nov
09
2013

Jesaja 42: 1 – 7

Hier is mijn dienaar, hem zal ik steunen,

hij is mijn uitverkorene, in hem vind ik vreugde,

ik heb hem met mijn geest vervuld.

Hij zal alle volken het recht doen kennen.

Hij schreeuwt niet, hij verheft zijn stem niet,

hij roept niet luidkeels in het openbaar;

het geknakte riet breekt hij niet af,

de kwijnende vlam zal hij niet doven.

Het recht zal hij zuiver doen kennen.

Ongebroken en vol vuur

zal hij het recht op aarde vestigen;

de eilanden zien naar zijn onderricht uit.

 

Dit zegt God, de HEER,

die de hemel heeft geschapen en uitgespannen,

die de aarde heeft uitgehamerd

met alles wat zij voortbrengt,

die de mensen op aarde levensadem geeft,

en levensgeest aan allen die daar verkeren:

In gerechtigheid heb ik, de HEER, jou geroepen.

Ik zal je bij de hand nemen en je behoeden,

ik neem je in dienst voor mijn verbond met de mensen

en maak je tot een licht voor alle volken,

om blinden de ogen te openen,

om gevangenen te bevrijden uit de kerker,

wie in het duister zitten uit de gevangenis.

 

Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling

© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap

nov
08
2013

Niets aan de hand

Nee, er is niets met me aan de hand. Ik ben gezond, en ben nog steeds even actief. Maar soms lukt het me niet om te bloggen. Zoals vandaag. Maar onthoud: I’m still there.

nov
07
2013

Gideons Droom

Gideons droom 1

Vandaag ontving ik een boek via de post. Dat gebeurt wel vaker, maar ik heb met verlangen uitgekeken naar dit werk. Gideons Droom lag in de brievenbus. Uiteraard moet ik Gideons Droom nog lezen, maar ik ben blij dat ik ‘m heb.

Dit is namelijk de heruitgave van het debuut van Ernst Jansz. In 1983 verscheen GD voor het eerst, nog tijdens de eerste Doe Maar-periode. Gideons Droom is een verslag van een reis die Jansz begin jaren tachtig maakte naar Indonesië, het land van zijn vader.

Dertig jaar lang lag het boekje in de kast. Na een kritische recensie schreef moeder Jansz op zo’n boekbespreking: ‘Waarom?’ Dit ene woordje was genoeg om Gideons Droom niet opnieuw te laten drukken – in tegenstelling tot bijvoorbeeld de opvolger De Overkant, dat regelmatig werd herdrukt en in 2009 een heruitgave beleefde met een boekomslag van tekenaar Peter van Dongen (ook verantwoordelijk voor de omslagen van Jansz’ boeken Molenbeekstraat en Dromen van Johanna).

Gideons Droom las ik nadat tijdens de eerste Doe Maar-reünie De Overkant had gelezen. Het gele debuut bleek lastig te vinden – vanwege de eenmalige druk. Slechts via via en antiquariatisch kon ik een exemplaar van Gideons Droom op de kop tikken.

En nu, dertig jaar, drie Doe Maar-reünies later en zelf ook ouder en wijzer, is er dan toch die heruitgave van Gideons Droom. Met nieuwe boekomslag (weer die Van Dongen) en een cd met krontjong-uitvoeringen van een aantal liedjes van Jansz.

Eind november geeft Jansz een eenmalig ‘Gideons Droom’-concert in het Beauforthuis in Austerlitz. Daar ben ik bij, al was het maar vanwege de live-vertolking van het debuut uit 1983.

nov
06
2013

Henk werkt

Volgende week zijn in Leeuwarden de gemeenteraadsverkiezingen. Nog een week, en dan is de campagne weer voorbij. Dat is voor de betrokken politieke vrienden goed nieuws: tijd om weer een avond thuis te zijn bij moeder de vrouw.

Ik ga de campagne wel missen. Zeker de campagneposter van de PvdA. Wethouder Henk Deinum trekt de lijst. Uiteraard staat hij dan met zijn hoofd op de foto’s. Hoewel de naam en de partij duidelijk staan vermeld, blijft Henk toch echt mens.

Want onder de schuine partijnaam (letterlijk schuin, daarmee geen oordeel over de PvdA) houdt Henk iets in zijn handen. Zijn leesbril. Zou dat een bewuste keuze zijn geweest, zo’n detail? Of is het over het hoofd gezien?

