sep
08
2014

Leefbaar R’dam zoekt naar oplossing crisis

ROTTERDAM – De gemeenteraadsfractie van Leefbaar Rotterdam (LR) komt vanavond voor crisisoverleg bij elkaar. De partij is vorige week dieper in de problemen gekomen, na het opstappen van fractievoorzitter Luuk Wilson.

Het rommelt al sinds mei in LR, toen een deel van de fractie niet akkoord ging met de voordracht van partijgenoot Ingeborg Hoogveld tot wethouder. Samen met oppositiepartijen stemden sommige leden van de fractie op een andere kandidaat van Leefbaar.

Vanaf dat moment is de fractie gespleten. De ruzie werd nog heviger na het uitlekken van interne e-mails. De leiding van de partij heeft de raadsleden een spreekverbod opgelegd.

De nieuwe fractievoorzitter, Anton Molenaar, heeft ter voorbereiding op het overleg van vanavond, afzonderlijke gesprekken gevoerd met de fractieleden.

LR werd de grootste partij in Rotterdam bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart. De partij van lijsttrekker Joost Eerdmans heeft drie wethouders in een college dat verder bestaat uit D66 en CDA.

Leefbaar Rotterdam is de partij waarmee wijlen Pim Fortuyn een aardverschuiving veroorzaakte in 2002.

Bron: NOS.nl

sep
07
2014

Wat valt er te zeggen?

Zondag. Een rustpunt in de week. Na alle hectiek van een nieuwe baan. De drukte van allerlei avond-afspraken. De afsluiting van E&R Paasloo. Dat soort dingen.

Daarom dus geen grote lap tekst op mijn weblog. Volgende keer. Misschien.

sep
06
2014

Toneelstuk: ANNE

anneklein

Gisteravond was ik bij het toneelstuk ANNE in Theater Amsterdam. De dag dat ik zou gaan, was willekeurig gekozen, maar bleek een wonderlijke samenloop van historische data. 5 september 2014: precies zeventig jaar nadat het ‘Anne Frank-transport’ uit Westerbork aankwam in Auschwitz. Dit transport vertrok 3 september 1944 uit het Drentse doorgangskamp. Het was het laatste rechtstreekse tussen Nederland en dit kamp.

Dit detail werd gisteravond niet met zoveel woorden besproken. Dat was ook niet nodig, het verhaal van Jessica Durlacher en Leon de Winter staat prima op zichzelf.

ANNE vertelt het verhaal van Het Achterhuis. De hoofdpersoon Anne Frank (gespeeld door Rosa da Silva) ontmoet na de oorlog haar vrienden Jacqueline, Hanneli en Hello in een restaurant in Parijs. De vrienden willen naar een oorlogsfilm, maar Anne wil graag wat eten. Zij blijft alleen achter in het restaurant, waar ze een Nederlandstalige uitgever ontmoet.

Aan die uitgever vertelt Anne haar onderduikverhaal. Theater Amsterdam wordt regelmatig omgebouwd van het huis aan het Merwedeplein, waar de familie Frank voor de onderduik woonde, tot het Achterhuis. Het decor is schitterend: het hele podium wordt gebruikt om de woningen een plek te geven. De wanden naast het decor worden gebruikt om historisch beeldmateriaal te tonen van onder meer de opkomst van Adolf Hitler en de concentratiekampen.

Bijzonder is te zien dat er geen close-up-scènes zijn. Weliswaar speelt het verhaal zich voornamelijk in het midden van het decor af, maar ook in de andere vertrekken van het Achterhuis worden scènes gespeeld. Een totaal-verhaal, zou je het kunnen noemen.

ANNE vertelt het verhaal van de onderduikers op nauwgezette manier. Regelmatig stapt Anne uit het verhaal, om het een en ander toe te lichten aan de uitgever uit het restaurant, die haar ‘roman’ wel wil uitgeven. Die korte tussenstukjes maken het verhaal tot een drama zoals dat van theater wordt verwacht.

Aangrijpend is de slotmonoloog van vader Otto Frank (prima gespeeld door Paul R. Kooij). Na het verraad, komt hij als enige overlevende terug naar Amsterdam, waar hij uit handen van helper Miep Gies het dagboek van Anne krijgt (als nalatenschap). In de slotmonoloog vertelt Otto wat er met de onderduikers is gebeurd.

Na deze scene volgt het laatste woord voor Anne, in de rug bekeken door de andere onderduikers die haar toekijken vanuit de concentratiekampen. Ze vertelt dat het schrijven haar houvast was, en dat ze gelezen wilde worden. Vervolgens legt ze haar dagboek neer en loopt ze over de rails naar de horizon. Het doek gaat dicht, korte informatie over Anne’s einde wordt geprojecteerd, waarna een lange stilte valt.

