aug
21
2015

Als alles is gezegd

Wat moet je nog zeggen als je alles al hebt gezegd? Is er ruimte om nóg wat te zeggen, wanneer je door je tekst heen bent? Ik merk dat er geen nieuwe dingen gezegd hoeven te worden, in zo’n geval. Het kan heel goed louteren om het gezegde gewoon nog een keer te horen. Gewoon maar weer hetzelfde liedje aan zetten. En ondertussen maar doen wat je hand vindt om te doen.

aug
20
2015

What’s in a name?

In het kader van wat een naam over iemands beroep zegt, het volgende. Gert Oostindie is directeur van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde in Leiden. Hij is deze dagen in het nieuws, vanwege oorlogsmidaden in Nederlands-Indië.

Nederlands-Indië. De Oost. De overkant. Oost-Indië. Zou Gert zich ook bezig hebben gehouden met onze voormalige kolonie, wanneer zijn achternaam niet Oostindie was geweest?

aug
19
2015

Edward Kleine

De Drent Edward Kleine is weer thuis in Zuidwolde. Ik ken de man niet. Niet persoonlijk, ieder geval. Maar zijn verhaal ken ik wel. Dankzij zijn provincie-genoot Daniël Lohues. Want voor diens Allennig IV schreef Lohues het lied Mecanicien In Den Vrumde. Over Kleine. Het lied begint met het volgende couplet:

.

Kom mensen, kom luster naor wat ik gao zingen

’n lied over spiet en heimwee en dingen

Die gun ie gien mense, en toch is ’t gebeurd

Met ’n man uut Zuudwolde, misschien he’t al heurd

.

Lohues pleit Kleine vrij, of dat terecht is weet ik niet. Dat is ook niet aan mij. Ik weet evenmin of deze ‘protestsong’ heeft geholpen om de (politieke) druk op te voeren om Kleine op z’n minst naar Nederland terug te halen. Laat ik het houden bij de constatering, dat het verhaal van Kleine in de nederpop zijn weg reeds heeft gevonden.

Misschien dat Lohues voor zijn nieuwe cd hier weer een lied aan wijdt.

aug
19
2015

Gedoe bij De Telegraaf

telegraaf

De grootste krant van Nederland, dagblad De Telegraaf, bevindt zich in een splijtende crisis. De interim-hoofdredactie van De Telegraaf, bestaande uit Jan-Kees Emmer, Joost de Haas, Stella Ruisch en Babette Wieringa, zouden volgens zakentijdchrift Quote willen opstappen. Tegenover NOS wordt verder niets verteld, maar Nu.nl (onderdeel van Telegraaf Media Group) wordt wel wat uitgelegd: “[Emmer]: “Ik wil er verder niets over zeggen.”Volgens de waarnemend hoofdredacteur zijn er echter wel bepaalde dingen ‘aan de hand’.”

Tjah. In mei werd Sjuul Paradijs de laan uitgestuurd. Dit zal ongetwijfeld met een stevige handdruk zijn gebeurd, omdat de voormalige hoofdredacteur sindsdien niet meer in de media is verschenen. Paradijs werd opgevolgd door het reeds genoemde kwartet, dat al zijn adjunct-hoofdredactie vormde. Per 1 september zwaait politiek commentator Paul Jansen de scepter bij de krant van wakker Nederland.

Ooit een stabiele factor in het Nederlandse krantenlandschap, nu een krant met een wankelende koers.

aug
18
2015

Verzet tegen ‘nieuwe’ Adelaarkerk

adelaarkerk

LEEUWARDEN – Inwoners in de wijk Bilgaard maken bezwaar tegen de hoogbouw bij de Adelaarkerk. Omwonenden zijn ontsteld over de geplande flat van vijf bouwlagen, die op relatief korte afstand van de bestaande bebouwing komt te staan. Ook maken de Bilgaarders zich zorgen om de parkeerruimte, omdat het aantal parkeerplaatsen beperkt is en daardoor tot overlast kan leiden. Tegen de nieuwbouw zijn inmiddels al veertig handtekeningen verzameld. Woensdag verschijnt de bouwaanvraag in de Huis Aan Huis, waarna bezwaar gemaakt kan worden tegen de plannen.

