dec
13
2015

Rob Hoeke

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

Op zijn jongste album Alles Is Anders, bezingt Henny Vrienten onder meer de overleden muzikanten. Het nummer waarin de wijlen musici worden genoemd, heet ‘Bandje in de wolken’. Als Vrienten de Nederlandse wolk beschrijft, zingt hij deze zin: ‘Op piano speelt Rob Hoeke’.
Die naam kende ik niet. Rob Hoeke. Blijkbaar een Nederlandse pianist. Maar het was geen naam waar ik gelijk achteraan ben gegaan. Tot ik bij mijn hofleverancier voor muziek kwam voor een wekelijks gesprek. Mijn oog viel gelijk al op een witte elpee van -jawel- Rob Hoeke. Het gaat om de plaat Jumpin’ On The “88”. Dit album moest ik mee naar huis nemen, want via “Jumpin’” kon ik meer te weten komen van Rob Hoeke.
Ik heb een afgeschreven bibliotheek-exemplaar, zo blijkt uit de stickers op de hoes. Alsof het er toe doet welke route deze elpee heeft afgelegd. Op het moment telt het dat ik het in handen heb. En luister. Om daarna de plaat nog een keer te draaien. En vervolgens nog een keer.
Een zoektocht over internet maakt duidelijk dat Hoeke inderdaad een pianist was, een vrij begenadigde. Zijn postume website meldt: ‘Hij maakt vanaf het eind van de jaren vijftig furore met zijn Boogie Woogie Quartet en viert vanaf 1965 triomfen met The Rob Hoeke Rhythm And Blues Group. In de periode van 1965 tot en met 1971 scoort hij de nodige hits. De bekendste zijn Margio (1966), Drinking On My Bed (1968) en Down South (1970).’
Wikipedia meldt over Hoeke dat hij ‘bekendheid verwierf door begin jaren 60 4x keer achter elkaar de 2e plaats in het Loosdrecht Jazz Concours te halen. (…) Ongelukkigerwijs moest hij in 1974, na een poging een kleine reparatie aan zijn auto uit te voeren, twee vingers missen. Overigens had Rob Hoeke buiten de muziek veel belangstelling voor techniek. Hij had een opleiding autotechniek gevolgd aan het IVA Driebergen en hij haalde daarnaast zijn vliegbrevet. Hij overleed na een kort ziekbed aan de gevolgen van maagkanker. Vlak voor zijn dood gaf hij in café Langs de Lijn in Bussum nog een afscheidsconcert, waar veel bevriende muzikanten optraden.’
Rob Hoeke dus. Leuk. Een naam om meer in te duiken.

Tags // , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.