Archive for april, 2015

apr
30
2015

Stukje schrijven

Hoeveel schrijf ik? Om hoeveel woorden per dag gaat het? Leuke vragen. Ik schrijf dagelijks – uitzonderingen bevestigen de regel. Het kan natuurlijk zomaar zijn dat je wordt geschept door een auto. En dan publiceer ik niks, maar ik hoop dat me dat vergeven wordt. Het aantal woorden dat ik schrijf, is niet bij voorbaat vast. Het kunnen er honderd per dag zijn, maar ook vijfhonderd of misschien wel duizend.

Het aantal woorden is afhankelijk van het stukje dat ik maak, maar ook van de hoeveelheid stukjes. Niet alleen schrijf ik voor dit blog, maar ook voor mijn Dylan-weblog. Daarnaast schrijf ik verhalen voor Classic Rock Mag. Verder nog kleinere nevenfuncties, waar ik ook mijn naam aan heb verbonden.

Hoeveel stukjes heb ik inmiddels geschreven? Op dit blog, inclusief dit bericht, staan 767 berichten. Een aantal berichten stonden ook op andere blogs, in de periode dat ik van die blogs overstapte op dit blog. Die andere blogs – Modern Times, JournalistFrits en Ds. Van Zanten – bevatten gezamenlijk 2580 artikelen. Daarvan overlapten 35 stukjes dit blog, waardoor ik voor FritsTromp.nl 732 stukjes heb gechreven. Voor Een Ander Zelfportret publiceerde ik tot en met vandaag 306 blogs.

Dat maakt een totaal van 3618 artikelen. Dat is exclusief de CRM-verhalen, de blogs voor tijdelijke weblogs die ik in de lucht hield en mijn betaalde artikelen. Wat daar nou zo leuk aan is, aan het schrijven? Het plezier dat je begint met een leeg en wit vel, en eindigt met een nieuw verhaal. Plus het plezier dat je een verhaal creëert.

Een doorgaande schepping.

Zoiets.

apr
29
2015

Moderne tijden herleven

BQ_TZWBCYAA2c4U

Tussen de poststukken van vandaag, vond ik een grote envelop. Een ruim A4-formaat. Erg zwaar voelde deze niet aan, maar er zal wel degelijk iets in. Een afzender stond niet op de envelop. Aan het handschrift te zien, was het een man geweest die me dit poststuk toestuurde. Maar wie het was, kon ik niet opmaken uit het handgeschreven adres.

Terwijl ik weer naar binnen liep, probeerde ik te ontwaren wat er precies in de envelop was gestopt. Maar ik zag alleen dat in de envelop een soort boek was verstopt. Een dun boekje, en ook op A4-formaat. Hoe ik ook keek, ik kon er niets uit opmaken.

Eenmaal bij de keukentafel, waar ik mijn post doorgaans openmaak, opende ik dit nieuwe document. Inderdaad kwam het boekwerk eruit, zonder begeleidend schrijven. Het boekje waar het om ging, kende ik – ik wist van het bestaan af, maar eindelijk had ik het in mijn bezit. Waar het om ging, was Moderne Tijden Herleven.

Een titel die misschien niet gelijk een lampje doet branden. Dit zijn de (vertaalde) liedteksten van Bob Dylan’s meesterwerk Modern Times uit 2006, vertaald door het duo Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes. Zij vertaalden in de jaren voorafgaand alle liedteksten van Dylan, en presenteerden dat in Paradiso. Maar de presentatie was nog niet aangekondigd, of de grootmeester van de moderne muziek kwam met Modern Times op de proppen. En dus vertaalden Bindervoet en Henkes voor de gelegenheid dit album ook maar.

Exemplaren van dit boek werden uitgedeeld bij de presentatie. Ik was er niet bij, dus voor mij geen exemplaar. Moderne Tijden Herleven werd wel op internet aangeboden, her en der. Tegen onmogelijke prijzen. Voor de prijs van één Moderne Tijden Herleven kocht ik indertijd ook de individuele banden van Liedteksten – die twee banden van de andere Dylan-teksten, vertaald door het al genoemde duo.

Moderne Tijden Herleven is een leuk boek. Leuke verwijzingen. De titel slaat uiteraard terug op Modern Times, het betreffende album van Dylan. Maar het slaat ook op de gelijknamige film van Charlie Chaplin uit 1936. De uitgeverij is Uitgeverij Gemaskerd & Anoniem – wat weer een verwijzing is naar Dylan’s laatste speelfilm Masked & Anonymous. Maar dat moet je maar net weten.

