sep
06
2017

Bibliobesitas #1

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

Sinds kort ben ik in het bezit van drie naar sigaren ruikende boekjes. Dat ze naar sigaren ruiken, is geen verrassing. De boekjes lagen in de ramsj-hoek van de Tabaksspeciaalzaak van de Graaf te Meppel. Liefhebbers van een goede sigaar, houden doorgaans ook van prima literatuur. Of het andersom ook zo werkt, daar ben ik nog niet helemaal achter. Op voorhand sluit ik ook niets uit, totdat het tegendeel bewezen is.

Drie boekjes, uitgegeven in een zelfde formaat. De uitgever van dienst heeft geen informatie over het boekje afgedrukt. Geen informatie over meneer de drukker zelf. Of de hoeveelste druk. Evenmin de oplage of iets. Wel het jaartal van uitgave, gezet in Romeinse jaargangen. Die blijkt dan voor elk boekwerkje weer anders te zijn.

Na wat zoekwerk blijkt de drukker Ebas Eindhoven te zijn. Of Ebas is in Boxtel gezeteld. Of het betreft de La Paz Sigarenfabrieken B.V., die in Boxtel zijn hoofdkantoor had. Hoe de bedrijven tot elkaar verhouden, is dan weer lastig te achterhalen. Het literatuuraanbod bij de Meppelse sigarenboer was niet heel groot, en ik haalde er dus drie boekjes uit. In de beperking toont zich de meester.

Het meegebrachte werk betreft dus drie exemplaren. Het oudste boekje is dat van wijlen Drs. P en heet Flor Fina. Hierin staan 19 balladen bij elkaar, die allen met het thema van de sigaar te maken hebben. Uitgegeven bij de Boxtelse La Paz Sigarenfabrieken B.V. en al reeds in 1989. Excuus, de uitgever zette als jaartal voorin MCMDXXXIX.

Twee jaar later verscheen in hetzelfde Brabantse dorpje Tijd Voor Een Sigaar van Yvonne Kroonenberg. In de flap wordt vermeld dat de schrijfster een rondgang doet langs verschillende deskundigen, ‘die haar iets konden leren over het Wezen van de Sigaar’. Want dat is wel wat het is, het Wezen van de Sigaar.

Net als de krant, is de sigaar een meneer. Daar ga je respectvol mee om. Een sigaar is dan ook van een heel andere orde dan het ‘jongetje’ van een sigaret. Een sigaar, een wandelstok en een driedelig kostuum.

De jongste uitgave van dit driemanschap aan gekochte boekjes is van Jan Siebelink, Eigen Teelt. Deze komt uit 1995, een decennium voordat zijn pièce de résistance Knielen Op Een Bed Violen verscheen. De uitgever Ebas laat weten dat ook in dit boekje de kwekerij van de oude Siebelink een belangrijke rol speelt. Zoals dat eigenlijk in geheel Siebelinks werk doet.

Je moet er van houden, gerookte boeken. Maar dat is puur genieten. Boeken lezen gebeurt met je hele wezen. Ruiken, voelen, lezen, het is een existentiële ervaring. Zo’n geur van sigaren, aangevuld met een sigaren-uitgever, dat maakt het voor mij af.

Tags // , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.