mrt
21
2015

Record Store Day

record-store-day-650px

Over vier weken is het zover: Record Store Day. Dit is een dag voor ‘de muziekliefhebber': onafhankelijke platenzaken staan in de belangstelling en speciaal voor deze dag wordt leuk vinyl uitgegeven. Waar kijk ik naar uit? Naar de singel The Night We Called It A Day / Stay With Me van Bob Dylan – op gekleurd vinyl. En de singel Drie Vragen / Gloria van Broeder Dieleman en Bonnie Prince Billy.

Leuk, zo’n muziekdag in het vooruitzicht.

mrt
20
2015

Ernst Jansz – Mooie schoenen

ik ben van huis gegaan als kind
een koffer vol met kleren
want regenbui noch tegenwind,
dacht ik, zullen mij deren

 

maar dat een jas geen beschutting biedt
tegen vlagen van verdriet
dat wist ik niet

 

en als je eenmaal bent geraakt
heb je altijd pijn
omdat wat eenmaal was
nooit meer
nooit meer
nooit meer zo zal zijn

 

ik heb gelachen en gehuild
gesjouwd in vuil en bloed
mijn koffer op een dag geruild
voor een veel schoner goed

 

want als vriendschap beschutting biedt
tegen vlagen van verdriet
wil ik iets anders niet

 

en als je eenmaal bent geraakt
heb je voor altijd pijn
omdat wat eenmaal was
nooit meer
nooit meer
nooit meer zo zal zijn

 

en al heb je mooie schoenen
die je naar de zege dragen
ook grote kampioenen
worden uit het veld geslagen

 

en als je eenmaal bent geraakt
heb je voor altijd pijn
als dat wat eenmaal was
nooit meer
nooit meer
nooit meer zo zal zijn

 

© Ernst Jansz, 2001

mrt
20
2015

Steve Mokone, de Zwarte Meteoor, is overleden

ALMELO – Oud-voetballer Steve Mokone is op 82-jarige leeftijd overleden. Hij was de eerste buitenlandse en de eerste donkere speler in het Nederlands betaald voetbal, dat in 1954 werd ingevoerd.

De Zuid-Afrikaan begon zijn loopbaan in 1955 bij Coventry City en verhuisde twee jaar later naar Heracles. In Almelo wist hij bij zijn debuut direct twee keer te scoren. Mede dankzij de vele doelpunten van Mokone werd Heracles in 1958 kampioen van de tweede divisie.

Een jaar later vertrok hij na een conflict over salarisverhoging naar Cardiff City. Hoewel hij met ruzie Heracles verliet verdween zijn warme band met de club nooit. “De mensen in Almelo hielden van me en ik van hen”, zei hij in 2012. “Ik voel me nog steeds verbonden met Heracles.”

“Ik had in die tijd veel contact met Abe Lenstra, die in Enschede speelde. Abe hield niet zo van mensen, ik wel. Als iemand kwam voor een handtekening, weigerde hij dat soms. Ik ben zwart, maar probeerde een Almeloër te zijn en op straat met mensen Nederlands te spreken. Ik was een van hen, terwijl andere voetballers zich belangrijker gingen voelen.”

Na Cardiff kwam Mokone nog uit voor FC Barcelona, Olympique Marseille, Torino en Valencia. De Zwarte Meteoor wordt beschouwd als één van de beste spelers uit zijn tijd.

In 1995 verscheen er een roman over Steve Mokone, geschreven door NOS-presentator Tom Egbers. Dit boek werd ook verfilmd. De speelfilm ging eind 2000 in Amsterdam in première. Twee jaar later, in 2002, bracht Egbers een tweede boek over Mokone uit: Twaalf Gestolen Jaren.

De wedstrijd Heracles – Heerenveen wordt zaterdagavond voorafgegaan door een minuut applaus ter nagedachtenis aan Mokone.

