apr
14
2014

Doe Maar

Het is vandaag precies 30 jaar geleden dat de nederpopband Doe Maar afscheid van het publiek. Twee uitverkochte concerten in de Maaspoort in Den Bosch, een middag- en een avondeditie. Het afscheid van neerlands populairste band volgde op een stormachtige ontwikkeling: binnen vijf jaar was het bandje veranderd van een aardig clubje uit de provincie tot de Nederlandse Beatles.

In 2000 kwam Doe Maar weer bijeen, voor een reünie-cd en zestien concerten in Ahoy, Rotterdam. Acht jaar later volgden twee optredens in De Kuip en op het Belgische Rock Werchter – voorafgegaan door vier try outs. In 2013 speelde Doe Maar vier optredens van hun aflevering van Symphonica In Rosso, samengegaan met een cd met ‘nieuwe opnames’ van oude liedjes. Daarna volgde een korte afscheidstournee langs een aantal kleine theaters.

En nu? Doe Maar bestaat niet meer. Definitief.

Definitief?

apr
13
2014

Bij elkaar

Vanmiddag kwam een aantal lijntjes samen. Het is vandaag Palmpasen, de zondag voorafgaand aan Pasen. De dag dat Jezus op een ezelin Jeruzalem binnenreed. Waar Hij werd gekroond als koning, maar ‘s avonds in een ander dorp Zijn bed zocht. Om een week later te worden vernederd, door te worden verhoogd.

Vanmiddag de biografie van Astrid Theunissen over Martin Bril gelezen. “Het is maandag 13 april [2009], tweede paasdag. Bril zit in zijn werkkamer en laat Evelien van Brakem in haar kamerjas plaatsnemen aan de paastafel tegenover haar man Harko. (…), en dan vertelt Evelien dat ze steeds wordt achtervolgd door een lange, magere man, die door een kennis ‘het nachtdier’ wordt genoemd.

Bril weet het. Hij heeft zijn laatste aflevering voor Vrij Nederland geschreven. Magere Hein zit hem op de hielen. ‘Ik heb niet lang meer,’ mailt hij diezelfde dag aan Max Pam. ‘Mijn hoofd lijkt van mijn nek te vallen. Binnenkort landt de rolstoel hier.’ Toch besluit hij zijn Evelien-tekst met ‘Wordt vervolgd’.”

Drie dagen later schrijft Bril zijn column ‘Boosheid’, die vrijdag 17 april 2009 op de voorpagina van de Volkskrant staat. Weer een dag later meldt Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Broertjes dat Bril de Bob den Uylprijs heeft gewonnen voor De Kleine Keizer. Als Broertjes Bril nog wil zien, moet hij de volgende dag maar langskomen, laat mevrouw Bril weten.

Bril wil niet dood.

“Het verzet is luid. Als Barbara van Beukering op maandag na haar werk bij Het Parool langs zijn huis fietst, hoort ze Brils wanhoop. Angstremmers helpen, vertelt Anneke haar later door de telefoon. Die avond nemen Rein en Janny Bril afscheid van hun zoon, en zeggen Giphart en Chabot hun vriend vaarwel.

Voor Mai Spijkers, die op dinsdag na de uitreiking van de Bob den Uylprijs in de Helmersstraat arriveert om zijn geliefde auteur het gewonnen beeld te tonen, blijft de deur dicht. De broze rust in huize Bril mag niet meer worden verstoord. Martin is de laatste 24 uur van zijn leven van Anneke, Lena en Teuntje. Zij waken over hem. Het is aan het einde van een vrijwel onbewolkte woensdag, de 22e april, wanneer Bril in hun bijzijn voorgoed de ogen sluit.”

Terwijl ik deze alinea’s lees, komt het nummer Ain’t Talkin’ van Bob Dylan tot een tekstueel hoogtepunt. “As I walked out in the mystic garden / On a hot summer day, hot summer lawn / Excuse me, ma’am I beg your pardon / There’s no one here, the gardener is gone.”

