Archive for augustus, 2014

aug
31
2014

Stanley Menzo ontslagen bij Lierse

LIERSE – Stanley Menzo is ontslagen als trainer van Lierse SK. Het ontslag volgt op de slechte resultaten van de Belgische Eersteklasser in de laatste weken. Zaterdag verloor Lierse met 0-2 van Waasland-Beveren waardoor de ploeg naar de laatste plaats van de ranglijst zakte. Op de website van de club reageert de 50-jarige Menzo teleurgesteld op zijn gedwongen vertrek.

“Het is met pijn in het hart dat ik op deze manier afscheid moet nemen van de club van mijn hart. Maar ik kan recht in de spiegel kijken en zeggen dat ik er alles aan heb gedaan de voorbije anderhalf seizoen. Ik wens Lierse dan ook het beste toe voor de toekomst.”

Menzo tekende in mei 2013 voor twee jaar bij de Belgische club, waar hij als speler ook drie seizoenen onder contract heeft gestaan. Zijn taken worden voorlopig overgenomen door de assistent-trainers: de Nederlander Alfons Arts en de Duitser Daniel Simmes.

Tussen 2008 en 2010 was Menzo hoofdtrainer van Cambuur Leeuwarden, waar hij ook werd geassisteerd én opgevolgd door Alfons Arts. Ook was de voormalige keeper assistent-trainer bij Vitesse (2010-1013).

Bron: NOS.nl

aug
30
2014

Van neonazi naar pastor

LEEUWARDEN – Een voormalig Duitse neonazi die door het hele land lezingen en interviews geeft over rechts-extremisme. Johannes Kneifel heeft een verhaal te vertellen.

Kneifel (32) zat vijf jaar vast nadat hij in 1999 in Duitsland een Nederlandse man doodtrapte. In de cel ontdekte hij dat hij de enige blanke was op de afdeling.

Hij verloor er zijn racisme. “Door te luisteren naar de verhalen van mijn medegevangenen kwam ik erachter dat we, ondanks de verschillende huidskleur, broeders konden zijn.”

Zijn bekering leidde ertoe dat Kneifel theologie ging studeren en nu als pastor werkt. Zijn ommekeer wordt hem door de rechtse scene niet in dank afgenomen. Bang voor wraakacties is hij niet, liever focust hij zich op het doorgeven van zijn boodschap van hoop.

Bron: LC.nl

aug
29
2014

Culturele Hoofdstad

Afgelopen zondag was de Vlaamse schrijver David Van Reybrouck te gast in het tv-programma Zomergasten. Ik heb wel eens wat van deze Vlaming gelezen, een dun boekje waarin hij pleit vóór populisme. Enfin, Wilfried de Jong ondervroeg Van Reybrouck, en ik vermaakte me weer een mooie zondagavond.

Waar ik blij verrast door was, was dat Van Reybrouck een stukje uit de documentaire Yn dat sykjen sûnder finen. Dit is een film over de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga. Want met Hettinga had Van Reybrouck wel een speciale band, vertelde hij tegen Wilfried de Jong.

De Vlaming vertelde dat hij een keer bij Hettinga thuis was geweest. Met de trein naar ‘Leeuwárden’, zoals Van Reybrouck zei. Aan de keukentafel zitten praten over poëzie. De gedichten van Hettinga vertalen naar het Nederlands, vanuit het Fries. De stap van het West-Vlaams, de taal van Van Reybrouck, en het (stads-)Fries is niet zo heel groot, betoogde de Zomergast met een knipoog.

Het filmfragment zorgde ervoor dat Van Reybrouck kritiek uitte op de dichtkunst uit de Lage Landen van vandaag, in het algemeen. Hettinga behoort, samen met Hugo Claus en H. H. Ter Balkt, tot ‘de meest vlezige dichters. Het vet druipt ervan af. Nederlandse poëzie is ‘vaak geschreven door mensen die Nederlandse taal en letterkunde hebben gestudeerd. ‘Prachtig, maar je moet ook het verschil tussen leem en klei kennen. Dat mis ik in de poëzie. Te weinig hart en handen, erg veel hoofd.’

Die hart en handen, dat had ‘onze’ Tsjêbbe dus wel. De man die steeds minder kon zien, letterlijk. Bij wie wel nog licht in de ogen kwam, maar die alleen nog licht van donker kon onderscheiden. En nog vage schimmen kon zien. Daar bleef het dan bij – zijn gedichten typte Hettinga met behulp van een laptop met voorlees-functie, je weet wel, zo’n functie waarbij een geprogrammeerde vrouwenstem de woorden voorleest.

