Berlijnse notities: op de helft

Mijn internship is inmiddels op de helft. Vanmiddag is mijn Sprachkurs ten einde gekomen. Mijn klas moet tijdens het B1-gedeelte van de taalcursus een Vortrag, een spreekbeurt, houden. Omdat het mijn laatste dag bij de cursus was, mocht ik vandaag. Ik hield mijn Vortrag over Bob Dylan, liet wat muziek horen en kon zelfs een link leggen met Duitsland: in 2008 werd in het Oost-Duitse Chemnitz Dylans eerste schildertentoonstelling gehouden.
Chemnitz heette ten tijde van de DDR-regering Karl Marx Stadt, vertelde onze Deutschlehrerin Franka. Zij kan het weten, zij (41 lentes jong) is geboren en getogen onder het communistische regime. Franka vertelde ook dat ze als 12-jarige schoolkinderen concentratiekampen bezochten en het dagboek van Anne Frank moesten lezen – van de DDR, natuurlijk. Waarom ze dat moesten doen, vertelde Franka niet, maar ik neem aan dat de Oost-Duitse overheid op deze wijze wilde laten zien dat het socialisme het nazisme had overwonnen.
Mijn Spaanse klasgenoot Jordi uit Barcelona (niet Cruijff), vertelde dat hij komende week naar Wittenberg gaat. De stad waar Luther zijn 95 Stellingen tegen de kerkmuur aan sloeg, vertelde Jordi. Hij wilde die Stellingen wel eens bekijken. In Berlijn had Jordi ook al de tentoonstelling Leben Nach Luther gezien.
Mooi.
Na afloop van de Sprachkurs zijn Sergio en ik gelijk door gegaan naar GEB, waar we een aantal afspraken maakten voor volgende week. Ik had al mijn bewondering uitgesproken voor het Berlijnse openbaar vervoer. Dat zit bijzonder goed in elkaar. De U-Bahn en Metrotram trekken snel op; zeker de eerste week had ik, als ik ’s avonds in bed lag, vaak het gevoel nog steeds op te trekken en weer af te remmen. Mijn lichaam had nog steeds die tegenbeweging in zich.
Mooie stad hoor, Berlijn. Goede keuze geweest om naar deze stad te gaan voor mijn buitenlandstage. Zeg ik, na twee volle weken.
En met nog twee volle weken te gaan.