuw, en verlies daarmee zijn scherpte.’’

Even verderop in hetzelfde artikel: ‘De liederen creëren een romantisch beeld van Gods reddende liefde, schrijft Riphagen, en zijn nogal eenzijdig in hun beeldgebruik. Metaforen als ‘kroon’, ‘heerschappij’, ‘koninkrijk’ en ‘majesteit’ komen rijkelijk voor, maar Bijbelse metaforen als herder, brood van het leven, wijnstok, dienstknecht of hogepriester zijn vrijwel afwezig.’

De liederen lopen daardoor het risico van ‘geestelijk narcisme’, concludeert de docent liturgiek: ‘Samen met het hoge ervaringsgehalte maakt dit dat God niet meer is dan een projectie van onze eigen onvervulde verlangens. God is dan niet meer de Ander, maar zit opgesloten in onze eigen ervaring.’

Dat betekent dat de evangelische- en Pinksterkerken huiswerk meekrijgen van ‘hun’ hoogleraar. Zij moeten zich de vraag stellen wie ‘our God’ is en of de aanbidding in de gangbare liederen  Hem wel recht doet.

Een mooie opdracht voor die kerken. Maar het zou te makkelijk zijn om het daar bij te laten. Ik zou dezelfde vraag willen stellen aan de ‘reguliere’ protestantse kerken. Aan de progressieve Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt), de vooruitstrevende Christelijk-Gereformeerde Kerken, de snel ontwikkelende Nederlands Gereformeerde Kerken; maar ook aan het Evangelisch Werkverband binnen de Protestantse Kerk in Nederland.

Aanbidden we niet teveel onszelf in de Opwekkingsliederen? En stellen we onszelf niet teveel voorop in de ‘evangelicals’, breder dan het evangelische liedboek – ook in liedjes van onder andere Kees Kraaijenoord en Matthijn Buwalda?

Het is een open vraag, maar voor mij ligt de analyse van Riphagen dicht aan mijn hart.

dec
27
2013

Directeur Groene Amsterdammer weg

AMSTERDAM – De directeur van opinieblad De Groene Amsterdammer, Teun Gautier, is per direct gestopt bij het tijdschrift. Dat heeft De Groene vrijdag bekend gemaakt in een persbericht op de site. Gautier stopt vanwege ‘een fundamenteel verschil van inzicht tussen hem en het bestuur en de redactie van De Groene’.

De kwestie gaat over een lening die De Groene had gegeven voor een boek van ex-prins Edwin de Roy van Zuydewijn over het Koninklijk Huis. Gautier en De Groene gaan in goede harmonie uiteen. Het magazine roemt de voormalige directeur een gewaardeerde leidinggevende.

Wie Gautier opvolgt bij De Groene Amsterdammer is nog niet bekend; er wordt gezocht naar een opvolger.

dec
26
2013

Jon Dahl Tomasson naar Roda JC

KERKRADE – Oud-Feyenoorder Jon Dahl Tomasson is de nieuwe trainer van Roda JC. Volgende week vrijdag wordt de voormalig Deens international gepresenteerd bij de club uit Kerkrade. Tomasson is sinds een half jaar hoofdtrainer bij Excelsior, zijn eerste klus als eindverantwoordelijke.

Tomasson was als voetballer actief bij Feyenoord, sc Heerenveen, Newcastle United, AC Milan en VfB Stuttgart. In Kerkrade wordt hij herenigd met technisch directeur Leon Vlemmings, onder wie de 37-jarige Deen assistent-trainer was bij Feyenoord. Ook waren de twee gezamenlijk actief als trainersduo bij Excelsior.

Jon Dahl Tomasson volgt Ruud Brood op als trainer bij de Limburgse club. Brood werd vlak voor Kerst ontslagen wegens tegenvallende resultaten.

dec
25
2013

Kersttoespraak 2013

In de gejaagdheid van het dagelijks leven, vaak gericht op het hier en nu, is Kerstmis een rustpunt; een moment voor bezinning op ons bestaan en op onze relatie met anderen, dichtbij en verder weg.

Juist met Kerst, toch het feest van het licht, worden we herinnerd aan persoonlijk verlies en verdriet. Wie een dierbare heeft verloren, voelt in deze dagen de pijn extra scherp.

Het besef opgenomen te zijn in een groter verband van familie en vrienden, kan troost en kracht geven. Hun steun, vaak in stilte en op de achtergrond, stemt tot dankbaarheid.