Het ontroerde me, dat ‘Hettinga-gedeelte’ tijdens Zomergasten. Niet zozeer omdat het Van Reybrouck zelf ook wat deed; zichtbaar ontroerd was hij toen hij sprak over de wijlen dichter. Wat mij trof, was de internationale ‘vriendschap’ tussen de Fries en de Vlaming. Het was een voorschot op Kulturele Haadstêd 2018: twee schrijvers, die ondanks hun verschillende talen toch een gemeenschappelijke taal spraken, namelijk die van de literatuur (ook cultuur, nietwaar?).

Zonder het te weten, trapte Zomergasten 2014 dus alvast af voor het grote culturele gebeuren van over vier jaar. Waarvoor dank, David en Wilfried.

(Eerder gepubliceerd op Suksawat)

aug
28
2014

Tweedehands: Franca Treur – Dorsvloer vol confetti

Vijf jaar geleden debuteerde schrijfster en journaliste Franca Treur met ‘Dorsvloer vol confetti’. Binnen twee jaar kreeg het boek 26 drukken. Niet slecht voor een debuut.

‘Dorsvloer vol confetti’ is geen autobiografische roman, maar heeft wel elementen uit de jeugd van Treur. Het boek vertelt het verhaal van Katelijne Minderhoud, het enige meisje in een gezin met zeven kinderen; Katelijne heeft drie broers boven zich en drie broers onder zich. Ze is een buitenstaander, ook gezien haar intellectuele vermogen.

Het gezin-Minderhoud is een bevindelijk-gereformeerd boerengezin in Zeeland. De Statenbijbel is heilig, de ouders streng doch rechtvaardig en het gat tussen leer en leven is wat groter dan je eigenlijk zou hopen. Een hartelijke relatie tussen ouders en kinderen is er niet; er wordt gesproken over ‘de vader’, ‘de moeder’ en ‘de oma’, bijvoorbeeld.

Een duidelijke rolverdeling is er ook. De jongens helpen de vader met het boerenbedrijf, Katelijne moet de moeder helpen in het huishouden. Zo doe je dat; veranderingen worden niet gewaardeerd.

Het boek eindigt met een bruiloftsfeest in de boerderij van de familie Minderhoud: zoon Christiaan moet trouwen met zijn vriendin Petra, hoewel ze beiden nog maar 16 zijn. In de dorsvloer is het feest – aan het einde van het feest wordt de confetti uitgestrooid over de aanwezige gasten, wat eigenlijk voor het bruidspaar bedoeld was.

Een mooi boek? Het is een roman, dus per definitie ‘niet waar gebeurd’. Voor de familie Minderhoud (en ongetwijfeld ook voor de familie Treur) een slecht boek, omdat het immers niet de Schrift zelf is. Slecht is het daardoor niet, omdat ‘Dorsvloer’ wel een goed beeld geeft van het beklemmende bevindelijk-gereformeerde geloof. Misschien is het meer aan het succes van Jan Siebelink en Maarten ’t Hart te danken dat de vrouw Treur zo’n succes heeft.

N.a.v. Franca Treur – Dorsvloer vol confetti, Uitgeverij Promotheus, 26e druk 2011

aug
27
2014

De kelder-bandjes

November, dat is de maand waarin we veel Bob Dylan mogen verwachten. Natuurlijk, er was al de aankondiging van The Lost Basement Tapes (release: 11 november), waarbij nieuwe generatie-muzikanten liedteksten van de bard op muziek hebben gezet.

Gisteren kwam daar onverwachts het bericht dat een week eerder The Basement Tapes Complete verschijnt. Deze 6-cd (138 nummers!) is de elfde aflevering van Dylans befaamde Bootleg Series. Als een donderslag bij heldere hemel, zo voelt deze aankondiging. Maar laten we eerlijk zijn: het is een hele positieve verrassing.

Werden we maar vaker zo onaangekondigd opgevrolijkt.

Overigens, van The Bootleg Series, Vol. 11 was al eerder sprake – maar dan in een aflevering met outtakes van óf Blood On The Tracks (1975) of The Gospel Years (1979 – 1982). Wellicht zijn die plannen verder naar achteren geschoven.

Hoe The Basement Tapes Complete zich verhouden tot het Sinatra-album Shadows In The Night, weet ik niet. Dat horen we te zijner tijd ongetwijfeld.

aug
26
2014

The Basement Tapes To Be Released November 4

Columbia Records/Legacy Recordings will release Bob Dylan’s The Basement Tapes Complete: The Bootleg Series Vol. 11 on November 4. Compiled from meticulously restored original tapes – many found only recently – this historic six-disc set is the definitive chronicle of the artist’s legendary 1967 recording sessions with members of his touring ensemble who would later achieve their own fame as The Band.

