Face Value

Voor de tweede keer ben ik bij Face Value geweest. Dit is de tentoonstelling in museum De Fundatie in Zwolle, met twaalf schilderijen van Bob Dylan. Deze kunstwerken selecteerde de Nobelprijswinnaar voor een presentatie in 2013 in The National Portrait Gallery in Londen. Daarna reisden de werken naar Denemarken, de Verenigde Staten, Duitsland en nu doen ze Nederland aan. De portrettenserie in Zwolle is in bruikleen van The Bob and Jenny Ramsey Collection.
Is er iets anders dan bij mijn bezoek in mei? Nee. Of het moet zijn dat de tentoonstelling met een maand is verlengd en nu te zien is tot en met 24 september 2017. De bijbehorende poster is ongewijzigd, incluis de oude einddatum van de expositie. Hetzelfde geldt voor de catalogus, een herdruk van de expo in Chemnitz (zomer 2016). Waarom ik dan toch ga?
Omdat het kan. En omdat ik deze keer met een andere vriend ben gegaan. Zo’n kijkdag is een uitje, om het een en ander met elkaar te combineren. Een kopje koffie, een hapje eten, een babbeltje. En kijken naar de schilderkunstenaar Bob Dylan. Pogingen om “in praktijk te brengen wat Norman Raeben hem in 1974 leerde, om met kunst de tijd stil te zetten.”
Face Value werd eerder in Chemnitz tentoon gesteld. Waarom Chemnitz? Wikipedia meldt over deze stad: “Chemnitz is een kreisfreie Stadt in het westen van de Duitse deelstaat Saksen. De stad is na Leipzig en Dresden de derde stad in grootte in Saksen. Chemnitz telt circa 241.000 inwoners.
Chemnitz heeft een technische universiteit en is een belangrijk spoorwegknooppunt. Bekend is het Karl Marx-monument, een van de grootste bustes ter wereld. Van 1953 tot 1990 heette de stad Karl-Marx-Stadt.”
Misschien is het dat wel, een stad dichtbij Oekraïne, Rusland, Odessa, de Zwarte Zee, het gebied waar oost en west elkaar ontmoeten. Zoiets. Denk ik.