okt
08
2013

Daniël Lohues support act Van Morrison

ERICA – De Drentse zanger Daniël Lohues is 10 december de support act van Van Morisson. Dat heeft het agentschap Agents After All dinsdag bekend gemaakt. De Ierse zanger Morisson staat in december in de Ziggo Dome in Amsterdam. Lohues bracht afgelopen jaar zijn cd ‘Ericana’ uit, gevolgd door een succesvolle theatertournee.

okt
08
2013

Conference call

Gisteravond had ik een vergadering van een E&R-project in de Achterhoek. Een belangrijke vergadering, want de centrale vraag die we moesten beantwoorden, was of het project wel of niet van de grond zou komen. En wat onze rol als ‘project-leden’ zou zijn. Het is niet aan mij om via deze weg de uitkomst van de vergadering wereldkundig te maken.

De vergadering werd gehouden via een conference call. Alle leden bellen in via een telefoonnummer, en geven met een code aan bij welke vergadering zij aanwezig zijn. Vooral een heel praktisch gebeuren. Je hoeft niet te reizen, maar je spreekt wel alle betrokken op hetzelfde moment.

Ik dacht terug aan mijn stage bij De Stentor in Harderwijk, inmiddels ruim vier jaar geleden. Tijdens een van de laatste weken dat ik daar was, gebeurde het wel dat ik de enige was die fysiek op de redactie aanwezig was. Collega’s waren op pad of alvast naar huis, de chef en zijn adjunct waren afwezig, en de eindredacteur van de avonddienst was onderweg.

Tijdens één van die dagen was ik alleen aanwezig, toen het tijdstip naderde van het chef-overleg. Elke dag rond half vijf overlegden de chefs van de verschillende regioredacties over de inhoud van de krant van morgen. Welk onderwerp was gedurende de dag zo belangrijk geworden, dat deze naar het algemene katern moest verschuiven?

Ik zat een beetje in dubio. Ook deze middag was de redactie van Veluws Dagblad afwezig, en de eindredacteur was nog onderweg – die zou rond vijf uur komen. Tjah, maar dat overleg moest wel plaatsvinden. Na een telefonisch overleg met de dienstdoende eindredacteur, mocht ik namens de Veluwse redactie het overleg voeren.

Ik voelde me even belangrijk, toen ik mij voegde tussen de –voornamelijk- heren van de andere redacties. Eventjes was ik chef ‘Harderwijk’. Het evenement maakte meer indruk op me dan de inhoud van het gesprek.

Zo gebeurde nog wat tijdens de stage.

Het gesprek van gisteravond was overigens van totaal andere orde. En van een meer gewichtig onderwerp. Het kan verkeren.

okt
07
2013

Mensen, ook al biggelt…

Simon Carmiggelt. Vandaag is het zijn honderdste geboortedag. Geboren in een Haags socialistisch gezin. Carmiggelt werd bekend door zijn Kronkels in het Amsterdamse dagblad Het Parool. In de tijd dat we in Nederland nog slechts twee televisienetten hadden, verzorgde Carmiggelt de dagsluiting namens de VARA.

De stijl van Carmiggelt wordt alom geprezen. De columnist –hoewel dat woord in Carmiggelts dagen onbekend was– is de ‘moeder aller columnisten’. Samen met Godfried Bomans kon de Hagenees de wereld om hen heen bijzonder treffend verwoorden.

Opmerkelijk is dat Carmiggelt zijn Kronkels in Het Parool publiceerde. Want Martin Bril begon zijn columnistencarrière ook bij de hoofdstedelijke krant. Huidig DWDD-presentator Matthijs van Nieuwkerk haalde Bril binnen – na een aantal succesvolle jaren, stapte Bril over naar de Volkskrant.

Martin Bril wordt een Carmiggeltiaanse stukjesschrijver genoemd. En terecht.

Simon Carmiggelt. Vandaag honderd, morgen wordt herdacht dat hij in 1983 zijn laatste Kronkel publiceerde. Dertig jaar geleden, inmiddels. Waar blijft de tijd, wat gaat alles toch snel.

Bij Carmiggelt moet ik vaak denken aan het lied ‘Adieu café’ van Herman van Veen. De zanger beschrijft een café, waar geen wc is die veilig en privé is. Geen tv, een scheef biljart met drie banden, een Griek uit verre landen. De overheid bepaalt dat voor zulke cafés geen plek meer is, omdat het niet aan de veiligheidseisen voldoet.