Die lange stilte was er gisteravond niet voor niets. Immers, waar zou je voor moeten applaudisseren? Voor het verhaal, dat in al zijn schoonheid toch zo afschuwelijk is? Of voor de manier waarop het schrijversechtpaar het verhaal tot theater heeft bewerkt? Na enige tijd volgde toch het applaus: vanwege het toneelspel, en de waardige manier waarop de cast het overbekende verhaal van Anne Frank heeft uitgevoerd.

Gezien:

Wat: ANNE (toneelstuk)

Wanneer: 5 september 2014

Waar: Theater Amsterdam

Wie: onder meer Rosa da Silva (Anne Frank), Paul R. Kooij (Otto Frank), Chava Voor in ’t Velt (Margot Frank) en Wim Bouwens (Hermann van Pels)

Tijdsduur: ruim drie uur (incl. pauze)

Kosten: v.a. 35 euro

sep
04
2014

Leeuwenborg

Heb ik verstokte Groningers onder mijn lezers? Ik weet het niet. Wel weet ik dat mijn werkplek bij Aegon de Leeuwenborg is. En volgens mij is dat ook het stadion van FC Groningen. Dat lijkt me lastig voor de Oost-Friezen. Aan de andere kant (voor de lieve vrede): ik kan er ook niets aan doen, zo is het nu eenmaal!

sep
03
2014

Aegon

Sinds afgelopen maandag heb ik een nieuwe baan. Ik werk bij de Aegon, de verzekeraar. Als klantenmedewerker. Het is overigens niet zo, dat je mij aan de lijn krijgt als je belt met de hoofdsponsor van Ajax. Ik zit nu nog in de drieweekse training. Als ik die heb gehaald, zul je mij horen.

Het team bestaat uit twaalf teamleden, plus nog een teamleider. Dus dertien nieuwe Aegon’ers in totaal. De teamleider is een man – van de ‘gewone’ teamleden zijn vier mannen en acht vrouwen. Veel uit Heerenveen of met een verleden in het Friese haagje.

Leuk, ik heb wel zin in deze baan!

Aegon_Logo

sep
02
2014

Eerste website met Friese domeinnaam online

LEEUWARDEN – De allereerste website met .frl als extensie is dinsdagmiddag online gegaan. Het gaat om de website www.nic.frl. Het is de website van Network Information Center, de beheerder die internationaal domeinnamen registreert. De domeinnaam is bedoeld voor Friese ondernemers die zich lokaal willen onderscheiden.

Gedeputeerde Sietske Poepjes is blij met de nieuwe domeinnaam: “Fryslân krijgt een eigen plekje op het internet. Dit biedt veel mogelijkheden voor de profilering en uitstraling van Fryslân op het gebied van cultuur, toerisme en economie.”

Commerciële interesse in fryslân.frl, skûtsjesilen.frl, fierljeppen.frl of hotels.frl? Dan moet je een goed verhaal houden, want de stichting PuntFRL waakt over namen met een groot cultuurhistorisch of economisch belang en kiest daarvoor de meest geschikte partij.

Internationaal komen er de komende jaren zo’n 1300 nieuwe domeinnamen beschikbaar. Van .gent, tot .kiwi en van .email tot .ninja.

Bronnen: LC.nl en NOS.nl

sep
01
2014

Nieuw cultureel seizoen

Het nieuwe culturele seizoen is begonnen. Zulke momenten zijn een aanleiding om lijstjes te maken. Wat verwacht je van het nieuwe seizoen? Welke culturele hoogtepunten verwacht je? Ik vind het lastig aan te geven, wat ik ga doen en wat ik kan verwachten. Het mooiste zijn de dingen die je niet verwacht.

Enfin.

Een aantal dingen is wel te verwachten. Bijvoorbeeld het optreden van Tangarine in poppodium Romein. Maar vooral ook de Basement Tapes-albums van Bob Dylan: eerst Bootleg Series, Vol. 11: The Basement Tapes Complete. En een week later The Lost Basement Tapes, waarbij andere artiesten de liedteksten van Dylan op muziek hebben gezet.

Misschien dat Dylan komend jaar weer in Nederland komt; dit kalenderjaar zit dat er niet meer in. Dit najaar toert de bard nog door de Verenigde Staten.

Verder nog Gloria, het nieuwe album van Broeder Dieleman. De Zeeuwse ex-gereformeerde jongen.

En verder? Ik weet het niet. Verrassen, dat hoort bij cultuur, nietwaar?

aug
31
2014

Stanley Menzo ontslagen bij Lierse

LIERSE – Stanley Menzo is ontslagen als trainer van Lierse SK. Het ontslag volgt op de slechte resultaten van de Belgische Eersteklasser in de laatste weken. Zaterdag verloor Lierse met 0-2 van Waasland-Beveren waardoor de ploeg naar de laatste plaats van de ranglijst zakte. Op de website van de club reageert de 50-jarige Menzo teleurgesteld op zijn gedwongen vertrek.

