jul
02
2016

Aosem

Author // frits_tromp1
Posted in // Modern Times

Met enige vertraging is dan eindelijk de elpee-versie van Daniël Lohues’ album Aosem afgeleverd. De muziek kende ik al. In februari ben ik naar een optreden geweest van de gelijknamige theatertournee. Daar werd bij de merchandise de gelegenheid geboden, om de nieuwe muziek op cd en elpee te bestellen. Aosem zou pas een maand later officieel verschijnen; geduld is een schone zaak.
De cd-versie, met een handtekening van de maestro zelf, werd begin april bij me thuis bezorgd. Met de belofte dat de vinyl-variant aan het einde van dezelfde maand zou verschijnen. En rond dezelfde periode dus zou worden nabezorgd. Maar het duurde langer, zonder dat er een bericht van vertraging was gekomen. Gelukkig heeft het management van Lohues een reactie-mogelijkheid; per mail lieten ze weten dat Aosem een misdruk op vinyl had.
Een misdruk dus, ik had die ook wel willen hebben. Altijd een mooi verzamelobject voor muziekliefhebbers. “Heb jij de mispersing van Aosem ook?”, een goede openingsvraag bij gelijkgestemden. Net zoals de New York-versie van Bob Dylan’s Blood On The Tracks uit 1975, die onder verzamelaars en fans een bijzondere status heeft. Maar enfin, van Aosem zullen de foutieve drukken wel vernietigd zijn – behalve een handvol exemplaren, voor in het grote archief.
In ieder geval, Aosem is binnen. Op vinyl. Waarom zou je muziek op elpee kopen? Waarom zou je überhaupt nog fysieke muziekdragers aanschaffen, als je dezelfde muziek online kunt streamen? Welnu, een fysieke uitgave is meer dan het meesturen van de liedteksten. Bij een cd krijg je meer informatie. Wie de andere muzikanten zijn (en doen die namen misschien nog een belletje rinkelen?). Het jaar van uitgave. De uitgever van de teksten. De schrijver(s) van de muziek. De dwarsverbanden, dus.
Bij een elpee speelt nog mee, dat het draaien van muziek een haast lichamelijke activiteit is. De zwarte schijf uit de hoes halen, deze op de draaischijf leggen en de naald in de groef leggen. De grote vierkante hoes daagt je uit om te kijken. Te kijken naar de hoes, wat al een verhaal op zich is. Ware kunstwerken zijn de elpee-hoezen, meer dan hun kleine broertje van de cd-versies. Dát is de meerwaarde van een elpee boven een cd. Maar dat is ook de absolute meerwaarde van fysieke geluidsdragers boven streamingsdiensten.
Geweldig. Aosem. Tijd om Lohues maar te laten zingen in zijn Drentse dialect.

Tags // , , , , , , , , ,

Trackback from your site.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.