aug
25
2014

David Van Reybrouck over Tsjêbbe Hettinga

LEEUWARDEN In de laatste Zomergasten-aflevering van dit seizoen prees de Vlaamse schrijver David van Reybrouck de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga, van wie hij verschillende gedichten vertaalde naar het Nederlands. Bij de herdenkingsdienst voor Hettinga in 2013 sprak Van Reybrouck een herdenkingsrede uit. Zijn centrale stelling: Hettinga was een kosmopoliet die niet neerkeek op de keuterboer.

aug
24
2014

Harold S. Kushner – Als ’t kwaad goede mensen treft

sVnjbosDWi5P7hmAMrUb

Harold Kushner (1935) is een gepensioneerd Amerikaans rabbijn. Nadat zijn zoon Aäron op 14-jarige leeftijd overleed aan progeria, werd Kushner gedwongen om opnieuw na te denken over het kwaad in de wereld. Het sterven van de kleine Kushner zette het goed-kwaad-beeld van pa totaal op zijn kop.

De rabbijn leefde tot aan Aärons dood met het idee dat de God van de Thora de Almachtige was. De Eeuwige heeft alles in Zijn hand, wat er gebeurt komt uit Zijn hand. Maar het bericht van progeria tastte dat Godsbeeld aan. Want Kushner, een eerlijk man naar eigen zeggen, trof geen enkel blaam. Waarom moest hij en zijn gezin zo lijden onder de agressieve ziekte van zijn zoon?

Kusher was een goed mens, zijn vrouw evenzo, en zijn kinderen was niets te verwijten. Waarom trof hem dan toch dit kwaad? Na een analyse van onder meer het boek Job en de evolutie-leer, concludeert de Joodse leider dat het God allemaal uit de hand is gelopen. God is geen almachtige, want als Hij dat wel was geweest, strafte Hij niet goede mensen met kwaad.

‘Almachtig’ betekent dat God ook het kwaad zou willen en zou toekennen aan de mens, en dat kan niet de bedoeling zijn. Nee, God is de God die naast mensen komt staan en ze ondersteunen en kracht geven. Ingrijpen kan Hij niet, want in dat geval had Hij natuurlijk voorkomen dat goede mensen werden gestraft.

Dit vind ik een triest beeld. Er is totaal geen hoop voor de Joodse leraar. Geen uitzicht dat er uiteindelijk definitief wordt ingegrepen door de Voorzienige. Niet het vertrouwen dat er niets buiten Gods wil omgaat – wat nog iets anders is dan dat Hij ook het kwade aan de mensheid toekent. Je zou wensen dat Kushner weer op zijn oude denkbeelden terugkomt.

N.a.v. Harold S. Kushner – Als ’t kwaad goede mensen treft, uitgeverij Ten Have Baarn, derde druk 1984

aug
23
2014

Wapenstilstand

Angela Merkel heeft in Kiev gepleit voor een wapenstilstand tussen de strijdende partijen in Oost-Oekraïne. Groot nieuws, natuurlijk. Want als de Duitse bondskanselier zich ermee bemoeit, is het nieuws van belang.

Maar wat voor nieuws is dit? Wat had ‘Angie’ dan moeten zeggen? Dat ze juist blij is dat er weer wordt gevochten in de voormalige USSR? Tuurlijk niet. Het is in feite on-nieuws. Laten we hopen dat de stille diplomatie het wint van hijgerigheid en wapengekletter.

aug
22
2014

Verzamelaar

Mannen zijn verzamelaars. Tenminste, dat is dat de biologen ons willen laten geloven. Een erfenis uit de tijd dat we nog op jacht gingen naar eten. Wat we hadden veroverd, wilden we bewaren voor schaarse tijden. Bewaren. Verzamelen.

Of die argumentatie klopt – die van de historische erfenis –, dat weet ik niet. Maar dat beeld van een verzamelaar herken ik wel een beetje. Dan niet in de zin van eten en drinken bijeen schrapen, maar wel het bewaren en zoeken van bepaalde dingen.

In mijn geval gaat het dan om boeken.

Of prozaïscher gezegd: het verzamelen van letters.

Ik heb wel een bepaalde voorkeur voor mijn boekenverzameling. Zoals boeken over Anne Frank, het Joodse meisje dat haar dagboek schreef in het Achterhuis. Boeken over Bob Dylan, zijn liedteksten, interpretaties en biografieën. De boeken van Nico Dijkshoorn, zijn column- en verhalenbundels, zijn romans, zijn zinnen. De (postume) verhalenbundels van wijlen Martin Bril, zijn scherpzinnige observaties, de verhalen van een chroniqueur. Bijbels, verschillende Bijbelvertalingen, Studiebijbels, Bijbeluitgaven, heruitgaven.

Dat soort dingen.

En waarom? Om één reden: om de zinnen in mij op te nemen.

Immers, niets is mooier dan de wereld te vereenvoudigen. In een zin.