mei
22
2016

CD/LP: Bob Dylan – Fallen Angels

Author // frits_tromp1
Posted in // JournalistFrits

Dit weekend is het 37e studioalbum van Bob Dylan verschenen: Fallen Angels. Een plaat met twaalf nummers, die ook door Frank Sinatra zijn gezongen. Zou het een verjaardagscadeautje voor Dylan zijn? Komende dinsdag wordt deze bard uit Minnesota 75 jaar, en wie jarig is, trakteert. In ieder geval worden de fans van Dylan weer bezig gehouden met een nieuwe cd, die haast vanzelfsprekend ook op vinyl is verschenen.
Eerst even de administratie rondom Fallen Angels. Zoals gezegd, zijn dit nummers die ook door ‘The Voice’ zijn gezongen. De twaalf nummers zijn tegelijk opgenomen met Shadows In The Night, Dylan’s vorige studioalbum, waarop ook al Sinatra-klassiekers te horen waren. Was Dylan op ‘Shadows’ nog zelf geportretteerd, op de hoes van Fallen Angels is een detail te zien van een foto uit 1928.
De productie van Fallen Angels is in handen van Jack Frost, een pseudoniem van Bob Dylan. Zijn begeleidingsband op de plaat is dezelfde als zijn huidige begeleidingsband van de tournees – aangevuld met Dean Parks, die bij Shadows In The Night niet wordt genoemd. Dylan zelf speelt geen instrument, behalve de stem. Want om dit punt kort aan te halen: Dylan zingt als -jawel- een heuse crooner.
Is Fallen Angels een mooie cd? Zeker. Dylan doet zijn best om goed te zingen, om verstaanbaar de teksten de wereld in te sturen. Deze ‘Sinatra 2’ is geen vervolg op ‘Shadows’, staat op zichzelf. Dylan zorgt voor een gebalanceerd muzikaal product, waarbij de muziek meer ruimte krijgt. De kwaliteit van zijn zang, de grotere rol voor de muzikanten, het past in de lijn van Dylan dat hij zichzelf meer en meer op de achtergrond zet: het draait minder en minder om Dylan en meer en meer om de muziek en de teksten.
Waarom de zanger (opnieuw) met een plaat met andermans werk komt, blijft giswerk. Desalniettemin is het niet onlogisch dat Dylan teruggrijpt op de muziek die voorafgaat aan de jaren zestig. Immers, die pre-60’s-traditie is de traditie waar hij zelf uit komt en waar hij graag en veel naar teruggrijpt. Denk aan de folktraditie, waarin Dylan volwassen is geworden en waar hij begin jaren 90 twee albums mee vol maakte.
Enfin. Fallen Angels, een mooie hommage van Dylan aan de muziek, aan zijn muzikale voorgeslacht. Mooi om de komende zomermaanden naar te luisteren, tijdens de lange avonden, als de zon achter de horizon verdwijnt.

N.a.v.: Bob Dylan – Fallen Angels, 2016

Tags // , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.