Archive for februari, 2015

feb
24
2015

IS en christenen

Islamitische Staat heeft in Syrië tientallen christenen gekidnapt. Het nieuws volgt op talrijke berichten, waarin IS mensen heeft onthoofd en christenen de keel heeft doorgesneden. De volgende stop is, na onder meer Libië, Rome. Een symbolische stap, omdat Rome de christelijke hoofdstad is, de plek waar de paus woont (okee, in Vaticaanstad, naast Rome).

Afschuwelijk hoe IS op deze manier wraak neemt op de Kruistochten. Die tochten waren niet goed (een eufemisme), maar me dunkt dat die schuldbelijdenis inmiddels breed wordt gedragen en aanvaard. Tegelijk levert IS letterlijk strijd tegen de ongelovigen. Beter een dode ongelovige dan een potentieel bekeerde, lijkt het haast.

Zulke moordpartijen en ontvoeringen zijn verre van goed te praten. Wie moordt en terreur pleegt, is niet te verontschuldigen. Tegelijk kunnen we als christenen hoopvol zijn. Deze berichten, die in kwantiteit en kwaliteit toenemen, bevestigen het beeld dat Jezus in zijn Rede der Laatste Dingen zegt. Hoe intensiever het geweld (tegen christenen), hoe zwaarder de barensweeën, hoe eerder de terugkomst van Jezus is te verwachten.

Gelukkig.

feb
23
2015

Freddie Mercury

Vorige week was het een kwart eeuw geleden dat Freddie Mercury voor het laatst in het openbaar verscheen. Voor het blog Classic Rock Mag schreef ik het onderstaande verhaal.

Het is een – in retrospectief – opmerkelijk optreden van de Britse band. BBC-presentator Terri Ellis reikt de prestigieuze Brit Awards uit aan de groep, de beste band op het eiland van dat moment. Ten tonele verschijnen de vier mannen: John Deacon, Brian May, Roger Taylor en natuurlijk frontman Freddie Mercury.

De zanger is als enige van de vier muzikanten gehuld in een licht maatpak, dat hem zichtbaar ruim valt. Het ontvangen van de Brit Award bevestigt meer en meer het verhaal dat gaat onder journalisten en fans: Mercury is wel degelijk ernstig ziek, aids is al flink bezig het lichaam van de entertainer van weleer af te breken.

Niet Mercury maar gitarist May doet het woord, waarbij hij behalve de pers en fans ook de oliemaatschappij bedankt. De bescheiden bassist Deacon staat een beetje op de achtergrond zijn collega’s te aanschouwen – het is de plek die hem het beste past. Dat May, Taylor en Deacon in het zwart gekleed zijn en Mercury in een lichtblauw pak, betekent niets: officieel is de zanger gezond. En dat terwijl de band al vier jaar geen optredens doet en Mercury steeds minder in het openbaar verschijnt. Bij elke nieuwe verschijning is hij weer magerder geworden.

Na de toespraak van May, verlaat de band het podium. Als Mercury de microfoon passeert, zegt hij nog heel kort: “Thank you, good night”, en steekt even zijn hand nog op en zwaait. Anderhalf jaar later bevestigt hij dat hij inderdaad aidspatiënt is – een dag later bezwijkt hij aan een longontsteking.

feb
22
2015

Het Bildt

Het Bildt is een dorp in het noorden van Friesland. Het is zo’n naam waar ik van houd. Een poëtische naam. Een magische naam. Martin Bril schreef er ooit een verhaal over. Het dorp waar een dichter woonde die Bril bewonderde. Mooi dorp, mooie naam.

Net als overigens Tzum.

