okt
15
2013

Vergiftiging Arafat blijft onduidelijk

HEERENVEEN – De vraag of de Palestijnse leider Yasser Arafat wel of niet is vergiftigd, blijft voorlopig onbeantwoord. Zwitserse onderzoekers meldden dinsdag dat bloed-, urine- en speekselresten op eigendommen van Arafat relatief hoge, onverklaarbare polonium-210-activiteit bevatten. Maar hun Russische collega’s, die in hetzelfde onderzoeksteam zitten, hebben geen aanwijzingen voor het vergif gevonden.

Arafat overleed in 2004. Over zijn doodsoorzaak ontstond vrij snel argwaan. De Palestijnen vermoeden dat Israël de aan Parkinson leidende held heeft vergiftigd. Israël heeft dat altijd ontkend. Om een eind te maken aan die discussie, werd het lichaam van Arafat vorig jaar opgegraven voor onderzoek.

Met vooralsnog geen duidelijkheid.

okt
15
2013

Kritiek op lintje Bottenbley

Je kon er natuurlijk op wachten: het lintje van Orlando Bottenbley, voorganger van de Vrije Bapistengemeente De Bethel in Drachten, roept vragen op. Want Bottenbley is tegen het homohuwelijk en ongehuwd samenwonen. En moet je zo iemand wel belonen met een lintje?

De gemeente Smallingerland meldt dat Bottenbley wordt geridderd vanwege zijn inzet voor de kerkelijke gemeente.

Hoewel de baptisten-stroming niet de mijne is, ben ik wel blij met Bottenbley en zijn lintje. Het werk dat deze Surinaams-Nederlandse predikant heeft verzet, is inderdaad lovenswaardig. Dat hij kritiek krijgt vanwege zijn standpunten over onder meer het huwelijk, vind ik jammer. Dat doet afbreuk aan zijn inzet – hoewel ik dat standpunt wel deel.

Overigens, waarom krijgt Bottenbley wel kritiek over zich heen, terwijl andere ‘winnaars’, vaak ook mensen met een ‘minpuntje’, geen problemen aan de stok krijgen?

Orlando, gefeliciteerd.

okt
14
2013

Rode laarsjes

Ik zit in de bus, ’s ochtends vroeg. Een paar stoelen vóór mij zit een dame met blond geverfd kort haar. We zijn samen onderweg, maar hebben een verschillende bestemming. Ik reis naar het station, dat is voor mij een tussenstop voor een reis naar elders. De vrouw stapt een halte eerder uit, bij de bibliotheek.

Als deze blonde dame uitstapt, zie ik hoe ze is gekleed. Ze draagt een spijkerrokje, met daaronder een legging met bloemetjesmotief. Om haar kuiten zitten rode laarzen. Een hippe vrouw dus. Vanwege het vroege tijdstip kan ik niet goed de leeftijd van haar beoordelen. Maar ze zal zo rond de veertig, vijfenveertig zijn.

Buiten regent het. Een trieste ochtend van verder een veelbelovende dag. Dat dan weer wel. Maar dat weet de blonde vrouw nog niet als zij de bus uitstapt. Ik weet dat overigens ook nog niet.

De regen in, een vervelend beeld. De dame doet me ineens denken aan Annie M.G. Schmidt, of nee: aan Dikkertje Dap. Als de heer Dap bij de giraffe komt om hem een klontje te geven, vertelt Dap wat hij allemaal heeft gekregen.

Eén van zijn nieuwe spullen zijn rode laarsjes. Voor de regen.

Maar toen ik me dat bedacht, was de bus alweer onderweg – op naar het station.

okt
14
2013

Van der Graaf in hoger beroep

Volkert van der Graaf gaat in beroep tegen het besluit van staatssecretaris Teeven om hem geen proefverlof te verlenen. Zijn advocaat Stijn Franken stapt naar de beroepscommissie van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming.

Franken wil niet zeggen wat de basis vormt van het beroep. ‘Anders dan de staatssecretaris willen wij niet in de publiciteit.’

okt
13
2013

Jezus zal heersen waar de zon

Jezus zal heersen waar de zon

gaat om de grote aarde om,

de maan zijn lichte banen trekt,

zo ver het verste land zich strekt.

 

Het lied in alle talen zal

Zijn liefde loven overal,

en uit de kindermond ontspringt

de lofzang die Zijn naam omringt.

 

Zijn rijk is volle zaligheid,

wie was gevangen wordt bevrijd,

wie moe was komt tot rust voorgoed,

wie arm was leeft in overvloed.

 

Laat loven al wat adem heeft

de koning die ons alles geeft.

O aarde om dit nieuw begin

stem met het lied der englen in.

 

Liedboek voor de Kerken 281

Tekst: I. Watts, vertaling: J.W. Schulte Nordholt

© 1973, Interkerkelijke Stichting voor het Kerklied, ‘s Gravenhage

okt
13
2013

Heugste tied veur de blues

Tien jaar geleden vertrok Daniël Lohues naar Amerika, op zoek naar de bluesmuziek. En vooral: op zoek naar de beloofde muzikanten. Filmmaker Paul Ruven reisde met Lohues mee en maakte de documentaire Heugste Tied Veur De Blues.

Nu, pas tien jaar na de eerste vertoning, heb ik de docu gezien. Ik heb gezien hoe Lohues, in een tuinbroek, de blues op belangrijke wijze ontmoet. De Drent had afgesproken om een week lang te repeteren met de bluesmuzikanten. De eerste dag bleek dat de muzikanten niet aanwezig waren – zelfs geen instrumenten.