Het paasverhaal in optimale vorm, zoals alleen Bob Dylan dat kan vertellen. Het paasverhaal van de Jood Jezus Christus – de Man die Bril uit zijn leven had gebannen. De Man die net als Bril afschuwelijke laatste 24 uur van zijn leven meemaakte. Als gewone mensen komen we waarschijnlijk nooit te weten op welke manier Bril zijn leven afsloot. Misschien wel als de atheïst die hij als columnist was. Maar misschien ook wel als de moordenaar aan het kruis, die aan de Man in het midden vroeg om aan hem te denken.

Je weet het niet, je hoopt.

En dat allemaal op deze Palmpasen.

apr
13
2014

Intocht in Jeruzalem

1 Toen ze Jeruzalem naderden en bij Betfage op de Olijfberg kwamen, stuurde Jezus er twee leerlingen op uit. 2 Zijn opdracht luidde: ‘Ga naar het dorp dat daar ligt. Vrijwel direct zullen jullie er een ezelin zien, die daar vastgebonden staat met haar veulen. Maak de dieren los en breng ze bij me. 3 En als iemand jullie iets vraagt, antwoord dan: “De Heer heeft ze nodig.” Dan zal men ze meteen meegeven.’ 4 Dit is gebeurd opdat in vervulling zou gaan wat gezegd is door de profeet:5 ‘Zeg tegen Sion: “Kijk, je koning is in aantocht, hij is zachtmoedig en rijdt op een ezelin en op een veulen, het jong van een lastdier.”’

6 De leerlingen gingen op weg en deden wat Jezus hun had opgedragen. 7 Ze brachten de ezelin en het veulen mee, legden er mantels op en lieten Jezus daarop plaatsnemen. 8 Vanuit de menigte spreidden velen hun mantels op de weg uit, anderen braken twijgen van de bomen en spreidden die uit op de weg. 9 De talloze mensen die voor hem uit liepen en achter hem aan kwamen, riepen luidkeels: ‘Hosanna voor de Zoon van David! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer. Hosanna in de hemel!’

10 Toen hij Jeruzalem binnenging, raakte de hele stad in rep en roer. ‘Wie is die man?’ wilde men weten. 11 Uit de menigte werd geantwoord: ‘Dat is Jezus, de profeet uit Nazaret in Galilea.’ 12 Jezus ging de tempel binnen, hij joeg iedereen weg die daar iets kocht of verkocht, gooide de tafels van de geldwisselaars en de stoelen van de duivenverkopers omver 13 en riep hun toe: ‘Er staat geschreven: “Mijn huis moet een huis van gebed zijn,” maar jullie maken er een rovershol van!’

14 Toen kwamen er in de tempel blinden en verlamden naar hem toe, en hij genas hen. 15 De hogepriesters en de schriftgeleerden zagen welke wonderen hij verrichtte en hoorden de kinderen in de tempel ‘Hosanna voor de Zoon van David!’ roepen, en ze waren hoogst verontwaardigd. 16 Ze gingen hem vragen: ‘Hoort u wat ze zeggen?’ En Jezus antwoordde hun: ‘Jazeker! Hebt u dan nooit gelezen: “Door de mond van kinderen en zuigelingen hebt u zich een loflied laten zingen”?’ 17 Zo liet hij hen staan, en hij ging de stad uit, naar Betanië, waar hij de nacht doorbracht.

Mattheüs 21: 1 – 17

apr
12
2014

Leeuwerik

Vandaag had ik een schoolreisje met de Theologische Vorming. We bezochten een kerk in Dearsum, dronken koffie in Boarsum, zongen in de kerk aldaar en gingen afsluitend eten bij restaurant Noflik Easterein.

Ik kon vanuit Leeuwarden meerijden met een mede-cursist. Moest ik wel even bij het gebouw van Fenix staan. Op de fiets ging ik van de Bleeklaan naar de Valeriuslaan. De tocht leidde me langs de Leeuwerikstraat. In die straat woont ook mijn naamgenoot.

