aug
01
2015

Soundtrack

Author // frits_tromp1
Posted in // Ds. van Zanten

Of je seculiere muziek kunt gebruiken om te evangeliseren, vroeg ik me ruim een week geleden af. Ik ben van mening dat het mogelijk is. De afgelopen week ben ik in Paasloo geweest, een dorpje tussen Steenwijk en Meppel. Op de camping De Eikenhof heb ik geëvangeliseerd in het project Evangelisatie en Recreatie Paasloo.
Net als de voorgaande edities dat ik met E&R heb meegedaan, heb ik ook voor deze week een eigen soundtrack gemaakt. Een cd met Nederlandstalige liedjes, niet per se van christelijke artiesten, waarbij de inhoud ook op een christelijke manier zou kunnen worden uitgelegd.
The Passion avant la lettre.
De speellijst van mijn zelfgemaakte soundtrack met de bijbehorende verantwoording is als volgt. Allereerst Trijntje Oosterhuis met Ken Je Mij?, een lied dat ik een week eerder gebruikte bij de zondagochtend-samenkomst. Een bewerking van psalm 139, gemaakt door Trijntje’s vader Huub. Een indrukwekkend lied. Wat volgt is Have A Little Faith In Me van John Hiatt – vooruit, niet Nederlandstalig, maar sluit wel aan op het lied van Trijntje Oosterhuis. In mijn meditatie ging het over vertrouwen, het vertrouwen in God die Zelf alle vertrouwen in ons heeft, omdat Hij ons heeft gemaakt.
Het derde nummer is Iedere Korrel Zand van Ernst Jansz, zijn vertaling van Bob Dylan’s Every Grain Of Sand. Volgens Jansz is dit lied geïnspireerd op psalm 139:

Hoe rijk zijn uw gedachten, God,
hoe eindeloos in aantal,
ontelbaar veel, meer dan er zandkorrels zijn.
Ontwaak ik, dan nog ben ik bij u. (vers 17 en 18, NBV 2004).

Het Meisje Van De Rode Rivier is eveneens een vertaling door Jansz van een Dylan-nummer, Red River Shore. Let op het laatste couplet:

en nu hoorde ik van een man uit een verre tijd
en er gaat een vreemd gerucht
als iemand daar de dood in was gegaan
hij gaf hem aan het leven terug

Jezus bij Zijn beste vriend Lazarus? Of hoor je hier het bezoek van Jezus aan het dochtertje van Jaïrus?
Jansz is één van de twee zangers van Doe Maar. In 1980 verscheen het Doe Maar-album Skunk, met daarop het liedje Rumah Saja. Dit liedje gaat over de identiteit van indo’s, Indische Nederlanders met gemengd bloed. Waar staat mijn huis?, is de centrale vraag in dit lied. Ook christenen hebben die vraag, als vreemdelingen en bijwoners op deze aarde.
De andere zanger van Doe Maar was Henny Vrienten. Op zijn tweede solo-cd Mijn Hart Slaapt Nooit reflecteert hij op het leven in Verloren Tijd. Wat is de zin van het leven? Volgens Vrienten is die zin des levens er niet. Maar dat zegt Vrienten zelf.
Frank Boeijen – De Verzoening is het zevende nummer van de soundtrack. Herkenbare thema’s als een kussend verraad, zoektocht van licht naar donker en de waarheid: ‘heb me lief’. Vervolgens is het de beurt aan Formatie Concordia, het hobby-project van De Dijk-zanger Huub van der Lubbe. In Morgen Begin Ik Meteen gaat het over goede voornemens, maar dan wel na nog eentje van de slechte gewoonte.
Daarna is het woord aan Stef Bos, opgegroeid in het ‘gereformeerde Veenendaal’. Mens Van Vlees En Bloed en Nulpunt zijn Bijbelse liederen, geschreven voor het NCRV-project In Een Ander Licht. My Vrou Is Huistoe is de weergave van een gelovige Zuid-Afrikaan, Verjaarlied is een mooie wens.
De Poema’s verwoorden in Gewoon Maar Wat Op Weg wat ik een tijdlang heb beleefd, het bijna doelloos op aarde rondzwerven.
In De Kerke vertelt Daniël Lohues waar het bij hem dwars zit voor wat betreft zijn geloof. Een soort verantwoording over zijn verloren geloof. Suzanne, gezongen door Herman van Veen, is een vertaling van een lied van Leonard Cohen – je kunt Hem wel vertrouwen, want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand. Mooi.
Als afsluiting een tweetal Matthijn Buwalda-liedjes. Een Berg Rede is een bewerking van de Bergrede van Jezus. Het mooiste uit dit lied: Houd moed! Houd moed! Ooit komt er een dag dat God je recht doet. En dan nog Nachtlicht, over dat God je altijd ziet – ook wanneer de wereld haar ogen sluit.
De definitieve afsluiter is God Save The Queen, afgespeeld na een concert van Queen + Paul Rodgers. We mogen ons vertrouwen weten in de God die overheden zegent en bewaart, maar net zo goed Zich met ‘gewone’ stervelingen bemoeit.
Achttien nummers, zo’n 80 minuten muziek. Ik geniet er van, maar deze soundtrack is een weergave van mijn persoonlijke geloof.

Tags // , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.