Van Veen sluit af met de woorden:

 

En mensen ook al biggelt

Met een traan over Carmiggelt

De wet heeft rechtgedaan

Dus die cafeetjes gaan eraan

 

Zo verdwijnt langzaam maar zeker de typerende, karakteristieke en opvallende elementen van het dagelijks leven. Maar ook de chroniqueurs van de stad en de mens. Want Carmiggelt is niet meer. Evenmin Bomans en Bril.

Laten we niet in mineur eindigen. De literaire erfenis van Carmiggelt en de zijnen is groot. Ik hoop dat de erfenis zo groot is, dat het de tand des tijds doorstaat.

Als het aan mij ligt, wordt de erfenis goed verdeeld.

okt
06
2013

Bob Dylan – Neighborhood Bully

InfidelsInsert

Well, the neighborhood bully, he’s just one man
His enemies say he’s on their land
They got him outnumbered about a million to one
He got no place to escape to, no place to run
He’s the neighborhood bully

 

The neighborhood bully just lives to survive
He’s criticized and condemned for being alive
He’s not supposed to fight back, he’s supposed to have thick skin
He’s supposed to lay down and die when his door is kicked in
He’s the neighborhood bully

 

The neighborhood bully been driven out of every land
He’s wandered the earth an exiled man
Seen his family scattered, his people hounded and torn
He’s always on trial for just being born
He’s the neighborhood bully

 

Well, he knocked out a lynch mob, he was criticized
Old women condemned him, said he should apologize.
Then he destroyed a bomb factory, nobody was glad
The bombs were meant for him. He was supposed to feel bad
He’s the neighborhood bully

 

Well, the chances are against it and the odds are slim
That he’ll live by the rules that the world makes for him
’Cause there’s a noose at his neck and a gun at his back
And a license to kill him is given out to every maniac
He’s the neighborhood bully

 

He got no allies to really speak of
What he gets he must pay for, he don’t get it out of love
He buys obsolete weapons and he won’t be denied
But no one sends flesh and blood to fight by his side
He’s the neighborhood bully

 

Well, he’s surrounded by pacifists who all want peace
They pray for it nightly that the bloodshed must cease
Now, they wouldn’t hurt a fly. To hurt one they would weep
They lay and they wait for this bully to fall asleep
He’s the neighborhood bully

 

Every empire that’s enslaved him is gone
Egypt and Rome, even the great Babylon
He’s made a garden of paradise in the desert sand
In bed with nobody, under no one’s command
He’s the neighborhood bully

 

Now his holiest books have been trampled upon
No contract he signed was worth what it was written on
He took the crumbs of the world and he turned it into wealth
Took sickness and disease and he turned it into health
He’s the neighborhood bully

 

What’s anybody indebted to him for?
Nothin’, they say. He just likes to cause war
Pride and prejudice and superstition indeed
They wait for this bully like a dog waits to feed
He’s the neighborhood bully

 

What has he done to wear so many scars?
Does he change the course of rivers? Does he pollute the moon and stars?
Neighborhood bully, standing on the hill
Running out the clock, time standing still
Neighborhood bully

 

Copyright © 1983 by Special Rider Music

okt
06
2013

Joost Eerdmans lijsttrekker Leefbaar Rotterdam

ROTTERDAM – Joost Eerdmans wordt de lijsttrekker voor Leefbaar Rotterdam tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014. Eerdmans was met twee anderen kandidaat voor de functie, maar de concurrentie trok zich zondag terug. Dat meldt de NOS.

Eerdmans blijft tot aan de verkiezingen radiopresentator van WNL’s Avondspits en wethouder in Capelle aan den IJssel namens Leefbaar Capelle.

Van mei 2002 tot november 2006 was Eerdmans Kamerlid, eerst namens Lijst Pim Fortuyn en later namens Groep Eerdmans/Van Schijndel – een afsplitsing dat zich voegde bij de politieke partij EénNL.

Als lijsttrekker van Leefbaar Rotterdam, komt Eerdmans bij de lokale partij waar zijn politieke leermeester Fortuyn in maart 2002 de eerste lijsttrekker van was. Fortuyn was ook lijsttrekker van Leefbaar Nederland, maar moest tijdens de campagne vertrekken wegens grove kritiek op de islam. Fortuyn startte zijn eigen lijst, waarmee hij postuum de Kamerverkiezingen van mei 2002 won.

okt
05
2013

Thirsty Boots en Pjotr

Bob Dylan Wigwam Thirsty Bootspjotr

In april verscheen de single Wigwam/Thirsty Boots van Bob Dylan, in het kader van Record Store Day. De singel was sty Boots van Bob Dylan, in het kader van Record Store Day. deen vooruitgeschoven pion van het album Bootleg Series vol. 10: Another Self Portrait. De A-kant, Wigwam, was voor mij niet zo heel erg interessant, het ging me vooral op de B-kant.