Pas aan het einde van de week is een middagje jammen tussen Lohues, zijn Skik-gitarist Marco Geerdink en een aantal lokale helden.

Is dat niet de blues in hoogsteigen persoon? Dat je afspreekt, en je collega’s gewoon niet komen opdagen?

Lohues maakte naam met zijn bandje Skik, waarin hij Drentse popmuziek maakte. Daarna vormde hij de Louisiana Blues Club, waarmee hij dus bluesmuziek maakte. Na dit project kwam zijn Allenig-serie, waarop Lohues puur in zijn eentje aan heeft gewerkt. Na vier afleveringen – de winter, het voorjaar, de zomer en de winter – vormde de Drent een nieuwe begeleidingsband voor zijn nieuwe solo-project.

Een fascinerend figuur, die Lohues. Ik begrijp zijn muziek. Ook zijn liefde voor het dialect, de streektaal. Zelf ben ik immers ook een jongen van de provincie, een sterke band met het land waarin ik ben geboren.

Heugste tied veur de blues. In vijftig minuten komt een jonge Lohues naar voren. Een ambitieuze muzikant. Nu, in retrospectief, lijkt het allemaal wat zo-zo. Maar toch, wat de zanger in 2003 deed, doet hij nu nog: muziek maken met overtuiging.

okt
12
2013

Klein zieltje

Indrukwekkend, de uitvoering van Klein Zieltje door Broeder Dieleman. De Zeeuw nam dit nummer op voor de re-release van zijn debuutalbum Alles Is IJdelheid. Oordeel zelf: dit is folk zoals het bedoeld is. En dat gewoon in Nederland.

Broeder Dieleman – Klein Zieltje

okt
11
2013

Geen proefverlof, wel resocialisatie voor Volkert

DEN HAAG – Volkert van der Graaf, de moordenaar van politicus Pim Fortuyn, krijgt geen proefverlof. Wel krijgt hij een resocialisatieprogramma, waarbij hij wordt voorgesorteerd voor een terugkeer in de samenleving. Dat heeft staatssecretaris Fred Teeven (VVD, Veiligheid & Justitie) vrijdag besloten.

Van der Graaf kreeg voor de moord achttien jaar cel, waarbij hij na tweederde van de straf vervroegd vrij mag komen. Om die vrijlating in goede banen te leiden, heeft ook Van der Graaf recht op proefverlof.

In overleg met  Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en de politie heeft Teeven voor dit besluit gekozen. Volgens de bewindsman levert het verlof van Van der Graaf maatschappelijke onrust en een gevaar voor Van der Graaf en zijn familie.

Vorige week oordeelde de Raad voor Strafrechtstoepassing dat Van der Graaf met proefverlof zou mogen.

okt
11
2013

Voor De Broederschap: Boudewijn De Groot – De reiziger

Geef de reiziger een stoel,
geef hem brood en droge kleren,
laat hem zitten bij de haard.
Hij is overal geweest,
hij die alles heeft verloren,
hij die nooit iets heeft bewaard.
Haal flessen uit de kelder
en haal muziek in huis.
Laat iedereen het horen:
de reiziger is thuis.

Geef de reiziger het woord,
laat de reiziger vertellen.
Maar hij schudt zijn hoofd en wacht.
Hij heeft overal gezocht,
hij heeft nergens iets gevonden
en hij heeft niets meegebracht.
Hij zegt: ik ben veranderd,
ik ben hier niet meer thuis.
Maar laat de kinderen komen,
de kinderen van dit huis.

Laat de kinderen komen,
laat de kinderen komen,
ik heb aan ze gedacht.
Ze zullen mij niet kennen
en ze zullen mij niets vragen.
Ze hebben niets verwacht.

En niemand zal begrijpen
wat ik doen kom in dit huis.
Maar de kinderen zullen zeggen:
de reiziger is thuis.

Geef de reiziger een stoel,
geef hem brood en droge kleren,
laat hem zitten bij de haard.
Hij is overal geweest,
hij die alles heeft verloren,
hij die nooit iets heeft bewaard.
Haal flessen uit de kelder
en haal muziek in huis.
Laat iedereen het horen:
de reiziger is thuis.

 
© Boudewijn de Groot

okt
11
2013

Herman van Veen – Edith Piaf

Ik begreep het niet
Maar voelde het
Op mijn klompen aan
Het zilver in ons huis
Leek te gaan glimmen

Mijn moeder zette
De stofzuiger af
Want op de radio
Zong Edith
Edith Piaf

In mijn gevoel
Zag ik haar zingen
In een groot en zwart theater
Voor een groep aasgieren
Die grijnzend
Op de randen
Van hun stoelen zaten

In mijn gevoel
Zong ze voor iemand
Die ze haatte
Als de pest
Maar op haar knieen
Smeekte
Vlug naar huis te komen

Ik begreep het niet
Maar voelde het
Op mijn klompen aan
Het klonk als een credo
Voor de stenen
Van Parijs

En moeder zette
De stofzuiger af
Want op de radio
Zag je als het ware
Edith Piaf

Ik zag
Een vleermuis
Die wilde vluchten
Ontsnappen naar de zon
Maar besluiteloos bleef fladderen
Tussen een microfoon en een accordeon

Ik zag beloftes
Die krepeerden
Boven glazen wijn
En een lente
Die alleen door een stom refrein
Op gang wou komen

 

© Herman van Veen