mei
23
2020

Taak

Author // frits_tromp1
Posted in // Ds. van Zanten

Een oud-collega van Aegon app’te me. Of hij zich bezorgd moest maken. Op de Julianalaan in Leeuwarden is zaterdagmiddag een fietser gewond geraakt.
Die bezorgdheid kwam niet alleen omdat ik in Leeuwarden woon. Maar vooral ook omdat mij iets vergelijkbaars is overkomen, jaren terug. Het waren de maanden dat mijn oud-collega en ik écht collega’s waren.
In die tijd fietste ik naar mijn werk. Maar in het zicht van de haven, bij de rotonde naast het Aegon-gebouw aan de Tesselschadestaat, werd ik geschept door een automobilist. Van die hele fietstocht herinner ik me alles, tot aan het hand uitsteken toe. Maar de botsing zelf is uit mijn geheugen gewist.
Na de botsing herinner ik me flarden. Dat ik een bekende zag, uit de Taizé-tijd en toen werkzaam bij het verderop gelegen Belastingkantoor. Dat een omstander mijn fiets in de fietsenstalling van Aegon had gezet en mij de sleutel had gegeven. En dat iemand zei dat hij de ambulance zou bellen, maar dat ik antwoordde dat dát niet nodig was.
In het ziekenhuis werd ik weer wakker, rijdend op een brancard en begeleid door broeders in een groene papieren jasjes. “Aah, daar wordt iemand wakker. Weet u wat er gebeurd is?”
Ik wist van niets. De broeders wel; zij wisten te vertellen dat ik was aangereden. En dat de dokter een paar testjes met me ging doen. In een hokje van de spoedeisende eerste hulp deed de dienstdoende arts inderdaad testjes. Of ik in een lampje kon kijken. Zijn vinger kon volgen met mijn ogen, terwijl mijn hoofd stil stond. Of ik iets kon voorlezen vanaf een scherm.
Niets aan de hand. Behalve dat ik een hersenschudding had en twee weken rust moest houden. Met een gehavend gezicht stond ik zo weer buiten. “Hoe gaat u weer naar huis?” vroeg een doktersassistent. Ik dacht aan de bus, want mijn fiets stond natuurlijk bij Aegon.
Opstappen in de bus bij het ziekenhuis, overstappen op het busstation en uitstappen bij mijn flat. Dat was de tocht die ik zomaar in gedachten had. “Nee nee, wij bellen wel een taxi voor u.”
De toenmalige predikant van mijn gemeente zei dat ik gespaard was. “Jouw tijd is het nog niet.”
Zeker niet.

Tags // , , , , , , , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.