Zo ook stonden Prinses Margriet en Mr. Pieter van Vollenhoven mijn moeder gedurende drieëndertig  jaar bij. Mijn oom en tante hebben zich naast hun eigen werkzaamheden met verve ingezet ten dienste van haar Koningschap, in lichte en donkere perioden. Zij verdienen een bijzonder woord van dank.

In het jaar dat achter ons ligt, is een sterk beroep gedaan op de veerkracht en het doorzettingsvermogen van grote groepen Nederlanders. Veel mensen maken zich zorgen over hun werk en hun inkomen. Zij voelen zich afhankelijk van maatschappelijke krachten waarop zij geen greep hebben.

Wie zijn baan of bedrijf verliest, geen baan kan vinden of niet meer kan werken, raakt meer kwijt dan alleen financiële zekerheid. Ons werk maakt ook deel uit van wie we zijn. Het bepaalt mede het beeld dat mensen van zichzelf en van hun plaats in de samenleving en de wereld hebben. Werk hebben heeft invloed op de sociale contacten en het gevoel te worden gewaardeerd. De behoefte aan erkenning en begrip verbindt ons mensen, niet alleen met Kerst, maar het hele jaar door.

Wezenlijk in ons leven zijn onze relaties met anderen, in de eerste plaats de mensen dichtbij: de leden van het gezin, de familie, vrienden en collega’s  op het werk. “Mensen zijn mensen door andere mensen”, luidt een Afrikaans spreekwoord. Vanuit die beleving zoeken velen met Kerst het gezelschap van degenen die hun lief zijn. Maar die mogelijkheid is er niet voor iedereen.

Honderdduizenden Nederlanders zijn vandaagnietthuis om het feest mee te vieren. Zij dienen de publieke zaak, in ziekenhuizen en instellingen, bij nutsbedrijven, in vervoer en transport, bij de politie, of verder weg, op zee of in verre landen, werkend aan vrede en veiligheid. Zij allen verdienen onze steun.

Honderdduizenden Nederlanders brengen Kerstmis alleen door. Dat kan heel goed een positieve, eigen keuze zijn. ‘Alleen’ is immers niet hetzelfde als ‘eenzaam’. Voor velen is de afzondering echternietvrijwillig. Hetzij omdat ze geen directe verwanten meer hebben. Hetzij omdat contacten zijn weggevallen. Zij zijn op zichzelf teruggeworpen en wachten vaak op een uitgestoken hand of een luisterend oor.

Hoezeer mensen ook in een isolement kunnen leven, diep van binnen blijft de hoop op waardering en contact levend. Die hoop dooft nooit.

Kerstmis is het feest van de verwachting van ‘vrede op aarde, in de mensen een welbehagen’.
Het zingen van die regels als uiting van een persoonlijk geloof, kan tegelijkertijd een gevoel van ongemak geven.

De wereld is zo groot.

De problemen zijn zo wijdvertakt.

Belangen zijn zo tegengesteld. En het leed dat mensen treft is vaak huiveringwekkend. Natuurgeweld slaat gemeenschappen uiteen. We zien beelden van mensen in geïmproviseerde opvangkampen, op de vlucht voor honger en terreur. We horen woorden van haat die van generatie op generatie worden doorgegeven, waardoor verzoenende geluiden van goedwillenden geen kans lijken te krijgen.

Het grote geheel lijkt zich aan onze invloed te onttrekken.

Dat kan een gevoel van machteloosheid oproepen.

En toch…

En toch is ‘Vrede op aarde’ meer dan een onbereikbaar ideaal. Meer dan een ster aan de hemel.

Vrede op aarde begint heel dichtbij. Thuis. In de straat. In de buurt. Op de club. In eigen dorp of stad.

Ieder kan – op zijn of haar eigen manier – aan die vrede bijdragen door verbindingen te zoeken. Dat vraagt soms een beetje moed en zelfoverwinning. Soms moet weerstand worden overwonnen. Maar het overwinnen van weerstanden geeft meer voldoening dan willoos en doelloos meedrijven met de stroom.

Het afgelopen jaar, maar ook in de jaren daarvoor, hebben mijn vrouw en ik het voorrecht gehad veel mensen te ontmoeten die daadwerkelijk de verbinding zoeken met anderen. Mantelzorgers en vrijwilligers. Gastouders die hun huis openstellen voor kinderen die in de knel zitten. Buddy’s die zich bekommeren om mensen met een ernstige ziekte. Innovatieve ondernemers die een sterke maatschappelijke verantwoordelijkheid voelen en daarnaar handelen. Buurtbewoners die niet afwachten, maar samen naar oplossingen zoeken bij het verbeteren van hun woonomgeving. En ook: artsen, hulpverleners, ontwikkelingswerkers en militairen die ver van huis, onder de zwaarste omstandigheden, concreet trachten het leed van anderen enigszins te verzachten.