Wie die gulle gever van dit boekwerkje is, weet ik niet. Zijn naam staat er niet bij. Mijn dank is groot voor deze persoon. Bij deze: dankjewel.

apr
28
2015

Nashville

Gisteravond trad Bob Dylan op in Nashville, Tennessee. Het is een stad die Dylan kent. Hij nam halverwege de jaren zestig delen op van Blonde On Blonde – de eerste studio-dubbelelpee in de popgeschiedenis. Drie jaar later was Dylan weer in Nashville, toen om zijn country-plaat Nashville Skyline op te nemen. Het is die elpee-hoes met een foto van Dylan, gemaakt door Elliott Landy, waarop verder geen naam staat. Niet de naam van Dylan, ook niet de albumtitel. Wie wil weten om welke artiest het gaat en welk album, moet kijken op de rug van de hoes en op de binnencirkel van de plaat.

Misschien opmerkelijk dat Dylan deze country-plaat heeft opgenomen. Maar ‘Dylanologen’ en Dylan-kenners zijn het er wel over eens: deze plaat is een zoveelste stap van Dylan in zijn fabelachtige carrière. Net zoals de overstap van protest- naar lovesongs. Van folk naar elektrische muziek. Van popmuziek naar gospelmuziek. Een breed palet aan verschillende muziekstijlen. Dylan laat zich niet voor het karretje spannen door één bepaalde stroming.

(Bijna) aan het einde van zijn leven trok soul-legende Solomon Burke óók naar Nashville. De grote Solomon Burke, in meerdere opzichten. De zwarte Amerikaan, die in de soul en R-‘n’-B groot werd. Die na de succesvolle jaren 60 een belangrijke dominee en begrafenisondernemer werd. En die aan het begin van deze eeuw zijn muzikale comeback maakte met Don’t Give Up On Me – met nummers van onder andere Bob Dylan, Elvis Costello, Tom Waits, Van Morrison.

Maar in 2006 verscheen daar dus zijn album Nashville. Opgenomen onder de muzikale leiding van Buddy Miller, een bekende Amerikaanse gospelzanger, die samen met zijn vrouw Julie Miller een soort Elly & Rikkert vormt. Daarmee was Burke de eerste neger die een country-plaat opnam. En wát voor een country-plaat! Die stem, waarmee Burke iedereen omver zingt. En dan die muziek: Nashville is in elke geluidsversterker, wanneer dit album draait.

Een erg interessant boek over de muziek uit Nashville komt van de Nederlandse journalist Harry de Jong. In 2009 verscheen zijn boek De Bezem Door Nashville, waarin interviews staan. Gesprekken met onder andere Johnny Cash, Townes Van Zandt, Emmylou Harris, Kris Kristofferson. Een leuk boek, aangevuld met mooie foto’s van de Leeuwarder fotograaf Henk Bleeker.

Zou De Jong nog met Dylan willen spreken over country-muziek? Zou hij Burke een keer hebben gesproken over Nashville, de stad en het album?

Enfin. Burke’s Nashville opent met That’s How I Got To Memphis. Overmorgen staat Dylan in Memphis. Daarmee is de cirkel weer rond. Voor heel even.

apr
27
2015

Dordrecht

De koning vierde vandaag zijn verjaardag in Dordrecht. Een botenparade, een les geschiedenis over godsdienstvrijheid in de zeventiende eeuw, een mini-Bach-festival, moderne muziek. Geen prinses Beatrix, geen prinses Margriet en mr. Pieter van Vollenhoven. Wel de neven Pieter-Christiaan en Bernhard junior, met hun echtgenotes Anita en Anette. Ook broer Constantijn met Laurentien was aanwezig. En natuurlijk de prinsesjes. Wat is een nationale feestdag zonder de kinderen?

De kerk waar het mini-Bach-festival werd gehouden, was de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk van Dordrecht. In deze kerk werd in 1618/’19 de beroemde Synode Van Dordrecht gehouden. Tijdens deze kerkvergadering werd opdracht gegeven voor de officiële vertaling van de Bijbel. Het resultaat, de Statenbijbel of Statenvertaling, werd twee decennia later gepresenteerd.