PvdA-henk

nov
05
2013

ChristenUnie-leider Arie Slob zaterdag in Leeuwarden

LEEUWARDEN – ChristenUnie-leider Arie Slob is zaterdagmiddag in Leeuwarden. Tussen 13 en 15 uur is de politiek leider van de christelijke partij op de politieke markt op de Lange Pijp in de Friese hoofdstad. Zijn aanwezigheid is in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen van woensdag 13 november.

Samen met de lokale ChristenUnie-politici gaat Slob de boer op om kiezers te overtuigen voor hun stem aan de lokale partij. Lijsttrekker van de ChristenUnie in Leeuwarden is Frits Rijpma, die in 2012 tot Politicus van het Jaar werd gekozen.

De top-vijf van de kieslijst wordt verder ingevuld door respectievelijk Annemieke Koezema (nu lid steunfractie), Gert Jan Wiersma (eveneens steunfractie), Henk Voerman (voorzitter Provinciale Unie) en Suzanne Scholten (steunfractie). Bij het samenstellen van de lijst is onder meer gekeken naar de nieuwe dorpen, die na de gemeentelijke herindeling bij de gemeente Leeuwarden behoren.

Tijdens de campagne zet de ChristenUnie in op drie herkenbare thema’s: naastenliefde, waarbij wordt omgezien naar elkaar en iedereen meedoet in de samenleving; talenten, waarbij zowel jongeren als ouderen een actieve rol in de samenleving vervullen; en rentmeesterschap, waarbij sociale ontwikkeling en ondernemerschap worden gestimuleerd.

nov
04
2013

Dylan

Een beetje beduusd ben ik er wel van. Bob Dylan, waar ik vorige week een concert van zag, blijft verrassen. Aan het begin van de Europese najaarstour 2013, stond een basis-setlist redelijk vast. Per avond veranderde nog wel eens één nummer, maar gaandeweg bleek dat Dylan elke avond vrijwel dezelfde setlist speelde.

De afgelopen weken was de setlist ongewijzigd. Geen nummer dat vervangen werd door een ander. En zo wisten de diehard-fans vorige week precies wanneer Dylan welk nummer ging spelen. Maar in Milaan was alles weer anders.

Nou ja, alles?

Zaterdagavond wisselde Dylan het nummer Early Roman Kings in voor Desolation Row. Overigens was dit, volgens de review op Bob Links, ook tot verrassing van de band. Maar Dylan zou Dylan niet zijn, als hij ook gisteravond niet tot een verrassing kwam. Desolation Row verdween, en werd vervangen door Visions Of Johanna.

Daar raak ik een beetje beduusd van. Tegelijk weet ik, Dylan valt niet te voorspellen.

nov
02
2013

Jericho

Vandaag is het Allerzielen. De negende sterfdag van Theo van Gogh. En de twintigste verjaardag van Jericho van The Band. Voor de Israëlieten was Jericho de eerste Kanaänitische stad die zij innamen. Voor The Band bleek Jericho een oninneembare veste: de comeback was een weinig inspirerende, maar muzikaal gezien strakke band. Tjah, zo is dat.

nov
01
2013

Allerheiligen

Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninkrijk van priesters, een heilige natie, een volk dat God zich verworven heeft om de grote daden te verkondigen van hem die u uit de duisternis heeft geroepen naar zijn wonderbaarlijke licht. Eens was u geen volk, nu bent u Gods volk; eens viel Gods ontferming u niet ten deel, nu wordt zijn ontferming u geschonken.

 

1 Petrus 2: 9-10, © Nieuwe Bijbelvertaling 2004-2007

okt
31
2013

Hervormingsdag, Bob Dylan en weer aan het werk

Gisteravond was ik in de Heineken Music Hall. Bob Dylan trad er op. Het was mijn zevende Dylan-concert. En naar mijn gevoel evenaart dit concert het optreden uit 2002, mijn eerste Dylan-ervaring. Ik kan niet uitleggen waar die evenaring in zit.

Het concert opende niet met de gebruikelijke introductie van Dylan. Vlak voordat het optreden begon, werd aan de bezoekers nog wel uitgelegd dat film- en geluidsopnames verboden waren. Eerst door de bekende Amerikaanse stem, later volgde de Nederlandse versie. Waarvan akte.

De lichten doofden, en vanuit de coulissen speelde ritmegitarist Stu Kimbal de akoestische gitaar, waarmee hij even later het podium mee opkwam. Drummer George Recelli volgde gelijk. Een halve minuut later verscheen Dylan, met de rest van de band. Om Things Have Changed in te zetten.