Om maar eens wat namen te noemen.

feb
21
2015

Walk for freedom

Vanmiddag in Leeuwarden een stuk gelopen. Als onderdeel van een lint. Samen met onder meer burgemeester Ferd Crone en Tweede Kamerlid Gert Jan Segers (ChristenUnie). Om op te komen voor meisjes en vrouwen, die worden verhandeld voor de seks-industrie. Het loont de moeite om de site van Walk For Freedom te bekijken.

feb
20
2015

Het Afscheidsconcert

download

Sinds vorige week ben ik in het bezit van Het Afscheidsconcert van Doe Maar, de dubbel-cd. Een heus collector’s item: dit live-album wordt bijvoorbeeld niet via Spotify aangeboden. En (her-)uitgaves zijn lastig te bemachtigen. Via ruilsites als Marktplaats.nl en Discogs kun je Het Afscheidsconcert nog wel op de kop tikken, voor een schappelijk prijsje.

Ik kende het laatste optreden van de band al lang. Ten tijde van de reünie in 2000, kocht ik de videoband van het Afscheidsconcert. De cd stond toen ook in de bakken van de Free Record Shop, maar ik verkoos de videoband boven de twee schijfjes.

Maar naarmate de tijd verstreek, baalde ik ervan dat ik de dubbel-cd niet in mijn bezit had. Want als ik naar het afscheid wilde luisteren, moest dat altijd via de videoband of via de dvd’s (van het middag- en avondconcert) in De Doos van Doe Maar. Maar in de auto of op de telefoon kon ik het niet afluisteren.

Het mooiste gedeelte van het Afscheidsconcert is misschien wel de liedjes die Ernst Jansz uitvoert, zo ongeveer halverwege de setlist: Het Leven Gaat Door/Er Verandert Niets en Zolang. Het eerste liedje is opgedragen aan Henny Vrienten, Zolang is in de originele Doe Maar-bezetting (met Jan Hendriks op gitaar, Carel Copier op drums en Piet Dekker op bas).

Over de gehele linie is te horen hoe het publiek, voornamelijk uit jonge meisjes bestaande, meezingt met het materiaal van de groep. Maar ook is te horen dat in de opname is geknipt – het duidelijkst te horen rond datzelfde Ernst Jansz-intermezzo. Als hij na Vrienten’s Pa begint aan Het Leven Gaat Door, is het aftikken van drummer Jan Pijnenburg te horen. Winnetoe, een instrumentaal liedje van gitarist Hendriks, is dan aan de beurt. Maar die wordt ‘vakkundig’ uit de opname weggeknipt.

Een andere knip is na afloop van Zolang, als de oorspronkelijke Doe Maar-leden Wees Niet Bang Voor Mijn Lul spelen. Ook dit obscure liedje is niet terug te vinden op de release: niet op de dubbel-cd, evenmin op de videoband maar ook niet op de heruitgave in De Doos.

Het laatste nummer dat tijdens het avondconcert wel is gespeeld maar niet op de geluidsdragers staat, is Nooit Meer Slapen, gespeeld tussen Nachtzuster en 1 Nacht Alleen. Zouden deze liedjes zijn verwijderd vanwege ruimtegebrek? Of omdat de songs achteraf niet helemaal in het beeld passen? En in welk beeld passen ze dan niet? Zaken die er misschien niet meer toe doen. Maar misschien ook niet meer te achterhalen zijn.

Het is inmiddels dertig jaar geleden dat Doe Maar voor het eerst afscheid nam. Toen leek het definitief. Tot de mannen in 2000 voor een reünie bij elkaar kwamen, met een nieuw studio-album en een live-album. In 2008 opnieuw een reünie, zonder opnames. Vervolgens bestond de band weer, in een slapende houding. Om eind 2011 wakker te worden richting de concerten van Symphonica in Rosso en een heuse theatertoernee.

Die laatste tournee, in de wintermaanden van 2013, waren de laatste. Een afscheidstournee.

Doe Maar bestaat niet meer.

feb
19
2015

Tijd

Tijd loopt op krukken, tijd haalt ons niet in. Was getekend, Henny Vrienten. Tijd is een wonderlijk iets. Het groeit je sowieso niet op de rug, dus is het zaak om er kostbaar mee om te gaan. Een deel van de tijd gaat op aan slapen, een ander deel is voor eten, en er is tijd voor verplaatsen van jezelf naar het werk of naar school.

Maar tijd is ook meer. Als je begint aan een klus van – zeg – een  half jaar, dan kunnen die zes maanden erg lang lijken. Tot het moment dat de periode voorbij is, en je terugkijkt en zegt: “Het is omgevlogen!”

