jul
13
2015

Live Aid ’85

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

Het is vandaag precies dertig jaar geleden dat Live Aid werd gehouden. Een voor die tijd enorme uitdaging. Live Aid was namelijk een concert, waarbij verschillende artiesten zouden optreden. Op zich was dat nog wel te doen, maar wat het gecompliceerder maakte was dat dit concert werd gehouden in twee voetbalstadions. In twee continenten.
Het Wembley Stadium in Londen en het JFK Stadium in Philadelphia waren de locaties voor Live Aid, dat zestien uur zou duren. Onder de artiesten bevonden zich grote namen, die de tand des tijds hebben overleefd. Queen, Status Quo, Neil Young, Phil Collins, Sting, Elton John, Madonna, Bob Dylan. Om maar eens wat namen te noemen.
Als eerste in zijn soort, was Live Aid prima georganiseerd. Het was een gevolg van de twee singels, die aan beide kanten van de oceaan waren opgenomen. Band Aid, de Britse editie, was in 1984 de eerste met “Do they know it’s Christmas?”, dat rond kersttijd werd opgenomen. Begin 1985 was USA For Africa de volgende met “We are the world”.
Hoogtepunten genoeg.
Ware het niet dat er toch een aantal ‘schoonheidsfoutjes’ zich voordeden. De sateliet-verbindingen waren nog niet zo vervolmaakt als tegenwoordig. Het geluid was lang niet altijd goed: of de artiest was gewoon niet te horen, of er waren teveel bijgeluiden. Bob Dylan leverde misschien wel zijn slechtste optreden ooit af, door dronken met Ronnie Wood en Keith Richards voor te stellen om een gedeelte van de opbrengst voor Ethiopië naar de eigen boeren over te maken.
Oké, maar hoogtepunten zijn belangrijker voor het collectieve geheugen.
Misschien.
Zo was Phil Collins de enige artiest die op beide locaties speelde, met zowel een eigen bijdrage als samen met andere artiesten. Elvis Costello speelde een prima versie van “All You Need Is Love”. U2 gaf een uitstekend optreden, wat hun definitieve doorbraak zou betekenen. En het optreden dat Queen af, wordt gezien als het beste concert ooit (maar hoe meet je zoiets?).
Het was de bedoeling van organisator Sir Bob Geldof dat het bij dit concert zou blijven. Geen opnames, geen video-band na afloop. Slechts de live-uitzending. De banden van de zenders die uitzonden, zouden worden vernietigd. Ware het niet dat een deel van de tapes toch bewaard zijn gebleven. In 2005 werd de 4DVD alsnog uitgegeven, waarbij er wel behoorlijk is geknipt. Van de oorspronkelijke zestien uur aan muziek is tien uur overgebleven.
2005 was ook het jaar van Live8, een concert volgens hetzelfde principe als Live Aid, maar dan bedoeld om de toenmalige wereldleiders (die van de G8) onder druk te zetten. om handelsbelemmeringen op te heffen die in het nadeel van ontwikkelingslanden werken. Daarnaast zouden de G8 hun ontwikkelingshulp moeten vergroten tot de afgesproken 0,7% en het klimaatverdrag van Kyoto ratificeren. Toch een wat ander verhaal dan twee decennia eerder.
Enfin.
Voor een prima verhaal over Live Aid, zie het verhaal dat mijn CRM-collega Harry Pater heeft getikt. Hij heeft het voordeel dat hij dit concert live heeft gezien. Weliswaar via de Duitse televisie, maar toch. Lees het artikel rustig door, maar wel tot het eind. Want daar is een link te vinden naar de beste en slechtste Live Aid-optredens.

Tags // , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.