Het nummer klonk me in de oren als een waarschuwing voor alle mensen die een mening hebben over Dylan en zijn stem. In alle voorbeschouwingen kwamen de superlatieven naar voren. Dylans stem is als een verkouden kraai op leeftijd. Een verkouden schaap in het prikkeldraad. Een krakend grindpad. Dat kennen we inmiddels wel.

Maar, zo zong Dylan, I used to care, but things have changed.

Zo was het ook. De zanger klonk uitstekend. Nu.nl vond dat Dylan bij vlagen onverstaanbaar was. Daar heb ik niets van gemerkt. Maar in de Nu-recensie staan wel meer foutjes. Zo zou deze tour zijn belegd ter promotie van Another Self Portrait. Dat is onjuist, want Dylan toert al een kwart eeuw onafgebroken. Ongeacht de meest recente release.

Halverwege volgde een pauze van 20 minuten. Even wennen, maar vooruit. Het gaf me de mogelijkheid om even op adem te komen. Dat was nodig, want deel twee van de avond was net zo adembenemend als de eerste helft.

Wat te denken van bijvoorbeeld Forgetfull Heart? Wat mij betreft het hoogtepunt van de avond, die overigens nergens tegenviel.

Vanavond treedt Dylan weer op, dezelfde hal. Dat optreden mis ik. Maar ik houd een mooie herinnering over aan gisteravond.

Vandaag is het overigens ook Hervormingsdag. Onder protestantse christenen een bijzondere herdenking. Maarten Luther timmerde 31 oktober 1517 zijn 95 stellingen tegen de deur van de kerk in Wittenberg. Het was het begin van veel kerkscheuringen, in plaats van kerkhervormingen.

Dat zal voor Dylan een zorg zijn.

Eveneens dat het vandaag Halloween is. Wie niet naar de kerk gaat, of Dylan heeft afgeschreven, vindt in dit feest een nieuwe religie. Tjah. Ik zeg er verder niets over.

Vandaag weer aan het werk gegaan. Valt niet mee om weer met beide benen op de grond te staan. Maar het zal wel moeten.

 

okt
30
2013

Verkiezingen in Leeuwarden

Over twee weken is het zover: dan kiezen de inwoners van de nieuwe gemeente Leeuwarden de nieuwe gemeenteraad. Het wordt voor mij een debuut. Ik neem voor het eerst deel aan deze verkiezingen via het passieve kiesrecht: ik sta op plaats 16 van de ChristenUnie (lijst 7).

Mijn stem zal vanzelfsprekend naar de ChristenUnie gaan. Maar welke persoon op de lijst, dat hangt er nog even vanaf. Wie ik stem, is van ondergeschikt belang; de stem op een persoon is in eerste instantie een stem op de lijst. Dat scheelt van tevoren al een flink aantal hoofdbrekens.

Ik heb al wel uitgemaakt wie ik niét stem. Dat is op mezelf. Ik ben Mona Keizer niet – de nummer 2 van het CDA stemde tijdens de Tweede Kamerverkiezingen wel op zichzelf. Maar zo ben ik niet. Hoewel ik in alle bescheidenheid wel ambitie heb, is dat niet een reden om op mijzelf te stemmen. De ChristenUnie heeft meer en beter capabele mensen op de lijst.

Op wie ik evenmin stem, is de eerste vrouw op de lijst, in dit geval Annemieke Koezema. Dat heeft niets met haar te maken. Ik acht Annemieke zeker goed voor de raad. En de verwachting is dat zij in de nieuw samengestelde raad ook zal plaatsnemen. Wat zij tegen zich heeft, is dat zij de eerste vrouw op de lijst is.

Veel christenen stemmen principieel op de eerste vrouw op de lijst, omdat het traditionele mannenbolwerk maar eens doorbroken moet worden. Zo geschiedde bijvoorbeeld dat Tineke Huizinga indertijd tot tweemaal toe een mannelijke collega uit de Kamer duwde; door voorkeurstemmen en een krimpende fractie kwam Huizinga wel in het Parlement, ten koste van een ervaren mannelijke kracht.

Dat gaat mij te ver. Ik heb niets tegen vrouwen in de politiek. Wanneer zij geschikt zijn, komen ze vanzelf bovendrijven. Wat overigens ook geldt voor mannen. Maar ik stem niet op de eerste vrouw van de lijst omdat ze de eerste vrouw op de lijst is. Ik laat me liever overtuigen door het talent en de inzet van de kandidaat, dan het geslacht, huidskleur of seksuele geaardheid.

Misschien stem ik wel gewoon de lijsttrekker. Of de lijstduwer. Maar dat is allemaal bijzaak. Van belang is de stem aan christelijke politiek.