Tijd. Misschien is het goed om onze horloges in te wisselen om tijd te maken.

feb
17
2015

Radio

Ik moet iets bekennen: ik ben fan van de radio. Vooral van Radio 1, het nieuws van alle kanten. Dat heeft voor een deel met mijn opleiding te maken. Maar ook met het plezier van de radio. Het is vrijwel altijd live, het laatste nieuws hoor je snel, en het is afwisselend. Het is een algemene kennis waar je verschillende dingen over hoort. En dat bevalt me prima.

feb
16
2015

Namen

Sommige namen boeien. Omdat ze zowel voor- als achternaam zijn, al dan niet gedeeltelijk. Of omdat het anders is dan je zou denken. Faber Heeresma. Heere Heeresma. Taeke Taekema. Jan Janssen. Peer Ulijn. Jannes-Jan. Zoiets.

feb
15
2015

Valentijnsdag

Gisteren was het Valentijnsdag. Een dag in het jaar om je geliefde extra te verwennen. Je kunt je natuurlijk afvragen of je liefde van deze dag afhankelijk is. Waarschijnlijk niet – en ik hoor steeds meer om mij heen dat Valentijnsdag een commerciële dag is geworden.

Tegelijk heb ik het idee dat Valentijnsdag steeds minder een “feestdag” is. Ik hoor er nog wel over, maar meer in een wat sarcastische manier. “Met Valentijn zit ik de hele dag bij de brievenbus,” bijvoorbeeld. De swung is er af.

Maar dat vind ik niet erg.

feb
14
2015

Concert: Henny Vrienten – En Toch…

HennyVrientenFW

ZWOLLE – Eindelijk stond Henny Vrienten solo op het podium. Weliswaar stond de bassist sinds zijn laatste soloplaat Mijn Hart Slaapt Nooit (1991) regelmatig op het podium, maar dat was altijd in groepsverband: vaak met Doe Maar (2000, 2008 en 2011/’13), maar ook met zijn vrienden Frank Boeijen en Henk Hofstede (2008).

Vrienten solo dus. Afgelopen vrijdag stond hij in popzaal Hedon, Zwolle. Solo, maar niet alleen: zijn begeleidingsband bestond uit de band My Baby (drummer Joost ‘Sjeik’ van Dijck, zangeres Catootje van Dijck en gitarist Daniel ‘Johnston’ De Vries), aangevuld met bassist Hein Offermans en meestergitarist Jan Hendriks.

Integraal werd En Toch… uitgevoerd, op uitstekende wijze. In de afronding van het tweede nummer van de avond, ‘Beste Vriend’, complimenteerde Vrienten zijn band: “Mooi!” Zo waren meer liedjes die het publiek tot zwijgen bracht of de prettige onderlinge sfeer binnen de band aan het licht bracht. Neem bijvoorbeeld het indrukwekkende Het Uur Tussen Hond En Wolf, geschreven voor Vrientens vriend Willem, die geveld werd door kanker.

Of wat te denken van Lieske (over moeder Vrienten), Café De Oude Maas (waar alle dronkaards kwamen) en Laatste Kans? Het zijn maar wat hoogtepunten van een avond, die nergens verveelde.

De avond verveelde ook niet bij de toegift, bestaande uit een nieuw geschreven liedje, het liedje Hoe Lang? (van Mijn Hart Slaapt Nooit) en de Doe Maar-klassieker Is Dit Alles. Laten we hopen dat de afsluiter gaat over een oude liefde, en niet over Vrientens herwonnen solo-carrière.

N.a.v.:

Gezien: Henny Vrienten – En Toch…

Met wie: Hein Offermans (basgitaar), Jan Hendriks (gitaar) en My Baby – drummer Joost ‘Sjeik’ van Dijck, zangeres Catootje van Dijck en gitarist Daniel ‘Johnston’ De Vries

Waar: Hedon, Zwolle

Wanneer: vrijdag 13 februari 2015

Hoe duur: 19 euro