apr
13
2014

Bij elkaar

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

Vanmiddag kwam een aantal lijntjes samen. Het is vandaag Palmpasen, de zondag voorafgaand aan Pasen. De dag dat Jezus op een ezelin Jeruzalem binnenreed. Waar Hij werd gekroond als koning, maar ’s avonds in een ander dorp Zijn bed zocht. Om een week later te worden vernederd, door te worden verhoogd.Vanmiddag de biografie van Astrid Theunissen over Martin Bril gelezen. “Het is maandag 13 april [2009], tweede paasdag. Bril zit in zijn werkkamer en laat Evelien van Brakem in haar kamerjas plaatsnemen aan de paastafel tegenover haar man Harko. (…), en dan vertelt Evelien dat ze steeds wordt achtervolgd door een lange, magere man, die door een kennis ‘het nachtdier’ wordt genoemd.
Bril weet het. Hij heeft zijn laatste aflevering voor Vrij Nederland geschreven. Magere Hein zit hem op de hielen. ‘Ik heb niet lang meer,’ mailt hij diezelfde dag aan Max Pam. ‘Mijn hoofd lijkt van mijn nek te vallen. Binnenkort landt de rolstoel hier.’ Toch besluit hij zijn Evelien-tekst met ‘Wordt vervolgd’.”
Drie dagen later schrijft Bril zijn column ‘Boosheid’, die vrijdag 17 april 2009 op de voorpagina van de Volkskrant staat. Weer een dag later meldt Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Broertjes dat Bril de Bob den Uylprijs heeft gewonnen voor De Kleine Keizer. Als Broertjes Bril nog wil zien, moet hij de volgende dag maar langskomen, laat mevrouw Bril weten.
Bril wil niet dood.
“Het verzet is luid. Als Barbara van Beukering op maandag na haar werk bij Het Parool langs zijn huis fietst, hoort ze Brils wanhoop. Angstremmers helpen, vertelt Anneke haar later door de telefoon. Die avond nemen Rein en Janny Bril afscheid van hun zoon, en zeggen Giphart en Chabot hun vriend vaarwel.
Voor Mai Spijkers, die op dinsdag na de uitreiking van de Bob den Uylprijs in de Helmersstraat arriveert om zijn geliefde auteur het gewonnen beeld te tonen, blijft de deur dicht. De broze rust in huize Bril mag niet meer worden verstoord. Martin is de laatste 24 uur van zijn leven van Anneke, Lena en Teuntje. Zij waken over hem. Het is aan het einde van een vrijwel onbewolkte woensdag, de 22e april, wanneer Bril in hun bijzijn voorgoed de ogen sluit.”
Terwijl ik deze alinea’s lees, komt het nummer Ain’t Talkin’ van Bob Dylan tot een tekstueel hoogtepunt. “As I walked out in the mystic garden / On a hot summer day, hot summer lawn / Excuse me, ma’am I beg your pardon / There’s no one here, the gardener is gone.”
Het paasverhaal in optimale vorm, zoals alleen Bob Dylan dat kan vertellen. Het paasverhaal van de Jood Jezus Christus – de Man die Bril uit zijn leven had gebannen. De Man die net als Bril afschuwelijke laatste 24 uur van zijn leven meemaakte. Als gewone mensen komen we waarschijnlijk nooit te weten op welke manier Bril zijn leven afsloot. Misschien wel als de atheïst die hij als columnist was. Maar misschien ook wel als de moordenaar aan het kruis, die aan de Man in het midden vroeg om aan hem te denken.
Je weet het niet, je hoopt.
En dat allemaal op deze Palmpasen.

Tags // , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.