sep
13
2017

Buurvrouw

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

Gisteren is mijn voormalige buurvrouw gecremeerd. Toen ik als jongen in Heerenveen woonde, was zij met haar tweede echtgenoot onze naaste buren. Nadat zij weduwe was geworden, vond buurvrouw troost bij een voormalige priester. En dit echtpaar woonde naast ons. Naast mij, dus. Maar dat is inmiddels al wel zo’n twee decennia geleden.

De rouwtekst op de kaart van de buurvrouw bestond uit één zin: En het leven vliet gelíjk het vlood. Het is een zin uit het gedicht van J.C. Bloem, Insomnia. Het is een brandpunt van twee recente lijnen op mijn blog. De ene lijn is die van de dichter, die in Paasloo ligt begraven, maar waarvan ik had gedacht dat het ‘voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij‘ was.

De andere lijn is die van de slapeloosheid, de insomnia. Zoiets overkomt mij ook wel eens, dat ik niet kan slapen. Maar ik denk dan niet aan de dood, waarmee ik in een vicieuze cirkel terecht kom. Nee, slapeloosheid heeft soms te maken met nieuws en literatuur. Dat is mijn leven, het heeft bij mij niets met dood te maken.

Enfin.

Gisteren werd mijn buurvrouw gecremeerd. Daarmee is ook een deel van mijn jeugd dan in rook opgegaan. Letterlijk. Hoe ouder ik word, hoe meer ik momenten in mijn leven koppel aan literatuur en poëzie. Daarmee is ook de dood een opener van een raam, een ruitje naar teksten.

Tags // , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment