Archive for juni, 2015

jun
30
2015

Twee jaar

Twee jaar geleden plaatste ik mijn eerste berichten op dit blog. Mijn nieuwe site was toen net in de lucht en liep gelijk met de verschillende afzonderlijke weblogs, die ik tot dan toe onderhield. Een paar weken lang publiceerde ik mijn verhalen dubbel: allereerst op de weblogs die toen nog actief waren, maar ook alvast op dit blog, om alvast een ‘archief’ te hebben zodra FritsTromp.nl officieel van start zou gaan.

Enfin.

Twee jaar bestaat dit blog dus. Elke dag minstens één verhaal publiceren. Elke dag schrijf ik dus wel iets. Dat doe ik met alle liefde, stukjes delen met wie het maar wil lezen. Ik schrijf, omdat dit het enige is dat ik voldoende beheers om ermee naar buiten te treden. Het dagelijkse ritueel om te publiceren, dwingt me om ook daadwerkelijk mijn talent te exploiteren en te ontwikkelen.

Het fenomeen bloggen ontdekte ik tijdens mijn studie Journalistiek. Deze studie had ik gekozen omdat het de opmaat zou zijn voor een betaalde baan waarbij ik kon schrijven. Of dat nou bij een dagblad of tijdschrift gebeurde, zou gedurende de vier Zwolse jaren worden uitgekristalliseerd.

De School voor Journalistiek werd inderdaad de Zwolse variant, die van de leerfabriek Windesheim. Misschien lag de Christelijke Hogeschool Ede qua levensbeschouwing dichter bij me, maar journalistiek is journalistiek, nietwaar? Feiten blijven feiten, of je dat nu in Zwolle leert zien of in Ede.

Dus werd het Zwolle.

Wat ik tijdens mijn inschrijving niet wist maar waar ik wel erg blij van werd, was dat in het derde jaar van mijn studie een nieuwe minor werd gestart. Verhalen, was de titel van dit experiment. Een half schooljaar lang bogen wij ons over het maken van verhalen in de meest brede zin van het woord. Naast het schrijven van (korte) verhalen en poëzie, besteedden we aandacht aan het maken van reclames.

Om met name het schrijven van de verhalen te ondersteunen, begonnen we met blogs die we vooral voor school-doeleinden gebruikten. Ook voor mezelf begon ik met het bijhouden van een weblog, waarbij het me toen om ging om te kijken hoe zoiets werkte. Inmiddels weet ik hoe het bloggen werkt en schrijf ik dus dagelijks.

Inmiddels dus twee jaar dit blog. Vele honderden berichten later. Maar tellend vanaf het moment dat ik begon met bloggen, zo’n acht jaar geleden, zijn het er enkele duizenden. Naast alle andere teksten die ik al dan niet professioneel schreef en publiceerde.

Ik geniet er van.

jun
29
2015

Dutchbat

karremans

Drie bondgenoten, de Verenigde Staten, Engeland en Frankrijk, weigerden in 1995 luchtsteun te verlenen aan Dutchbat-III. Dit Nederlandse legeronderdeel, onder de vlag van de VN, had twintig jaar geleden als doel om de Bosnische moslimenclave in Srebrenica te beschreven tegen de Bosnisch-Servische troepen generaal Ratko Mladić. De bescherming liep uit op een immens groot drama, de enclave viel en zeker 6.000 moslims werden vermoord door Mladić.

Naar nu blijkt, konden de Nederlanders ook geen daadwerkelijke bescherming bieden. Wegens het gebrek aan luchtsteun door bondgenoten. Dat zegt althans onderzoeksprogramma Argos, dat maandagavond een documentaire over de val van Srebrenica uitzendt.

Wat ging er eigenlijk mis? Wat gebeurde er überhaupt tijdens de zomer van 1995, in het voormalige Joegoslavië? Ik weet het niet precies; ik kan me weinig van die zomer herinneren. Is me dat te verwijten, als 9-jarig jongetje? Dat vermoed ik niet. Reconstrueren kan natuurlijk altijd, hoewel ik niet de illusie heb dat ik het rapport van NIOD kan overdoen of in het kort kan samenvatten.