Bij de eerste luistersessies van Thirsty Boots moest ik denken aan de woorden van Jezus, over wie vermoeid en belast zijn. Zij kunnen rusten bij Hem, want Zijn last is licht en Zijn juk is zacht. Een thema dat ook voorkomt in Dylan’s song Lay Down Your Weary Tune.

Maar naarmate ik Thirsty Boots vaker beluisterde, hoe meer ik moest denken aan het boek Pjotr van Jan Terlouw. Dit boek las ik als basisschoolleerling meerdere malen. De vader van Pjotr is verbannen naar Siberië – Pjotr gaat hem achterna, te voet. Tijdens zijn reis maakt Pjotr het een en ander mee. Vlak voordat hij Siberië bereikt, heeft hij een lange intensieve wandeltocht achter de rug. Bij een oudere dame mag hij even uitrusten.

Pjotr wast zich, krijgt wat te eten en valt bij de warme houtkachel in slaap. Hij slaapt drie dagen en drie nachten, vertelt Terlouw.

Juist dát beeld, van die slapende Pjotr, kwam “bij me binnen” tijdens het luisteren van Thirsty Boots. So take off your thirsty boots / and stay for a while.

Ik weet niet of de link daadwerkelijk een link is – tussen Thirsty Boots en Pjotr. Maar soms houd je een beeld tegen beter weten in vast. Juist vanwege het vertrouwde beeld.

okt
04
2013

Ferd Crone genoemd voor Groningen

LEEUWARDEN – De Leeuwarder burgemeester Ferd Crone wordt genoemd als mogelijke opvolger van zijn Groningse collega Peter Rehwinkel. Dat meldt de Leeuwarder Courant vrijdag. Zijn rol in onder meer het binnenhalen van Culturele Hoofdstad 2018 wordt Crone positief toegezwaaid. Daarnaast zou het burgemeesterschap van stad Groningen een mooie sollicitatie zijn voor Commissaris der Koning, als huidig CdK Max van den Berg over drie jaar afscheid neemt.

Crone past voor de Groningse stad. “Er gaat niets boven Leeuwarden. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin, en dat geldt ook voor mijn vrouw,” aldus Crone. Andere namen die circuleren zijn overigens van staatssecretarissen Wilma Mansveld (Infrastructuur) en Sharon Dijksma (Economische Zaken), beiden PvdA. Als interim-burgervader wordt CDA’er Henk Bleker genoemd.

Rehwinkel gaat in Barcelona een centrum opzetten dat wereldwijd gemeenten helpt bij rampen.

okt
04
2013

Volkert van de Graaf

Commotie alom, afgelopen week. Volkert van der Graaf, de moordenaar van politicus Pim Fortuyn, mag al dan niet op proefverlof. Volgend jaar eindigt zijn gevangenisstraf, hij heeft dan tweederde van zijn straf uitgezeten.

Tegenstanders, vooral familie en politieke vrienden, vinden dat Volkert niet meer vrij mag komen. Hij heeft immers ‘ons Pimmetje’ omgebracht. Voor die daad heeft de milieuactivist nooit spijt betuigd. Dat zit de nabestaanden dwars.

Ik snap die gevoelens wel. Voor wie achterblijft, is het niet te begrijpen dat een moordenaar verder kan leven, terwijl jij met een gemis verder moet. De emoties lopen hoog op. Een oog voor een oog, tand om tand.

Maar toch vind ik dat Volkert vrij mag komen. Of hij dat ook moet, is een tweede. Daar hebben we onze rechtspraak voor. Volgend jaar heeft Volkert zijn straf bijna achter de rug. Volgens de heersende regels mag een gedetineerde na tweederde van zijn straf de gevangenis uit. Dus Volkert ook.

We hebben in Nederland een rechtspraak. Volkert heeft geboet voor zijn daad. Nu verdient ook hij een tweede kans. En een derde kans. Zelfs een zevende en een zeventigste. Het recht geldt ook voor een moordenaar.