Zij allen zoeken de verbinding, vanuit hun persoonlijke overtuiging dat een betere toekomst mogelijk is.

Daarin ligt voor veel mensen de inspiratie van het Kerstverhaal, dat van generatie op generatie wordt doorverteld. Met het Kind in de kribbe herleeft de hoop op een nieuw begin. De tijding van Kerstmis is een boodschap van hoop en van licht in de donkerste dagen: het leven doet ertoe; wij samen doen ertoe. Onafhankelijk van geloof of levensovertuiging voelen mensen zich door die boodschap aangesproken.

Door verbindingen aan te gaan kunnen mensen samen een kracht ontwikkelen die bergen kan verzetten. Iets van die gezamenlijke kracht werd voelbaar op 30 april van dit jaar. Voor velen, en ook voor mij, was dat een onvergetelijke ervaring. In die geest mogen we het jaar dat voor ons ligt met vertrouwen tegemoet zien. Er is veel en mooi werk te doen.

Ik wens u allen – waar u zich ook bevindt en hoe uw persoonlijke omstandigheden ook zijn – een gezegend Kerstfeest.

 

Bron: Koninklijk Huis

dec
25
2013

Stef Bos – Lied van de moeder: Pieta

Waar kan ik slapen vannacht
Denken aan niets
Waar ik woon zie ik alles
Wat ik niet wil zien
In elke kamer in dit huis
In alles wat hier is
Zie ik jou voor mij
Met mijn ogen dicht

Zie jou weer spelen in het zand
Alleen met je verbeelding
Bouwde jij kastelen
Leefde in je eigen wereld
Maar in elke straat in deze stad
Waar ik ook ben
In alle mensen die jij kende
Hoor ik nu jouw stem

En ik verlang naar de dagen
Dat je niets en niemand was
Te klein om heel de wereld
Te veroveren
Ik zou mijn leven geven
Om nog een keer voor een dag
Het licht te zien in jouw ogen

Waar kan ik slapen vannacht
Wie houdt mij vast
Als ik weer val in het verleden
In een bodemloze leegte
En er gaat geen dag voorbij
Dezelfde film draait in mijn hoofd
Jij ligt weerloos in mijn armen
Jouw ogen zijn gebroken
En uitgedoofd

En ik verlang naar de dagen
Toen je niets en niemand was
Te klein om heel de wereld
Te veroveren
Ik zou mijn leven geven
Om nog een keer voor een dag
Het licht te zien in jouw ogen

Ze noemen jou een koning
Ze noemen jou een bedelaar
Ze noemen jou een held
Ze noemen jou een lasteraar
Ze noemen jou een dromer
En ze noemen jou een tovenaar
Ze noemen jou van alles

Maar ik verlang naar de dagen
Dat je niets en niemand was
Te klein om heel de wereld
Te veroveren
Nu zou ik alles geven
Om nog een keer voor een dag
Het licht te zijn in jouw ogen

Ik verlang naar de dagen
Dat je niets en niemand was
Te klein om heel de wereld
Te veroveren
Ik zou alles geven om
Nog een keer voor een dag
Het licht te zien
In jouw ogen

 

© Stef Bos, 2009

dec
25
2013

Jesus

And then I saw Him in the crowd
A lot of people had gathered round Him
The beggars shouted the lepers called Him
The old man said nothing
He just stared about him
All going down to see the Lord Jesus
All going down to see the Lord Jesus
All going down

Then came a man before His feet he fell
Unclean said the leper and rang his bell
Felt the palm of a hand touch his head
Go now go now you’re a new man instead
All going down to see the Lord Jesus
All going down to see the Lord Jesus
All going down

It all began with the three wise men
Followed a star took them to Bethlehem
And made it heard throughout the land
Born was a leader of man
All going down to see the Lord Jesus
All going down to see the Lord Jesus
All going down

It all began with the three wise men
Followed a star took them to Bethlehem
And made it heard throughout the land
Born was a leader of man
All going down to see the Lord Jesus
All going down to see the Lord Jesus
All going down

 

© Freddie Mercury, 1974