Bron: NOS.nl

mrt
19
2015

Zeteldans

De Tweede Kamer en het kabinet houden een soort stoelendans. Poppetjes worden vooruit geschoven na het vertrek van andere poppetjes. Johan Houwers, voormalig VVD-Kamerlid, keert terug in de Kamer. Hij volgt Mark Verheijen op, die eerder opstapte vanwege zijn integriteit. Terwijl Houwers zelf eerder ook opstapte, omdat hij onder druk kwam te staan.

Desondanks kan Houwers gewoon terugkeren in ons parlement. Dat komt omdat hij de hoogst geplaatste niet-Kamerlid is van de laatste VVD-kandidatenlijst. Daarom komt hij als eerste in aanmerking om zijn partijgenoot op te volgen.

Of eigenlijk, zijn voormalige partijgenoot. Houwers wordt vanwege zijn verleden geweerd uit de VVD-fractie, en komt de Kamer binnen als onafhankelijk Kamerlid. Een vergelijkbaar voorval deed zich voor in 2006, toen de Amsterdamse Gonny van Oudenallen in de Kamer kwam. Zij had recht op een LPF-zetel, toen Margot Kranenveldt opstapte en weer terugkeerde naar de PvdA. Maar de LPF weigerde Van Oudenallen, wegens foutieve subsidies.

Verder gaat VVD’er Ard van der Steur naar het ministerie van Veiligheid en Justitie. Hij volgt Ivo Opstelten op als minister; Van der Steur’s Kamerzetel wordt ingevuld door, jawel, voormalig staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven. Die laatste ruimde samen met Opstelten het veld na het teruggevonden bonnetje van de Teeven-deal.

Teeven was eerder Kamerlid. Eerst voor Leefbaar Nederland, als lijsttrekker en fractievoorzitter tussen 2002 en 2003. Hij had als taak om Pim Fortuyn te doen vergeten bij de landelijke Leefbaren. Vervolgens kwam hij opnieuw in de Kamer, maar toen voor de VVD, tussen 2006 en 2010. Toen partijleider Mark Rutte zijn rivale Rita Verdonk uit de fractie zette, leek het erop dat Teeven mee ging met IJzeren Rita – dat geschiedde niet.

Wie overigens Teeven opvolgt als staatssecretaris, is niet bekend. Wil de volgende crimefighter opstaan?

mrt
18
2015

Elpee

Dat de elpee is teruggekeerd van een bijna-dood, is geen nieuws. Ik ben groot fan van de langspeelplaat. De muziek is van betere kwaliteit dan de cd-versie. En dan nog de hoes: een groot vierkant, die veel meer te zeggen heeft dan dat het slechts als verpakking geldt. Vormgeving en inhoud vormen één geheel.

Dat is waarom ik van elpees houd.

mrt
17
2015

Laatste directe familielid van Anne Frank overleden

BAZEL – Buddy Elias, een neef van Anne Frank en het laatste directe familielid dat haar bij leven heeft gekend, is maandag overleden, meldt het Anne Frank Fonds. Hij was 89 jaar.

Elias werd in 1925 geboren in de Duitse stad Frankfurt, waar ook Anne Frank geboren werd. Het gezin van Elias verhuisde in 1931 naar Zwitserland. Anne Frank en haar familie vluchtten in 1933 voor de nazi’s naar Amsterdam.

Daar dook ze tijdens de oorlog met haar familie onder in wat later Het Achterhuis is gaan heten en waar ze haar beroemde dagboek schreef. Buddy Elias zag Anne voor het laatst in 1938.

Anne’s vader, Otto Frank, overleefde de holocaust en richtte na de oorlog het Anne Frank Fonds op om de nalatenschap van zijn dochter veilig te stellen.

Buddy Elias volgde Otto in 1996 op als hoofd van het Anne Frank Fonds. Als president van het fonds beschermde Elias de erfenis van de familie en breidde de taken van het fonds als non-profitorganisatie uit. Daarnaast was hij verantwoordelijk voor de supervisie over de publicaties van het dagboek van zijn nichtje.