Ik weet natuurlijk van het beruchte fotorolletje, dat verdwenen zou zijn. Ik ken uiteraard ook de beelden van overste Thom Karremans, die met Mladić staat te proosten en een schemerlamp cadeau krijgt. Ik weet hoe politiek gevoelig de val van Srebrenica lag; toen het tweede kabinet-Kok een maand voor de reguliere verkiezingen viel over het NIOD-rapport, werd ik me politiek bewust.

Dutchbat.

Het is een goed journalistiek onderwerp om in te duiken. Omdat er steeds weer nieuwe ontdekkingen worden gedaan. Omdat het een van de meest absurde geschiedenissen is, waarbij Nederland betrokken is. Ik volg het onderwerp met een journalistieke interesse, maar blijf me elke keer afvragen: wat is daar nou precies gebeurd?

jun
28
2015

Seculiere doopdienst

Zou het mogelijk zijn om een liturgie te maken bij een doopdienst met alleen maar seculiere (pop)muziek? Een soort Passion voor baby’s? Ik dacht hieraan toen vanmorgen in één van de Leeuwarder kerken een doopdienst was, waarbij vier kinderen werden gedoopt.

Maar welke nummers komen dan in aanmerking voor zo’n liturgie? “Ken je mij” van Trijntje Oosterhuis is zonder meer goed; niet heel veel mensen weten (vermoed ik) dat de tekst van dit lied een bewerking is van psalm 139, hertaald door Trijntje’s vader Huub.

Maar natuurlijk ook “Forever Young” van Bob Dylan, geschreven voor zijn zoon Jakob na diens geboorte. Wat zou er nog verder gespeeld kunnen worden? Lastig, want zoveel liedjes zijn er niet gemaakt voor baby’s, of ik moet er geweldig naast zitten.

Gemakshalve is er een lijstje op het muziekblog Classic Rock Mag – tjah, het is een aardige lijst, maar voldoet niet helemaal aan de eisen voor een doopdienst. Maar misschien moet ik het ook niet willen, een doop-Passion. Hoewel het wel leuk is om erover te filosoferen.

jun
27
2015

Praat Liwwadders met me

Kenny B is een Surinaams-Nederlandse zanger, die een hitje heeft met ‘Parijs’. In dit lied wordt de opdracht gegeven: ‘Praat Nederlands met me’. Al vrij gauw na de release van ‘Parijs’ kwamen de parodieën op de markt. Zo kwam Stephan Evenblij (de broer van) met de parodie ‘Lul Haags met me’.

Maar warempel, er is zelfs een Liwwadder versie gekomen! Anthony Long heeft het liedje Praat Liwwadders Met Me uitgegeven. Het zal geen grotere hit worden dan het origineel, zoals André van Duin meemaakte met zijn parodie Wij Zullen Doorgaan (origineel van Ramses Shaffy). Maar voor een zwoele zaterdagavond wel een grappig filmpje.

jun
26
2015

CCC Inc.

Het was niet helemaal mijn bedoeling, maar ik liep de platenzaak uit met een cd-pack van CCC Inc., de legendarische Nederlandse folkband. Het gaat om een uitgave van de twee eerste cd’s van CCC, To our Grandchildren uit 1970 en Watching the Evening Sun van een jaar later. Twee afzonderlijke cd’s, in een kartonnen hoesje gestopt en vorig jaar door Universal Music uitgegeven.

Ik kwam CCC vijftien jaar geleden op het spoor door de eerste reünie van Doe Maar. Al vrij gauw had ik een voorkeur voor Ernst Jansz, de toetsenist en één van de twee frontmannen van de band. Ik volgde Jansz; in 2001 verscheen de cd Jan van CCC, geproduceerd door Ernst Jansz. Die cd is een hommage aan de overleden gitarist Jan Kloos, die in april 1998 overleed. Deze cd vormde mijn eerste kennismaking met CCC Inc.

