mei
21
2020

Bibliobesitas #76

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

Uitgeput en uitgeteerd zal hij op dat moment [van de bevrijding van Nelson Mandela] hevig hebben verlangd naar zijn eigen bevrijding. Die kwam vier dagen later. Met zijn huisarts was geregeld dat hij een genadedood mocht sterven. Op de ochtend van de 15e februari kwam Ed Spanjaard afscheid nemen, een bos rozen in zijn hand. Het trof hem dat Kellendonks blauwe ogen lichter leken dan ooit. ‘Heb je pijn?’ ‘Nee, alleen erg moe. Het duurt niet lang meer.’ ‘Heb je er vrede mee?’ ‘Ja.’ Hij rolde nog maar eens een sigaret. ‘Is dat nog lekker?’ ‘Ach, het is om wat te frutselen te hebben.’
Die avond, even na tienen, werd Spanjaard gebeld door Kellendonks moeder om te zeggen dat Frans anderhalf uur eerder was overleden. Alleen zijn moeder, Jan en de huisarts waren erbij geweest. Kellendonk had gevraagd om van Purcells opera Dido And Aeneas de aria op te zetten waarin Dido kort voor haar zelfgewilde dood afscheid neemt: ‘Remember me, but forget my fate’. Na de injectie was hij vredig in coma geraakt.

© Jaap Goedegebuure – Frans Kellendonk. Een biografie, uitgeverij Querido, eerste druk 2018

Die dag vierde ik mijn vierde verjaardag en mocht ik naar de basisschool.

Tags // , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.