Tijdens dezelfde synode werd heftig gediscussieerd over het conflict tussen Arminius en Gomarus. De eerste had kritiek op de leer van de predestinatie, de laatste verdedigde het calvinisme met huid en haar. De volgelingen van Arminius werden de Arminianen genoemd en zijn de voorouders van het Remonstrantse Broederschap. De volgelingen van Gomarus waren de Gomaristen en schreven onder meer het verdedigingsstuk De Dordtse Leerregels.

“Koningsdag nieuwe stijl” eindigde met het zingen van het Wilhelmus. Twee coupletten, behalve het bekende eerste couplet volgde vers 6: Mijn schild ende betrouwen / zijt Gij, o God mijn Heer. Het gros van het publiek kende dit vers niet en zong niet mee; de jonge prinsesjes kenden de tekst wel en zongen met overtuiging mee.

Zo kan het dus ook.

Koningsdag is achter de rug. Een mooie dag dus. Nationaal gevierd in Dordrecht.

apr
26
2015

Broeder Dieleman en Bonnie Prince Billy

broeder dieleman bonnie prince billy

Ik had mijn blog over Broeder Dieleman gisteren nog niet gepubliceerd, of de postbode gooide de ‘split single’ in mijn brievenbus. Het was de singel die Tonnie Dieleman maakte met Bonnie Prince Billy ter gelegenheid van Record Store Day 2015.

Het concept van deze singel is eenvoudig: Bonnie speelt een liedje van Dieleman, in het Engels (Gloria). En Dieleman speelt een liedje van Bonnie Prince Billy, maar dan in het Zeeuws (Drie vragen). Een kruisbestuiving dus, een resultaat van de gezamenlijke tournee die beide mannen vorig jaar ondernamen.

Dit singeltje wilde ik vorige week tijdens Record Store Day al eigenlijk hebben. Ik toog naar de platenzaak van Wobbe op de Voorstreek, mijn hofleverancier als het gaat om muziek. Maar Wobbe meldde dat ‘Diel’ niet meer leverbaar was. Dat was een teleurstelling, hoewel ik toen wel naar huis ging met een singel van Bob Dylan en één van Johnny Cash. Je kunt het slechter treffen, zo’n vinyl-dag.

Enfin. Reden genoeg om de singel dan maar via internet te bestellen. Wat ik dus heb gedaan, en waarmee ik dus ben geslaagd. Morgen een vrije dag, dus tijdens de wandeling van ons Koningshuis door Dordrecht de tijd om naar Dieleman en Bonny te luisteren.

apr
26
2015

Musical: Soldaat Van Oranje

soldaat-van-oranje1

Het moest er een keer van komen: naar de theaterhangaar in Katwijk voor een voorstelling van Soldaat Van Oranje. En inderdaad is het een indrukwekkende musical wat al ruim duizend voorstellingen wordt opgevoerd. Voor een belangrijk deel is die ervaring gebaseerd op het decor.

Het publiek zit op een draaiende schijf, die van scene naar scene draait. Een belevenis is het om tijdens de drie uur durende musical om je heen te kijken naar wat er te zien is. Dat zien geldt voor wat er op het podium gebeurt, maar ook voor wat op de wanden -waar de scènes achter zijn verstopt- wordt vertoond.

Maar dan is er ook het verhaal Soldaat Van Oranje, gebaseerd op het gelijknamige boek van Erik Hazelhoff Roelfzema. De Leidse Rechten-student beseft dat hij keuzes moet maken, wanneer de Duitsers in 1940 Nederland binnenvallen. Keuzes maken tussen goed en fout, en de daarbij behorende consequenties dragen.

Aan het begin van de oorlog ontsnapt Hazelhoff Roelfzema naar Engeland van waaruit hij zendapparatuur naar Nederland smokkelt en als piloot betrokken is bij bombardementen op Duitsland. In de tussentijd blijft de vraag welke keuzes zijn mede-studenten maken. Een confronterend verhaal, want wat zou de toeschouwer kiezen als hij in dezelfde situatie zat? Maar ook: wat maakt een keuze tot een goede of foute keuze? Wanneer ben je “goed”, en hoe “fout” is “fout”?

Een belangrijk verhaal, Soldaat Van Oranje. Belangrijk om te blijven vertellen, “opdat wij niet vergeten”. Mede dankzij het decor, de sterke muziek en de teksten van Neerlands langstlopende musical zal dit verhaal nog wel even blijven staan.