CCC werd eind jaren zestig opgericht en kende decennialang een vaste bezetting: Joost Belinfante, viool, zang; Jaap van Beusekom, banjo, zang; Ernst Jansz, wasbord; Huib Schreurs, mondharmonica; Jan Kloos, gitaar en Appie Rammers, bas. In 1974 ging de band ondergronds, zoals dat heet, maar traden de mannen nog wel gezamenlijk op, al dan niet onder hun eigen bandnaam. Toen Doe Maar, het bandje van Ernst Jansz en Joost Belinfante, succesvoller werd, werden de CCC-optredens minder.

In 1998 overleed dus de gitarist – zijn plek werd ingenomen door Doe Maar-gitarist Jan Hendriks, volgens kenners een van Neerlands beste gitaristen. In 2009 zag ik de band voor het eerst live. Ik vond dat het tijd werd om dit “project” live te zien. Dat vond mijn ‘partner in music’ Stefan ook. En zo togen wij in december 2009 naar de Oosterpoort in Groningen voor ons eerste CCC-optreden.

CCC heeft meer dan de drie genoemde albums gemaakt. In 2007. bij het 40-jarig jubileum van de groep, verscheen een gelimiteerde 12cd-box met alle albums van de band, die binnen mum van tijd was uitverkocht. Bij het 50-jarig jubileum, over twee jaar dus, zou nog best wel opnieuw de box kunnen verschijnen. Nog eventjes geduld dus, voordat het zover is.

Tot die tijd kan ik het doen met wat ik reeds in bezit heb.

jun
25
2015

Dwarsverbanden

Eén van de redenen waarom ik van fysieke uitgaven van muziek houd, is dat je er vaak een boekje bij krijgt. Zo’n boekje levert vaak hele interessante informatie op. Al is het maar vanwege de dwarsverbanden met andere muzikanten of zelfs andere vakken.

Neem bijvoorbeeld de cd Blauw van The Scene, het bandje van wijlen Thé Lau. Als gitarist speelt mee Eus van Someren. Veertien jaar speelde Van Someren bij The Scene; tegenwoordig is hij professor en is hij gepromoveerd op ‘slapen’.

Of pak eens de cd GRIP van Lohues & the Louisiana BluesClub uit de kast. Op piano en Hammond speelt Rob van Donselaar. Dat is dezelfde Rob als een solo-cd van Henny Vrienten, Mijn Hart Slaapt Nooit uit 1991. En die Rob speelde in 2000 ook al Hammond op de reünie-cd Klaar van Doe Maar.

Overigens spelen meer muzikanten mee op Klaar die ook al op Mijn Hart Slaapt Nooit zijn te horen. Jac Bico bijvoorbeeld. Of Dionys Breukers. Martin Verdonk. Joost Belinfante speelt ook mee op Vrientens cd, maar niet op Klaar – Belinfante is wel op ander Doe Maar-materiaal te horen. Als laatste in dit rijtje: Jan Kooper, die wel weer te horen is op Klaar.

Kooper, saxofonist -what’s in a name?- arrangeerde de blazers-arrangementen voor Klaar en de Ahoy-concerten van Doe Maar. Die hij vervolgens ook zelf speelde, samen met Iwan van Hetten en Bert Boeren. Dit drietal is ook weer te horen op GRIP van Lohues.

Het zijn dit soort onderlinge verbanden waar ik van houd. En waarom ik liever een fysieke uitgave heb van een cd dan dat ik het via Spotify of YouTube luister.

jun
24
2015

Zanger Thé Lau overleden

frame_links

AMSTERDAM – Zanger, gitarist en (tekst)schrijver Thé Lau is dinsdagavond overleden. Hij is 62 jaar geworden. In augustus 2013 werd bekend dat Lau ongeneeslijk ziek was en leed aan keelkanker. In de jaren die volgden nam de zanger, samen met zijn band The Scene, afscheid van het publiek, onder meer met een optreden op Pinkpop, vorig jaar. Ook nam hij een solo-cd op, Platina blues, wat zijn muzikale weergave was van zijn behandeling.

