Posts Tagged ‘Solomon Burke – Nashville’

jan
12
2019

Familiekroniek #14: Ommen

Een vader had twee zonen. Zo begint een bekende gelijkenis van Jezus. Nu is het bij ons thuis zo dat onze vader geen twee, maar vijf zonen heeft. Met mijn broers ga ik met enige regelmaat een weekend weg. Om te praten, maar vooral om muziek te luisteren.

jan
11
2019

Dwarsverbanden: Nashville

Kan er uit Nashville iets goeds komen? De Amerikaanse stad Nashville, Tennessee, heeft in Nederland een wat nare bijsmaak gekregen. De zogenaamde Nashville-verklaring houdt de gemoederen sterk bezig. Je zou je bijna afvragen of uit Nashville nog iets goeds zou kunnen komen. En warempel, dat is mogelijk. Heel goed mogelijk, zelfs.

sep
27
2018

Dwarsverbanden: Dolly

Dolly Parton als leidraad, zo kopte de Leeuwarder Courant donderdag, bij de start van de Week tegen Eenzaamheid. Het liedje You better get to livin’ van Dolly Parton hield Lucia de Boer op de been. Dolly Parton kennen we natuurlijk ook vanwege haar liedjes Jolene en 9 To 5 – en vanwege de ingrepen in en aan haar lichaam.

jan
01
2018

Vooruitblik #2018

Wie in de beschutting van de Allerhoogste woont
en overnacht in de schaduw van de Ontzagwekkende,
zegt tegen de HEER: ‘Mijn toevlucht, mijn vesting,
mijn God, op u vertrouw ik.’

*

Gezegend nieuw jaar gewenst.

apr
28
2015

Nashville

Gisteravond trad Bob Dylan op in Nashville, Tennessee. Het is een stad die Dylan kent. Hij nam halverwege de jaren zestig delen op van Blonde On Blonde – de eerste studio-dubbelelpee in de popgeschiedenis. Drie jaar later was Dylan weer in Nashville, toen om zijn country-plaat Nashville Skyline op te nemen. Het is die elpee-hoes met een foto van Dylan, gemaakt door Elliott Landy, waarop verder geen naam staat. Niet de naam van Dylan, ook niet de albumtitel. Wie wil weten om welke artiest het gaat en welk album, moet kijken op de rug van de hoes en op de binnencirkel van de plaat.

Misschien opmerkelijk dat Dylan deze country-plaat heeft opgenomen. Maar ‘Dylanologen’ en Dylan-kenners zijn het er wel over eens: deze plaat is een zoveelste stap van Dylan in zijn fabelachtige carrière. Net zoals de overstap van protest- naar lovesongs. Van folk naar elektrische muziek. Van popmuziek naar gospelmuziek. Een breed palet aan verschillende muziekstijlen. Dylan laat zich niet voor het karretje spannen door één bepaalde stroming.

(Bijna) aan het einde van zijn leven trok soul-legende Solomon Burke óók naar Nashville. De grote Solomon Burke, in meerdere opzichten. De zwarte Amerikaan, die in de soul en R-‘n’-B groot werd. Die na de succesvolle jaren 60 een belangrijke dominee en begrafenisondernemer werd. En die aan het begin van deze eeuw zijn muzikale comeback maakte met Don’t Give Up On Me – met nummers van onder andere Bob Dylan, Elvis Costello, Tom Waits, Van Morrison.

Maar in 2006 verscheen daar dus zijn album Nashville. Opgenomen onder de muzikale leiding van Buddy Miller, een bekende Amerikaanse gospelzanger, die samen met zijn vrouw Julie Miller een soort Elly & Rikkert vormt. Daarmee was Burke de eerste neger die een country-plaat opnam. En wát voor een country-plaat! Die stem, waarmee Burke iedereen omver zingt. En dan die muziek: Nashville is in elke geluidsversterker, wanneer dit album draait.

Een erg interessant boek over de muziek uit Nashville komt van de Nederlandse journalist Harry de Jong. In 2009 verscheen zijn boek De Bezem Door Nashville, waarin interviews staan. Gesprekken met onder andere Johnny Cash, Townes Van Zandt, Emmylou Harris, Kris Kristofferson. Een leuk boek, aangevuld met mooie foto’s van de Leeuwarder fotograaf Henk Bleeker.

Zou De Jong nog met Dylan willen spreken over country-muziek? Zou hij Burke een keer hebben gesproken over Nashville, de stad en het album?

Enfin. Burke’s Nashville opent met That’s How I Got To Memphis. Overmorgen staat Dylan in Memphis. Daarmee is de cirkel weer rond. Voor heel even.