Gezien:

Wat: Soldaat Van Oranje – De Muscial

Waar: Theaterhangaar Katwijk

Wanneer: 25 april 2015

Hoe: Musical

Verhaal: gebaseerd op roman van Erik Hazelhoff Roelfzema; script: Edwin de Vries; muziek: Tom Harriman; liedteksten: Pamela Phillips Oland en Frans van Deursen

Cast: zie de website van Soldaat Van Oranje

Tijdsduur: Drie en een half uur (incl. pauze)

apr
25
2015

Broeder Dieleman

Volgende week treedt Broeder Dieleman op in de Kanselarij in Leeuwarden. Broeder Dieleman is de band, geformeerd rond de Zeeuw Tonnie Dieleman. Eind 2013 en 2014 was hij ook al in Leeuwarden, toen tijdens Explore The North. De show die ‘Diel’ volgende week geeft, ligt in het verlengde hiervan en wordt eveneens (mede) georganiseerd door Explore The North.

Directe aanleiding voor dit concert is Dielemans singel met Bonnie ‘Prince’ Billy – wat weer een bijzondere uitgave was voor Record Store Day van vorige week. Ik houd met veel plezier van de Zeeuwse folkmuziek van Dieleman.

Als support-act wordt Broeder Dieleman ondersteunt door twee acts. Allereerst Hilbrandt, bekend van het Heksenhamer collectief uit Leeuwarden. Dichter Tsead Bruinja is de andere support-act. Een mooi programma, dus.

Maar voor het zover is, moeten we nog een weekje wachten. Aftellen.

apr
24
2015

Echte helden

Dames en heren,

.

Dit is voor mij een heel speciaal moment.

Toen ik een jongetje van negen jaar was, kreeg mijn vader een depressie, een inzinking, zo noemden wij dat toen. Dan ging hij in de hoek van de kamer staan, in de ronde hoek van de voorkamer, met zijn hoofd naar de muur en riep: ‘Ze komen er aan, ze komen er aan!’

Op zijn werk is het gebeurd, vertelde mijn moeder, dat hij naar de wc ging en terugkwam en niet meer door de glazen deur durfde, want na tien jaar gaat dat oorlogsverleden werken. Joodse kinderen helpen onderduiken, identiteitskaarten vervalsen, nieuws verspreiden, knok- en spionageploegen oprichten, verraden worden, bewusteloos geslagen, opgesloten in de dodencel van de gevangenis aan de Weteringschans in Amsterdam en daarna in concentratiekamp Amersfoort. Hij heeft het mijn moeder verteld. ‘s Morgens vroeg op appel. Soms helemaal naakt. Uren staan. Of: met de matras op hun nek door zo’n tunnel. Steeds weer opnieuw en hun pet moest keurig op hun hoofd blijven. Als die viel dan was het gebeurd. Sommigen hadden die pet nog maar half op hun hoofd. Hielden hun hoofd schuin, dat ie maar niet vallen zou. Want hun handen mochten ze niet gebruiken. Er was een Joodse jongen. Hij vluchtte weg. Een boom in. Ze schoten hem er zo uit.

Later, vertelde mijn moeder, is je vader in de ziekenbarak terecht gekomen, als ziekenbroeder: er lagen mensen met zulke zweren, en ze hadden niets, geen water, geen medicijnen, niets. Dus met hun eigen plas moesten ze soms de wonden schoonmaken. Ze stierven bij bosjes. Kotella, de kampbeul. Af en toe pikte hij er iemand uit en dan sloeg ie net zolang tot ie dood was. En dan stonden ze er maar bij. Konden ze het lichaam wegbrengen. Ja jongen, waartoe mensen in staat zijn.

.

Ik zelf herinner me de dodenherdenking, dat ik alsmaar de dode vrienden van mijn vader voor me zag. Allemaal Indo’s en Indonesiërs. Toen de oorlog voorbij was en hij uit het kamp was bevrijd, ging hij op zoek naar de mensen die zijn vrienden hadden verraden. Alsof zijn eigen leven er vanaf hing. Je vrienden zijn dood, maar jij leeft nog.

Maar ja, mijn moeder wilde feesten. Ze ontmoette een Indonesiër die net uit een Duits concentratiekamp was teruggekeerd. Van het een kwam het ander. Het hielp allemaal niet mee.