Het plan is dat in de kerk en de flat 25 zorgappartementen voor dementerende ouderen en 33 woningen voor GGZ-cliënten komen. Wanneer wordt begonnen aan de vernieuwbouw, is nog niet bekend.

Bron: Omroep LEO

aug
17
2015

De overkant

download

Vandaag is het precies zeventig jaar geleden dat Nederlands-Indië zich onafhankelijk verklaarde van haar kolonisator Nederland. Twee dagen na de Japanse capitulatie van 15 augustus 1945, riepen Soekarno en Mohammed Hatta de Republiek Indonesië uit; Soekarno werd president en Hatta vice-president en vanaf 20 december 1949 werd hij premier van de nieuwe republiek.

Jarenlang volgde ik het nieuws rond Indonesië op de voet. Ik was verliefd geworden op het land na het lezen van De Overkant, de tweede roman van muzikant Ernst Jansz. In dit boek beschrijft Jansz het leven van zijn vader, Rudi Jansz, een leven dat met de vrijheidsstrijd van Nederland tegen de Duitsers en Nederlands-Indië tegen de Japanners hand in hand gaat.

Toen in Nederland in 1940 de Tweede Wereldoorlog was uitgebroken, week de regering uit naar het neutrale Engeland om vanuit dat land de koloniën te besturen. Twee jaar later liepen de Jappen Nederlands-Indië binnen – voor de Indische Nederlanders was het duidelijk dat het moederland niet ‘almachtig’ was.

Geen wonder dat de Indiërs na de definitieve bevrijding besloten dat ze zelfstandig verder konden gaan. De vader van Jansz, van Indische afkomst en in het Nederlandse verzet verzeild geraakt, steunde vanuit Nederland de onafhankelijkheidsstrijd in zijn geboorteland. Toch gaf Nederland het niet zomaar op; een ‘burgeroorlog’ volgde, wat in de Hollandse geschiedenis bekend staat als de ‘politionele acties’.

Politionele acties. Het moederland trad als een politie op tegen de kolonie in de oost. De regering in Den Haag wilde niets weten van een onafhankelijke kolonie, want ‘Indië verloren, rampspoed geboren’. De opbrengsten van de overkant konden gebruikt worden voor de wederopbouw in Nederland.

Enfin. Onder druk van onder meer de Verenigde Staten bond Nederland in en erkende de onafhankelijkheid en soevereiniteit van Nederlands-Indië, Indonesië. Nederland erkende dit zelfstandige land pas per 27 december 1949 – achteraf misschien laat. Maar achteraf is het makkelijk oordelen.

Een beetje van deze geschiedenis en de bijbehorende gevoelens, daarover gaat het boek De Overkant van Jansz dus. Een interessant boek, zonder meer de moeite waard om te lezen.

aug
17
2015

Arie Boomsma komt met bloemlezing over de dood

32_820f022f5d5312dc_1280box

Tv-persoonlijkheid Arie Boomsma komt in oktober met een bloemlezing over de dood. ‘Ik weet niet welke weg je neemt’ telt 200 gedichten over de dood. Dat heeft de presentator zelf bekend gemaakt op zijn website. De bundel is Boomsma’s derde bloemlezing, na ‘Met dat hoofd gebeurt nog eens wat’ (2011) en ‘Waarom ben je niet bij mij?’ (2013).

aug
16
2015

Twijfel

bram beute ik geloof geloof ik

Dit weekend heb ik het boek Ik Geloof, Geloof Ik van Bram Beute gelezen. Hij is één van de eerste predikanten binnen de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt), die aangeeft te twijfelen. Dat is sowieso al een reden om het boekje in te kijken. Maar ik las het ook, omdat ik zelf tien jaar geleden belijdenis heb gedaan bij ds. Beute.

