apr
22
2014

Bril. Enfin

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

22 april 2009 – vandaag precies vijf jaar geleden. Die dag stierf Martin Bril, columnist bij de Volkskrant. Hij wilde niet, maar de kanker had ‘m opgevreten. “Het verzet is luid”, schrijft biografe Astrid Theunissen. “Als Barbara van Beukering op maandag na haar werk bij Het Parool langs zijn huis fietst, hoort ze Brils wanhoop. Angstremmers helpen, vertelt Anneke [Brils weduwe] haar later door de telefoon. Die avond nemen Rein en Janny Bril afscheid van hun zoon. Martin is de laatste 24 uur van zijn leven van vrouw en kinderen. Zij waken over hem. Het is aan het einde van een vrijwel onbewolkte woensdag, de 22e april, wanneer Bril in hun bijzijn voorgoed de ogen sluit.”
De biografische schets van Theunissen is vandaag officieel verschenen – maar ligt ook al twee weken in de winkel. Gisteravond zond de VARA de documentaire ‘Enfin’ van journalist Coen Verbraak uit. In deze documentaire komen vrijwel dezelfde mensen voor als in het boek. Matthijs van Nieuwkerk, die indertijd hoofdredacteur van Het Parool was en Bril liet debuteren als columnist. Van het proces-De Hakkelaar. Studievriend Dirk van Weelden, met wie Bril als schrijver debuteerde. Collega’s Ronald Giphart en Bart Chabot, met wie Bril de theaters langs ging. Uitgever Mai Spijkers.
Vandaag, de exacte vijfde sterfdag van Bril, bespreekt tv-recensent Jean-Pierre Geelen in de Volkskrant de Verbraak-docu. Volgens Geelen wordt de wijlen columnist geportretteerd als een ‘ingewikkelde jongen’. Maar wel een jongen die de kunst van het kijken perfectioneerde. Of beter: de kunst van het beschrijven. Een tovenaar, een woordmagiër.
Terecht wijst Geelen op een gebrek in zowel de biografie als de documentaire: de afwezigheid van Anneke Stehouwer, Brils weduwe. Want na het lezen en kijken van de ‘biografische schetsen’, “bekruipt het vage vermoeden dat zij nóg een andere Bril heeft leren kennen.”
Martin Bril stond in de laatste twee weken van zijn leven op de voorpagina van de Volkskrant, een langgekoesterde wens. Een wens die werd ingewilligd met de dood in de ogen. Tegenwoordig siert Arnon Grunberg de voorkant. Met een voetnootje.
Een plek die ik ook ambieer. Niet als een imitatie of surrogaat van Bril. Of Grunberg. Maar wel van dezelfde school. Maar zover is het nog niet. Eerst nog een aantal dagen de Personal Branding-training. Daar ligt mijn ambitie eveneens al. Of de trainer, Jeroen Koster, me kan helpen, weet ik niet. Misschien wel. Maar misschien ook niet.
Enfin.
De trainingen geven wel inspiratie voor iets nieuws.
Maar dat misschien later.
Eerst maar Make You Feel My Love van Bob Dylan luisteren. Eén van Brils lievelingsnummers van de Amerikaan. Daarna zien we wel weer.

Tags // , , , , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.