Jaarlijks looft het Anne Frank Fonds op de verjaardag van Margot Frank, de oudere zus van Anne, de Buddy Elias en Otto Frank Scholarship uit, een beurs om onderzoek in het Anne Frank-archief aan te moedigen.

Mede dankzij Elias kwam er een vleugel aan het Joods Museum in thuisstad Frankfurt die volledig aan de familie werd gewijd: het Frank Family Centre.

Na de Tweede Wereldoorlog was Elias clown bij Holiday on Ice. Met dat gezelschap toerde hij veertien jaar de wereld rond. Daarna werkte hij als acteur in diverse tv-series en films, voornamelijk over de holocaust. Zo speelde hij onder meer in de film Charlotte van de Nederlandse regisseur Frans Weisz (1981) over de in Auschwitz vermoorde kunstschilder Charlotte Salomon. Ook bleef hij werken als komiek; zo speelde hij in de bekende Amerikaanse tv-serie The Love Boat.

Elias sprak jarenlang voor gezelschappen en op scholen over de holocaust. Op de vraag welke zin uit het Dagboek van Anne Frank hem het meest aangrijpt antwoordde hij: “Eenmaal zullen wij weer mensen zijn en niet alleen maar Joden”.

Bron: NOS.nl

mrt
16
2015

Ramsj: Kitty Kelley – Sinatra; ‘His way’

full32306787

Voor iets meer dan 1 euro kocht ik het boek Sinatra; ‘His way’ bij de lokale kringloopwinkel. Een biografie van ruim vijfhonderd pagina’s. De auteur, Kitty Kelley, eindigt haar levensbeschrijving van Sinatra als volgt:

‘”Vijftig jaar lang had hij de stemming van zijn generatie tot uiting gebracht, mensen teruggebracht naar een tijd dat de liefde jong was en het leven een en al belofte. […] Meer dan welke populaire zanger ook, werd Frank Sinatra de toetssteen van zijn tijd.”

Mooie woorden om de man recht te doen. Het enige mankement aan deze conclusie, is dat deze in het boek nergens wordt onderbouwd. Te lezen valt in het boek vooral Sinatra’s losse handjes, zijn intimidatie, zijn voorliefde voor vrouwen en zijn relatie met de Italiaans-Amerikaanse maffia.

Het boek kent ook tegenstrijdigheden. Zeker in het begin kan op dezelfde pagina staan, dat Sinatra geen talent voor zingen heeft, terwijl hij ook de grootste zanger van zijn generatie is. Daarbij moet Sinatra een aantal keer bankroet zijn geweest, terwijl hij tegelijk geld als water verdiende.

Wat betreft de vriendschap met de maffia, die wordt in het boek aannemelijk gemaakt. Maar nergens daadwerkelijk onderbouwt. Dat komt door het gebrek aan een heus biografische ondersteuning. Het ontbreken van voetnoten bijvoorbeeld, zorgt er ook voor dat de biografie ‘His Way’ daardoor vooral op empirie is geschreven.

Daar komt bij dat van de muziek van Sinatra nauwelijks iets wordt geschreven. Geen achtergronden of iets. Evenmin over zijn films – behalve dat Sinatra zijn eigen eisen stelde bij opnames en een grillige acteur was, vanwege zijn temperamentvolle karakter. Ook niets over het hoe en waarom Sinatra een filmproducent en filmregisseur werd.

Al met al ben ik niet veel wijzer geworden over Frank Sinatra.

N.a.v.: Kitty Kelly – Sinatra; ‘His Way’, uitgeverij Sijthoff Amsterdam, tweede druk 1986

mrt
15
2015

Theologische vorming

Afgelopen donderdag had ik de slotavond van de Theologische Vorming in Leeuwarden. Een diploma-uitreiking, waarbij elke deelnemer een certificaat kreeg waarop melding werd gemaakt van trouwe dienst. Drie jaar lang, elke donderdagavond een vorming.