Bovendien begon mijn vader zich ook in te zetten voor de bevrijding van Indonesië. Bevrijding van de Hollandse bezetter, want ja, je moest de lijn doortrekken. U weet het misschien niet, maar zo goed als alle Indonesiërs die tijdens de oorlog in ons land verbleven zijn hier in het verzet gegaan, hebben gestreden tegen de onderdrukker en na de oorlog wilden zij hetzelfde doen voor hun eigen land en werden van het een op het andere moment persona non grata, terwijl ze zo kort geleden nog bereid waren geweest hun leven te geven voor onze vrijheid.

Het kan verkeren.

Nu worden ze dan, eindelijk, na 70 jaar, geëerd.

Dames en heren, dit is een bijzonder moment voor mij. Ik zie het portret van mijn vader tussen al die anderen, geworteld in de voormalige Nederlandse koloniën. Herman Morssink heeft ze prachtig geschilderd zoals ze waren. Gewone mensen die door een speling van het lot en omdat ze opkwamen voor gerechtigheid,helden werden. De meesten hebben het niet overleefd. Mijn vader wel. Anders had ik hier nu niet voor u gestaan.

.

De ballade van Nina bobo

.

Ik wil afsluiten, in deze tijd, waarin de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog weer hun klauwen naar ons lijken uit te steken, waarin miljoenen vluchtelingen onder erbarmeljke omstandigheden rammelen aan de poorten van Europa, met een protestlied, een smeekbede aan de politiek, die er een week over deed om te beslissen of een handvol uitgeprocedeerde asielzoekers in dit land als mensen behandeld moesten worden of toch maar niet.

.

Dit huis

.

Het mooie is, dames en heren, dat de Indonesiërs die hier in Nederland in het verzet gezeten hebben en hun hart en deuren openden en van wie er enkelen hier geportretteerd zijn, allemaal moslims waren. Moslims die hun leven waagden om Joodse landgenoten te redden. Dat verhaal zou nu, op dit moment, de hele wereld over moeten, van huis tot huis, dwars door Europa, naar Afrika, het midden Oosten, naar Israël, tot in Indonesië en Amerika. Het zou de wereld goed doen.

En met die woorden, dames en heren, verklaar ik deze bijzondere tentoonstelling voor geopend.

 .

Ernst Jansz,

Amsterdam, 24 april 2015.

.

Bron: Facebook-pagina Ernst Jansz

apr
24
2015

Iedereen was Charlie, niemand nu een bootvluchteling

Door: Asha ten Broeke

Er verdrinken kinderen in de Middellandse Zee. En wat is er verder nog te zeggen over die arme bootvluchtelingen? De hele week al stond de Volkskrant vol intelligente analyses van redelijke mensen. Maar nog kan mijn verstand er niet bij. De afgelopen dagen voel ik me een met stomheid geslagen konijn, gevangen in de koplampen van een wereld die ik niet meer begrijp of herken.

Waarin mensen aannemen dat alle bootvluchtelingen moslims zijn.

Waarin dat uitmaakt.

Waarin het blijkbaar oké is om te kiezen welke voor de poorten van de hel weggetrokken vluchtelingen je wel blieft, en welke niet.

Waarin doodsbange mannen, vrouwen en kinderen op gammele bootjes eigenlijk terroristen in de dop zijn die de democratie verfoeien en per ommegaande de sharia willen invoeren.

Waarin mensen dat écht geloven.

.

Lees verder op de Volkskrant.

apr
24
2015

Welcome To The Village koopt koe

LEEUWARDEN – Het festival ‘Welcome To The Village’ heeft samen met chef Willem Schaafsma van Restaurant Eindeloos een koe gekocht. De bedoeling is dat het onvruchtbare en niet-melkgevende dier zo’n veertienhonderd maaltijden oplevert. De organisatie schrijft op haar website: “We gebruiken namelijk de hele koe, op de hersenen na.”

Janneke, zoals de festivalkoe heet, graast nu nog op kruidenrijke weidegrond van boer Brunia in Flansum.

Eten is een van de speerpunten van het festival, waarbij het uitgangspunt is dat het lokaal is. Naast hoofdact dEUS zijn er optredens van zZz, Paulusma, Jacco Gardner, Skints, The Eminent Stars, Heymoonshaker en Hauschka.

Het festival is van 17 tot en met 19 juli in de Groene Ster bij Leeuwarden.

Bron: LC.nl