Dat betekent niet dat ik de moord goedkeur. Voor het doden van een mens is geen ruimte. Maar wanneer recht wordt toegepast, moeten we daar als samenleving ook mee verder leven.

okt
04
2013

Vooral de liefde

In de Morgenster in Leeuwarden, waar ik kerk, zijn we afgelopen week begonnen aan het nieuwe jaarthema. Vooral De Liefde is het, waar we gemeentebreed over buigen. Daarbij gaat het om liefde in de meest brede zin van het woord: liefde, relaties, seksualiteit.

Terwijl we afgelopen zondag de eerste dienst over de liefde hadden, moest ik denken aan de uitspraak: “That’s love, too.” Ik wist dat ik het in een magazine had gelezen, maar ik kon niet op het betreffende interview komen.

De dominee deed zijn preek, en het interview waar ik naar op zoek was, lag op het puntje van mijn tong. Nog even concentreren, en ik wist waar ik naar op zoek was. Warempel, daar lag het interview voor in mijn mond. Natuurlijk, hoe kon ik dit vergeten? Bob Dylan in The Rolling Stone van september vorig jaar.

Het interview vond plaats in de voorbereiding op de release van Tempest, het jongste Dylan-album. Een bijzonder vraaggesprek. De zanger haalt bijzondere dingen aan. Zoals Robert Zimmerman, de president van de Hell’s Angels in San Bernadino. Dylan, zelf geboren als Robert Allen Zimmerman, zou getransfigureerd zijn met die engel uit de hel.

Zoiets.

Even verderop fulmineert Dylan tegen de zogenaamde folkfans, die hem in 1966 voor Judas uitmaakten. Iemand gelijkstellen aan de verrader van onze Verlosser, dat soort streken haal je bij niemand uit. Ook niet bij Dylan, omdat hij in die periode ‘elektrisch ging’. Die lieden krijgen een bijzondere wens toegehoord: They can rot in hell.

Ik neem het ter kennisgeving aan.

Het lijkt overigens geen liefdevolle uitspraak, om iemand als brandhout in de hel te laten fungeren. Ik kan overigens prima leven met die zin. Al was het maar omdat het vraaggesprek op een indrukwekkende manier wordt afgesloten. De laatste woorden van Dylan luiden:

‘When you put your life on the line for somebody, that’s love. But you’ll never know it until you’re in the moment. When someone will die for you, that’s love, too.’

Amen, broeder.

okt
03
2013

Kickboksen junior

Woensdagavond was bij EO’s De Vijfde Dag een reportage over kickboksen. En dan vooral het kickboksen bij zestien-minners. Een aantal deskundigen liet weten dat deze tak van sport erg slecht is voor de opgroeiende pubers. Want door het slaan op het lichaam, en vooral op het hoofd, krijgt de ontwikkeling van lichaam en hersenen letterlijk een deuk.

Als lichtend voorbeeld werd Mohammed Ali getoond. ’s Werelds meest beroemde bokser lijdt sinds zijn pensioen aan de Ziekte van Parkinson – ook wel boksersdementie genoemd. Omdat Ali zo vaak tegen zijn hoofd is geslagen, hebben zijn hersenen schade opgelopen. En daar zijn de gevolgen duidelijk zichtbaar van.

Eén van de mensen die in de EO-reportage werd geïnterviewd, stelde dat een duidelijk verband tussen het kickboksen en eventuele hersenschade verregaande gevolgen zou kunnen hebben. In juridische zin. Want wie is verantwoordelijk? Bij wie kun je verhaal halen als het kind de dood vindt? Is het de boksvereniging, die de (meestal) jongens onder de zestien laat boksen? Zijn het de ouders, die hun kinderen op deze sport zetten? Is het de politiek, die regels stelt waarin deze vorm van boksen toestaat?

Ik moest plots denken aan een lied van Bob Dylan, Who Killed Davey Moore?

In dit lied beschrijft Dylan de dood van bokser Moore. Elk couplet kent een mogelijke dader: de tegenstander, die de doodslag uitdeelde; de manager, die Moore liet spelen; de scheidsrechter, die niet ingreep; het publiek, dat een vechtpartij wilde zien. Elk couplet eindigt met de constatering dat diegene het niet was die Moore ten val bracht. No, you can’t blame me at all.

Uiteindelijk is dus niemand verantwoordelijk. Maar is wel iemand dood.

Misschien geldt dit lied en de journalistieke reportage wel als een preventief middel. Begin gewoon niet aan zo’n sport, waarbij je zulke risico’s loopt.

Maar dat weet ik ook niet.