apr
25
2018

Martin Bril #2

Author // frits_tromp1
Posted in // JournalistFrits

Afgelopen zondag was het negen jaar geleden dat Martin Bril is overleden. Hij was vooral bekend als columnist van achtereenvolgens Het Parool en de Volkskrant. Daarnaast schreef hij veelvuldig voor andere media. Zo maakte hij voor het tijdschrift Noorderbreedte verhalen over ‘witte plekken’: plaatsen op de topografische kaart, waarover nog niet eerder was geschreven.
Astrid Theunissen schreef de biografie De Schelmenjaren van Martin Bril. “Het is maandag 13 april [2009], tweede paasdag. Bril zit in zijn werkkamer en laat Evelien van Brakem in haar kamerjas plaatsnemen aan de paastafel tegenover haar man Harko. (…), en dan vertelt Evelien dat ze steeds wordt achtervolgd door een lange, magere man, die door een kennis ‘het nachtdier’ wordt genoemd.
Bril weet het. Hij heeft zijn laatste aflevering voor Vrij Nederland geschreven. Magere Hein zit hem op de hielen. ‘Ik heb niet lang meer,’ mailt hij diezelfde dag aan Max Pam. ‘Mijn hoofd lijkt van mijn nek te vallen. Binnenkort landt de rolstoel hier.’ Toch besluit hij zijn Evelien-tekst met ‘Wordt vervolgd’.”
Drie dagen later schrijft Bril zijn column ‘Boosheid’, die vrijdag 17 april 2009 op de voorpagina van de Volkskrant staat. Weer een dag later meldt Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Broertjes dat Bril de Bob den Uylprijs heeft gewonnen voor De Kleine Keizer. Als Broertjes Bril nog wil zien, moet hij de volgende dag maar langskomen, laat mevrouw Bril weten.
Bril wil niet dood.
“Het verzet is luid. Als Barbara van Beukering op maandag na haar werk bij Het Parool langs zijn huis fietst, hoort ze Brils wanhoop. Angstremmers helpen, vertelt Anneke haar later door de telefoon. Die avond nemen Rein en Janny Bril afscheid van hun zoon, en zeggen Giphart en Chabot hun vriend vaarwel.
Voor Mai Spijkers, die op dinsdag na de uitreiking van de Bob den Uylprijs in de Helmersstraat arriveert om zijn geliefde auteur het gewonnen beeld te tonen, blijft de deur dicht. De broze rust in huize Bril mag niet meer worden verstoord. Martin is de laatste 24 uur van zijn leven van Anneke, Lena en Teuntje. Zij waken over hem. Het is aan het einde van een vrijwel onbewolkte woensdag, de 22e april, wanneer Bril in hun bijzijn voorgoed de ogen sluit.”
“Als een schrijver geen woorden meer kan geven aan zijn gedachten, is dat het einde van zijn leven,” schreef Bril’s weduwe Anneke Stehouwer in de inleiding van de postume bundel Het Evenwicht. “Alleen de laatste zes dagen van zijn leven heeft Martin niet meer kunnen schrijven.”
Martin Bril, al negen jaar niet meer onder ons. Wat gaat de tijd snel.

Tags // , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.