De cursus ontdekte ik drie jaar geleden, toen ik in Leeuwarden kwam wonen. Ik oriënteerde me op het religieus gehalte van de stad, hoewel ik zonder twijfel mijn attestatie had ingeleverd bij de Morgenster. Bij mijn zoektocht zag ik onder meer de Fryske Fesper, maar dus ook de Theologische Vorming.

Tijdens de drie jaren van de cursus, die gelijk liep met het schoolseizoen, heb ik de aangeboden informatie altijd als extra gezien. Wanneer een manier van Bijbellezen werd aangeleerd, was het altijd ter aanvulling van wat ik al deed. Als een docent vertelde dat Noach en Abraham nooit hadden geleefd, dacht ik er maar het mijne over.

Een verrijking is zo’n cursus wel. Het laat namelijk zien op welke manier wordt gedacht en gesproken over de Bijbel. De wereld is veel groter dan je eigen kerk. Buurten bij het andere kerkgenootschap betekent niet dat je die leer ook één op één overneemt.

Enfin.

Het zit erop. De donderdagavond heb ik weer terug. En een certificaat.

mrt
14
2015

Boek: Tom Willems – Alles is oke, ma

alles is oke

Tom Willems is een autoriteit op het gebied van Bob Dylan. Naast het bijhouden van een weblog over de muzikant, is afgelopen week Willems’ zesde Dylan-boek verschenen. Alles Is Oké, Ma bevatten aantekeningen in de periode van eind 2013 tot begin 2015, zo’n anderhalf jaar dus.

De ondertitel ‘de Bob Dylan aantekeningen’ zegt precies wat het boek is: aantekeningen of notities bij Dylan, en daarmee is een biografie volledig uitgesloten. Dat maakt het boek interessant voor Dylan-liefhebbers, maar voor de ‘neutrale muziekliefhebber’ is het geschrift een stuk minder aantrekkelijk.

Want wat maakt een Japanse mono-persing voor verschil met een Engelse stereo-persing van hetzelfde album? En waarom moeten we ons druk maken over de kleur van het platenlabel of de juiste binnenhoes?

Voor kenners op z’n minst interessant en een goede aanleiding om nog eens weer in de platenkast de elpees tevoorschijn te halen.

Het zijn randzaken, trivia. Aanstekelijk is wel Willems’ ijverige zoektocht naar alles wat ook maar iéts te maken heeft met Dylan. Zelfs als de Amerikaan maar ergens wordt gesuggereerd, is Willems erbij om deze vermoedelijke geur op te snuiven.

Nog even over de titel: dit is zonder meer een verwijzing naar Dylans song It’s alright, ma (I’m only bleeding) uit 1965, van het album Bringing It All Back Home. Maar dat hadden die Dylanologen er al lang bij opgemerkt.

Kortom: een gedetailleerd inzicht in Willems’ leven met Bob Dylan.

N.a..v.: Tom Willems – Alles is oké, ma: de Bob Dylan aantekeningen 2013 – 2015, uitgeverij Brave New Books, eerste druk 2015

mrt
14
2015

Veilig thuiskomen…

Het was een mooie campagne van de overheid: Veilig thuiskomen heb je zelf in de hand. Doel van de campagne was om weggebruikers bewust te laten maken van hun rol in het verkeer. Op zich niets mis mee, maar de campagne is onjuist. Uit eigen ervaring kan ik inmiddels spreken.

Immers, it takes two to tango. In het verkeer ben je niet de enige die deelneemt. Er zijn meerdere spelers in het veld. Voorbeeld: ik fietste ruim twee weken geleden een rotonde over, toen ik werd geschept door een auto. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik niets fout heb gedaan: ik had voorrang en mijn hand uitgestoken; de automobilist die me aanreed, keek niet naar zijn rijrichting, maar naar opzij.

Veilig thuiskomen heb je zelf in de hand. Dat is slechts de helft van het verhaal. En een halve waarheid, is een hele leugen.