Leeuwerikstraat. Onwillekeurig dacht ik aan een liedje van Daniël Lohues. Leeuwerikkies dansen ‘n ballet veur mij / ‘t is prachtig mooi mar ergens ok apart / Waor is iederiene bleben / waor is iederiene hen / Het lek net of ik as ienigste overbleben ben / Waor is iederiene bleben / waor is iederiene hen / Waor ik ok hen kiek, gien mense te bekennen

Mooi.

apr
11
2014

Rauwe lijdenstijd

Het is een essay naar mijn hart. Dat essay van Gerard ter Horst in Gulliver, de bijlage van het ND©. De ND-redacteur wil komende week, de Stille Week voorafgaand aan Goede Vrijdag, een muziekavond houden. Voor ‘ons’ als “liefhebbers van (alternatieve) muziekliefhebbers”. Ik citeer met instemming het volgende citaat:

“Dus vergeet de Matthäus Passion, waarover ik geen kwaad woord wil schijven, maar die is voor mij (vooralsnog) te hooggegrepen, te elitair en te gestileerd om me dichter bij het kruis te brengen. Vergeet ook The Passion, het passiespel op tv, dit jaar in Groningen, waarvoor het omgekeerde geldt: te volks, en live ook te glad. Ik weet, het voorziet in een behoefte, maar voor mij blijven het te zeer Nederlandstalige reutelteksten. En vergeet dan ook het werk van christelijke oudgedienden als Adrian Snell en Don Fransisco maar, hoezeer ze de lijdenstijd niet onverdienstelijk op muziek hebben gezet. Zelfs bij hen denk ik: het kan… nee, het móet rauwer en doorleefder. Zoals zwart de kleur van rouw is, zo past rauwe muziek bij het wezen van de lijdenstijd.”

Twee aanleidingen geeft Ter Horst voor zijn ontboezemingen. De eerste is het ontdekken van de muziek van 16 Horsepower. “Voor wie het niet kent: de frontman David Eugene Edwards is een Amerikaanse versie van een bevindelijk-gereformeerd gelovige die maar over één onderwerp kan zingen: de diepe verdorvenheid van ons mensen, en van daaruit de vreugde die hij vindt in Christus’ verlossingswerk. De hartstochtelijke waarmee hij dit bezingt, en de rauwe omlijsting ervan door zijn muziek, maakt dat dit bijna naadloos past bij de lijdenstijd. Tot mijn verbazing.”

Een andere aanleiding is het nieuws van zanger Thé Lau. Hij is ongeneeslijk ziek, de kanker is in zijn longen gekropen en de dichter is uitbehandeld. “Nu is Thé Lau geen christen en The Scene [de band van Lau] geen christelijke band. Maar qua rauwheid en doorleefdheid valt er goed van hen te leren. En dan denk ik niet aan de populaire meezinger ‘Iedereen is van de wereld’, dat al eens in The Passion voorkwam, maar aan rauwer werk. Het huiveringwekkende ‘Open’, het gruizige ‘Helden’, of alleen al om de titel intrigerende ‘De schaduw van het kruis’. Inderdaad, ook een nummer van The Scene: ‘… in het niemandsland tussen eerlijkheid en tact’.”

Ter noodzaak meldt Ter Horst dat uiteraard muziek een kwestie van smaak is, et cetera. Maar dat neemt zijn gevoel van rauwheid niet af. Sterker, zijn Stille Avond wordt er een van luisteren naar 16 Horsepower, Johnny Cash, U2, Gene Eugene. Gesproken wordt er niet. Eventueel kaarsen op tafel. En luisteren. “Muziek die je raakt om zo het lijdensverhaal dichterbij te brengen. En dat is ook precies de reden om dit te doen, en dat hoef ik gelukkig niet uit te leggen, want liefhebbers van de Matthäus Passion en The Passion herkennen het: passende muziek kan een boodschap laten afdalen tot op de bodem van je ziel.”

apr
10
2014

Brits Nationaal Archief zet Mata Hari-dossiers online

De dossiers van de Britse geheime dienst MI5 over de beruchte Nederlandse spionne Mata Hari zijn voortaan online te bekijken.

