sep
24
2014

Willem Kloos – Ik ween om bloemen, in den knop gebroken

Author //
Posted in // Modern Times

Ik ween om bloemen, in den knop gebroken

En vóór den uchtend van haar bloei vergaan

Ik ween om liefde, die niet is ontloken

En om mijn harte dat niet werd verstaan:

.

Gij kwaamt, en ‘k wist – gij zijt weer heen-gegaan…

Ik heb het nauw gezien, geen woord gesproken:

Ik zat weer weerloos, ná dien korten waan,

In de eeuwge schaduw van mijn smart gedoken:

.

Zoo als een vogel in den stillen nacht

Op ééns ontwaakt, omdat de hemel gloeit,

En denkt, ’t is dag, en heft het kopje en fluit,

.

Maar éer ’t zijn vaakrige ogen gansch ontsluit,

Is het weer donker, en slechts droevig vloeit

Door ’t sluimerend geblaêrte een zwakke klacht.

.

(uit: ‘De Tachtigers – Ik ween om bloemen…, 2004, samengesteld door Henny Vrienten)

Tags // , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.