Bram Beute heeft een makkelijke schrijfstijl. Dat is voor een ingewikkeld thema (een twijfelende dominee) erg prettig. In Ik Geloof, Geloof Ik beschrijft Beute hoe hij aan het twijfelen is gekomen, maar ook dat het geloof hem als verliefdheid is ‘overkomen’. Juist omdat het geloof hem is overkomen, kan hij er niet zonder.

Het is niet voor het eerst dan een dominee in een boek aangeeft het allemaal niet zeker te weten. Bekend is natuurlijk de Zeeuwse ‘atheïstische dominee’ Klaas Hendrikse, die in 2007 als schrijver debuteerde met Geloven In Een God Die Niet Bestaat. Of neem hofpredikant Carel ter Linden, die twee jaar geleden kwam met Wat Doe Ik Hier In Godsnaam? In dit boek neemt Ter Linden afscheid van het ‘traditionele’ geloof, omdat hij zich niet een God kan voorstellen die zoveel ellende toestaat.

Een andere voorganger die twijfelt aan geloof, is Boele Ytsma. In zijn debuut Van De Kaart beschrijft Ytsma hoe zijn ‘kathedraal van zeker weten’ instortte, in het vervolg Authentiek legt hij uit hoe hij nu gelooft. Ytsma en Beute liggen elkaar wel, vermoed ik.

Verder is er het boekje (of essay) Ik Geloof Dat Ik Geloof van de Italiaanse schrijver Gianni Vattimo. En vergeet niet Het Algemeen Betwijfeld Christelijk Geloof van Harry Kuitert, de professor die bij elk nieuw boek meer afstand neemt van het christelijk geloof.

Enfin, er zijn meer boeken te noemen.

Laat ik afsluiten met het zeggen dat het boek van Beute, Ik Geloof, Geloof Ik, een aangenaam boek is. Geen trappen naar het vaste geloof, maar eerlijk omgaan met twijfels in een gelovige omgeving. Mooi.

N.a.v.: Bram Beute – Ik geloof, geloof ik, Uitgeverij Plateu, eerste druk 2015

aug
15
2015

Estafette

Aan de Zwette in Leeuwarden staat de Estafette-winkel, onderdeel van de Omrin-holding. Ik ben fan van deze winkel, en niet omdat ik er zelf een klein half jaar als vrijwilliger heb gewerkt. Ik heb geen belangen of aandelen in Omrin, dus alles wat ik over de Estafette zeg is op persoonlijke titel en niet op commerciële basis.

Dat ik fan ben van deze kringloopwinkel, heeft vooral te maken met de boekenafdeling. Voor minder dan geen geld kun je een hele stapel meenemen. Zo was ik vanmiddag ook even bij mijn oud-collega’s aan het buurten. En aan het sneupen.

Zo nam ik Don Quichot mee voor anderhalve euro. Dat was het duurste boek onder mijn nieuwe aanwinsten. Een boek van Joost Zwager (Gimmick!) voor veertig cent, Het Zwijgen Van Maria Zachea voor welgeteld 1,25 euro. Prijzen waarvoor je zulke boeken niet kunt laten liggen.

Lang leve de Estafette, om voor een schappelijke prijs boeken (en andere artikelen, overigens) aan elkaar door te geven.

aug
14
2015

Adelaarkerk wordt zorgcomplex

LEEUWARDEN – De Adelaarkerk in Bilgaard wordt een groot zorgcomplex. In het voormalige godshuis komen 25 zorgappartementen voor dementerenden en 33 woningen voor GGZ-cliënten. Omdat het huidige pand momenteel te klein is voor de nieuwe woningen, kiest ontwikkelaar S&L Projecten voor een fors haakvormig gebouw naast en achter de Adelaarkerk. De vernieuwbouw start waarschijnlijk begin volgend jaar, het wachten is op de bouwvergunning.

Bron: Omroep LEO