“Het is met pijn in het hart dat ik op deze manier afscheid moet nemen van de club van mijn hart. Maar ik kan recht in de spiegel kijken en zeggen dat ik er alles aan heb gedaan de voorbije anderhalf seizoen. Ik wens Lierse dan ook het beste toe voor de toekomst.”

Menzo tekende in mei 2013 voor twee jaar bij de Belgische club, waar hij als speler ook drie seizoenen onder contract heeft gestaan. Zijn taken worden voorlopig overgenomen door de assistent-trainers: de Nederlander Alfons Arts en de Duitser Daniel Simmes.

Tussen 2008 en 2010 was Menzo hoofdtrainer van Cambuur Leeuwarden, waar hij ook werd geassisteerd én opgevolgd door Alfons Arts. Ook was de voormalige keeper assistent-trainer bij Vitesse (2010-1013).

Bron: NOS.nl

aug
30
2014

Van neonazi naar pastor

LEEUWARDEN – Een voormalig Duitse neonazi die door het hele land lezingen en interviews geeft over rechts-extremisme. Johannes Kneifel heeft een verhaal te vertellen.

Kneifel (32) zat vijf jaar vast nadat hij in 1999 in Duitsland een Nederlandse man doodtrapte. In de cel ontdekte hij dat hij de enige blanke was op de afdeling.

Hij verloor er zijn racisme. “Door te luisteren naar de verhalen van mijn medegevangenen kwam ik erachter dat we, ondanks de verschillende huidskleur, broeders konden zijn.”

Zijn bekering leidde ertoe dat Kneifel theologie ging studeren en nu als pastor werkt. Zijn ommekeer wordt hem door de rechtse scene niet in dank afgenomen. Bang voor wraakacties is hij niet, liever focust hij zich op het doorgeven van zijn boodschap van hoop.

Bron: LC.nl

aug
29
2014

Culturele Hoofdstad

Afgelopen zondag was de Vlaamse schrijver David Van Reybrouck te gast in het tv-programma Zomergasten. Ik heb wel eens wat van deze Vlaming gelezen, een dun boekje waarin hij pleit vóór populisme. Enfin, Wilfried de Jong ondervroeg Van Reybrouck, en ik vermaakte me weer een mooie zondagavond.

Waar ik blij verrast door was, was dat Van Reybrouck een stukje uit de documentaire Yn dat sykjen sûnder finen. Dit is een film over de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga. Want met Hettinga had Van Reybrouck wel een speciale band, vertelde hij tegen Wilfried de Jong.

De Vlaming vertelde dat hij een keer bij Hettinga thuis was geweest. Met de trein naar ‘Leeuwárden’, zoals Van Reybrouck zei. Aan de keukentafel zitten praten over poëzie. De gedichten van Hettinga vertalen naar het Nederlands, vanuit het Fries. De stap van het West-Vlaams, de taal van Van Reybrouck, en het (stads-)Fries is niet zo heel groot, betoogde de Zomergast met een knipoog.

Het filmfragment zorgde ervoor dat Van Reybrouck kritiek uitte op de dichtkunst uit de Lage Landen van vandaag, in het algemeen. Hettinga behoort, samen met Hugo Claus en H. H. Ter Balkt, tot ‘de meest vlezige dichters. Het vet druipt ervan af. Nederlandse poëzie is ‘vaak geschreven door mensen die Nederlandse taal en letterkunde hebben gestudeerd. ‘Prachtig, maar je moet ook het verschil tussen leem en klei kennen. Dat mis ik in de poëzie. Te weinig hart en handen, erg veel hoofd.’

Die hart en handen, dat had ‘onze’ Tsjêbbe dus wel. De man die steeds minder kon zien, letterlijk. Bij wie wel nog licht in de ogen kwam, maar die alleen nog licht van donker kon onderscheiden. En nog vage schimmen kon zien. Daar bleef het dan bij – zijn gedichten typte Hettinga met behulp van een laptop met voorlees-functie, je weet wel, zo’n functie waarbij een geprogrammeerde vrouwenstem de woorden voorleest.

Het ontroerde me, dat ‘Hettinga-gedeelte’ tijdens Zomergasten. Niet zozeer omdat het Van Reybrouck zelf ook wat deed; zichtbaar ontroerd was hij toen hij sprak over de wijlen dichter. Wat mij trof, was de internationale ‘vriendschap’ tussen de Fries en de Vlaming. Het was een voorschot op Kulturele Haadstêd 2018: twee schrijvers, die ondanks hun verschillende talen toch een gemeenschappelijke taal spraken, namelijk die van de literatuur (ook cultuur, nietwaar?).

Zonder het te weten, trapte Zomergasten 2014 dus alvast af voor het grote culturele gebeuren van over vier jaar. Waarvoor dank, David en Wilfried.

(Eerder gepubliceerd op Suksawat)