Zondag is tussen 13.00 en 15.30 uur een herdenkingsdienst in Paradiso voor de overleden zanger.

jun
23
2015

Schoolplein

Vanwege een afspraak op de Veluwe was ik dus elders in den lande. Niet thuis in Liwwadden, maar goed – zo gaat dat in een mensenleven. Het voordeel van de stad uit gaan, is dat je na afloop ook weer de stad binnenkomt.

Terwijl ik zo door het Veluwse stadje liep, keken mensen me aan. Ik meende bij een aantal een glimlach op hun gezicht te ontwaren. Kun je dat wel opmerken dat iemand glimlacht als hij jou ziet lopen? Je hebt geen vergelijkingsmateriaal natuurlijk.

Enfin. Ik meende dat ik het wel zag bij die stadsbewoners. Er zijn natuurlijk ergere dingen in het leven. Met een mooie of lieve glimlach is niets mis mee. Integendeel, tegen een lieve glimlach ben ik niet bestand. Veeg mij maar op als er iemand een lieve glimlach naar mij toewerpt. Die momenten zijn kostbaar.

En toch, zulke glimlachen kreeg ik niet op de Veluwe. Ik moest denken aan het liedje Schoolplein van Acda en de Munnik. Als ik het schoolplein op kom, man / Moet iedereen lachen. Hoewel ik niet een schoolplein op kwam, had ik wel het idee dat iedereen moest lachen. Niet omdat ik een cabaretier ben.

Ik begon aan mezelf te twijfelen. Zat mijn haar wel goed? Was er rond mijn lippen een restje tandpasta te zien? Zat mijn jasje goed, zat mijn dasje goed? Maar daar lag het niet aan, dat wist ik zeker. Er moest iets anders waardoor iedereen moest lachen.

Ach, ik besloot om me niet te pijnigen met deze kwestie. Ik besloot dat het maar een positieve fysieke eigenschap van me was, dat ik mensen onbewust een glimlach toewerp. Zoiets doe je niet omdat je daar goed in bent, het is een resultaat van het oogcontact tussen twee mensen.

jun
22
2015

Gijsbert Japicxstraat 82

Gijsbert Japicxstraat 82 (1) Gijsbert Japicxstraat 82 (2)

Omdat ik toch in de buurt was, fietste ik gelijk even langs de Gijsbert Japicxstraat. In die straat, op nummer 82, woonde niet eens zo lang geleden dominee Zelle. Samen met zijn moeder. Johannes Hendrikus Zelle, of kortweg Zelle, was een bekende Leeuwarder. Hij studeerde Theologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, waarbij hij zelf zijn studiekosten betaalde met baantjes. Ten tijde van zijn baantjes ging Zelle niet ter college, waardoor hij in onze ogen misschien lang over zijn studie heeft gedaan.

Vrijwel zijn hele werkzame leven heeft Zelle in Leeuwarden gewoond. Behalve de drie jaren dat hij in Rockanje predikant was. Het waren de jaren rond de Watersnoodramp in Zeeland. Wie er toen ook kwam helpen na die ramp, Zelle was afwezig. Het was zijn vrije weekend, liet hij desgevraagd weten.

Tegenwoordig is de ‘pastorie’ een studentenhuis. Er is weinig, zo niet niks wat nog aan de bijzondere vorige bewoner doet denken. Zelfs geen naambordje of informatiepaaltje. Maar misschien is een kort verhaaltje zoals dit blog wel voldoende.

jun
21
2015

Theoloog des Vaderlands

Bisschop Gerard de Korte van Groningen-Leeuwarden is zaterdagavond uitgeroepen tot Theoloog des Vaderlands. Dat gebeurde tijdens de Nacht Van De Theologie. Dit stemt mij als Leeuwarder hoopvol. Ook uit het noorden, uit Friesland, kan dus iets goeds komen. Laten we daarom ophouden met het zeggen dat ut niks is en ut niks wudt. De Korte is er hét levende bewijs van.