jan
07
2019

Bibliobesitas #44

Author // frits_tromp1
Posted in // JournalistFrits

Ik herinner me hoe papa zijn trillende opwinding bedwong en niet met geweld de touwtjes van het pak stuktrok, en ze ook niet doorknipte met een schaar, maar – ik zal het nooit vergeten – de stevige knopen losmaakte, een voor een, met eindeloos geduld, terwijl hij afwisselend zijn sterke nagels gebruikte, de punt van zijn papiermes, en het uiteinde van een verbogen paperclip. Toen hij klaar was, viel hij niet aan op zijn nieuwe boek, maar rolde hij rustig het touw op, verwijderde het omhulsel van glanspapier waarin het was ingepakt, raakte licht met zijn vingertoppen het omslag van het bovenste exemplaar aan, betastte het als een verlegen minnaar, bracht het voorzichtig naar zijn gezicht, beroerde de pagina’s een beetje, sloot zijn ogen en rook eraan, ademde diep de geur van de verse drukinkt in, het genot van het nieuwe papier, de verrukkelijke, bedwelmende geuren van de lijm. Daarna begon hij het boek door te bladeren, wierp eerst een blik op het register, liet een scherp oog gaan over de pagina met correcties en addenda, las en herlas het voorwoord van oom Josef en zijn eigen inleiding, bleef genietend dralen bij de titelpagina, streelde nogmaals het omslag, en werd plotseling bang dat mijn moeder hem stiekem uitlachte.
‘Een boek dat vers van de pers komt,’ zei hij verontschuldigend tegen haar, ‘een eerste boek, dat is bijna alsof ik nog een baby heb gekregen.’
‘Als zijn luier verschoond moet worden,’ zei mama, ‘dan roep je me zeker wel.’

Uit: Amos Oz – Een verhaal van liefde en duisternis
Vertaling: Hilde Pach, 2005
© Uitgeverij De Bezige Bij, 14e druk, mei 2009

Tags // , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.