Het Britse Nationaal Archief heeft in totaal meer dan 150 dossiers op internet geplaatst over mensen en organisaties die betrokken waren bij spionage of in de gaten werden gehouden tijdens de Eerste Wereldoorlog. Die begon dit jaar honderd jaar geleden.

Over Mata Hari zijn onder meer foto’s te zien van krantenpagina’s en andere publicaties over haar arrestatie, veroordeling en executie. Ook zijn brieven en een rapport over een ondervraging te bekijken.

Mata Hari (1876-1917) heette eigenlijk Margaretha Geertruida Zelle. Ze kwam uit Leeuwarden, woonde een tijd in Nederlands-Indië en werd veroordeeld voor spionage voor Duitsland en ter dood gebracht in Frankrijk.

Een andere bekende figuur van wie een dossier is te bekijken is Sidney George Reilly. Hij was een inspiratiebron voor Ian Flemming toen hij James Bond bedacht. Ook werd er onder de titel Reilly: Ace of Spies een televisieserie over hem gemaakt die in de jaren tachtig ook in Nederland werd uitgezonden. Reilly zou voor meerdere landen hebben gespioneerd en werd in 1925 in Moskou geëxecuteerd.

”Nu we de dossiers online beschikbaar hebben gemaakt als onderdeel van ons Eerste Wereldoorlog 100-programma, kunnen mensen over de hele wereld de geheime geschiedenis achter de oorlog ontdekken’, stelt Stephen Twigge van The National Archives.

Bron: nu.nl

apr
09
2014

Thé Lau & Lange Frans – Zing voor me

Bennie lacht altijd het hardst om zijn eigen grap,
hij plukt de dag en misschien is dat wel zijn allermooiste eigenschap,
hij werkt op de markt ochtends vroeg moet hij eruit,
en dan staat hij goed gemutst achter zijn groente en fruit.
Gek op zijn vrouw,
trots op zijn dochters,
dat zij kunnen studeren is waar hij voor heeft gevochten,
maar een jaar of vijf voordat zij werden geboren,
speelde Bennie in de spits met het vermogen om te scoren.
Topclub, roem, geld, supporters die juichen,
maar toen zijn been brak viel zijn droom ook in duigen.
Hij neemt een slok van zijn bier,
en ik zie het in zijn ogen,
hoe had die kunnen zijn als het anders was gelopen? hij zegt

zing een liedje voor me, Frans
zing een liedje voor me, Frans
ook als is het in het Frans
zing een liedje voor me
het leven gaat zo snel voorbij
dus zing en ik vergeet de tijd
je muziek die maakt me vrij
zing een liedje voor me

Jeffry werd verleidt als jongeman,
ruil jij je brommer voor een tank,
hij zij ja en daar stond die dan,
ver van de avonturen uit de brochure,
geen vragen stellen Jeffry gewoon vuren.
Strijdend in een strijd die niet de zijne was,
nu loopt ie hier op straat en is die bang dat die op mijnen stapt.
Van de koningin kreeg hij een lintje voor zijn moed,
maar elke nacht als die droomt ziet die kindjes in het bloed.
Gedood door de kogels van zijn kant,
ik keek hem in zijn ogen en ik voelde zijn pijn man,
neem d’r een van mij en drink voor ze,
hij zei: proost Frans, maar zing voor me.

zing een liedje voor me, Frans
zing een liedje voor me, Frans
ook als is het in het Fans
zing een liedje voor me
het leven gaat zo snel voorbij
dus zing en ik vergeet de tijd
je muziek die maakt me vrij
zing een liedje voor me

Anna, een veelbelovende jonge meid,
een vlotte meid,
zat op school en was voorbereid.
Wilde studeren, had de wereld graag door gereisd.
maar nu zegt de dokter dat ze een jongen krijgt.
D’r buik groeit maar het gevoel is nooit zonder spijt.
Als ze kiest voor zichzelf is ze d’r wonder kwijt.
Hij kon de druk niet aan, liet haar in der uppie staan,
gaf haar geen duppie en haar vent trok naar ver vandaan.
En nu is zij alleen.
Der moeder helpt wel mee,
maar die is ook gestresst en zit in de AOW.
En toch zit Anna hier,
der zoontje aan der hand,
ze zijn gelukkig samen,
ze zegt: zingen Frans

zing een liedje voor me, Frans
zing een liedje voor me, Frans
ook als is het in het Frans
zing een liedje voor me
het leven gaat zo snel voorbij
dus zing en ik vergeet de tijd
je muziek die maakt me vrij
zing een liedje voor me

 

© Thé Lau & Lange Frans, 2010

apr
08
2014

Pater Frans

Gisterochtend werd Pater Frans in Syrië vermoord. De jezuïet was een bekende hulpverlener, omdat hij begin dit jaar een emotionele oproep deed. Ondanks de voortdurende gevechten, bleef pater Frans in Syrië, om christenen en moslims te helpen. Hij overleefde op plantjes en onkruid tussen de stenen.

Ik vraag me af hoe pater Frans de laatste weken heeft beleefd. Zou hij hebben zien aankomen dat hij vermoord zou worden? Hoe werd hij die ochtend van de moord wakker? Heeft pater Frans zijn moordenaars nog toegesproken? En welke woorden heeft hij toen gesproken?

Pater Frans heeft bewonderenswaardig gewerkt in het verscheurde land. Hij heeft de grootst mogelijke liefde gehad: te sterven voor zijn vrienden.

apr
07
2014

Training

Sinds vandaag zit ik in een training. Een sollicitatietraining. Vanuit de gemeente wordt het gegeven. Ik ben niet de enige trainee, vandaag waren nog acht andere Leeuwarders aanwezig. Variërend van een bekeerde acteur, een ongediplomeerde Liwwarder en twee medelanders van oosterse of Afrikaanse komaf.

Niks mis mee, natuurlijk. Het is wel interessant om te kijken wat er gebeurt als je zo’n diverse groep mensen bij elkaar zet. Hoe ontwikkelt een groep met een intellect niveau tussen niks en universitair? Tussen echte Liwwarders en geïntegreerde buitenlanders?

De belangrijkste vraag die vandaag gesteld is, is ‘Wat zou je graag willen?’

Mijn antwoord is dit: zijn als pater Frans van der Lugt.

apr
07
2014

Nederlandse pater in Syrië gedood

De Nederlandse jezuïetenpater Frans van der Lugt (75) is maandagochtend in de Syrische stad Homs doodgeschoten. De orde van jezuïeten zegt dat hij uit zijn woning werd meegenomen door gewapende mannen en geslagen. Voor zijn woning, bij het klooster, werd hij door het hoofd geschoten.

Een bron in Homs, die in contact stond met de pater, zegt dat Van der Lugt al is begraven in de stad.

Van der Lugt, lid van de Nederlandse orde van jezuïeten, gaf de afgelopen tijd verscheidene interviews vanuit Homs, de stad waar hij verbleef. Hij sprak herhaaldelijk zijn zorg uit over de schrijnende situatie in Syrië, maar was vastbesloten om in het land te blijven.

In januari zette de pater-jezuïet een filmpje op YouTube met een noodkreet. Hij benadrukte dat mensen dringend hulp nodig hebben. “We willen niet sterven in een zee van ellende en leed.”

De pater woonde al tientallen jaren in een klooster in Homs, waar hij mensen opving met een beperking. Het afgelopen jaar werd de situatie er steeds slechter.

Volgens correspondent Sander van Hoorn was de situatie van de Nederlander net zo slecht als die van andere achterblijvers.

Het is niet duidelijk wie achter de moord op de Nederlander zit. Van Hoorn zegt dat er in Homs vooral bendes van de oppositie actief zijn, maar dat wil niet zeggen dat de moordenaars uit die hoek komen.

Minister Timmermans van Buitenlandse Zaken, zelf katholiek, is diep geschokt door de dood van de Nederlandse pater Frans van de Lugt in Syrië. Op zijn Facebook-pagina schrijft de minister dat de jezuïet “op laffe wijze is vermoord.”

Bron: NOS.nl